شناسه Identifier (برنامه نویسی)

شناسه یا Identifier (در حوزه برنامه نویسی) چیست؟

شناسه یا Identifier در حوزه برنامه نویسی کامپیوتر گونه‌ای از عبارت ها یا نشانه های لغوی هستند که نام موجودیت‌هایی مانند متغیرها، توابع، لیبل ها و … را در زبان های برنامه نویسی مشخص می‌کنند.

قوانین مربوط به شناسه ها در زبان های برنامه نویسی

متناسب با زبان های برنامه نویسی، قوانین مختلفی برای شناسه ها درنظر گرفته می‌شود. در اغلب زبان ها، شناسه ها می‌توانند در قالب دنباله ای از حروف و ارقام ظاهر شوند؛ با این استثناء که نباید با یک رقم شروع شوند. همچنین در بسیاری از زبان های برنامه نویسی استفاده از آندراسکور یا _ در Identifier مجاز است. براساس این قانون رایج، عبارت‌هایی مانند score, score1, _score, myScore و my_score به عنوان شناسه، مجاز هستند. اما 1score قابل قبول نیست.

در مثال زیر که به زبان جاوااسکریپت نوشته شده است از شناسه myScore برای نامگذاری یک متغیر استفاده شده است:

استفاده از کلمه های رزرو شده یک زبان برنامه نویسی به عنوان Identifier امکان‌پذیر نیست. همینطور در اغلب زبان ها، درج کاراکترهای وایت‌اسپیس مانند فاصله در Identifier غیرمجاز است.

حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف

بسیاری از زبان های برنامه نویسی در مورد شناسه ها به بزرگی و کوچکی حروف حساس هستند. زبان های سی، سی شارپ، پایتون، جاوا و جاوااسکریپت از جمله این زبان‌ها هستند. به عنوان مثال در این زبان ها اگر حرفی در نام یک متغیر یا تابع به صورت بزرگ مشخص شود باید در تمام بخش‌های برنامه دقیقا به همان شکل درج شود. به این ترتیب در زبان‌های حساس به بزرگی و کوچکی حروف، متغیری به نام myScore و myscore دو متغیر متفاوت محسوب می‌شوند. این درحالیست که برخی زبان ها مانند Fortran به بزرگی و کوچکی حروف در این عبارت‌ها اهمیتی نمی‌دهند.

Identifier ها در HTML

Identifier در HTML در قالب خصوصیت id برای تخصیص آی‌دی منحصربفرد به المان‌های مختلف استفاده می‌شود. این آی‌دی ها امکان دسترسی و ارجاع به المان موردنظر را فراهم می‌کنند.