آشنایی با سینتکس پایتون

پایتون نیز مانند سایر زبان های برنامه نویسی دارای قوانین خاصی است که مشخص می‌کند یک کد پایتون با ساختار صحیح چگونه باید نوشته شود. این قوانین، سینتکس (Syntax) یا نحو زبان پایتون را تعیین می‌کنند. در این قسمت از مجموعه آموزشی پایتون با جزئیات مهم سینتکس پایتون آشنا می‌شوید.

دندانه گذاری و فاصله خالی در پایتون

دندانه گذاری (Indentation) در زبان های برنامه نویسی به ایجاد فاصله در ابتدای خطوط کد گفته می‌شود. در اغلب زبان های برنامه نویسی، دندانه گذاری یک عمل اختیاری است که صرفا باعث بهبود خوانایی کد و زیبایی آن می‌شود. اما در پایتون دندانه گذاری از اهمیت بالاتری برخوردار است. به عبارت دقیق‌تر در پایتون از دندانه گذاری برای تعیین محدوده بلاک های کد استفاده می‌شود.

مثال ساده زیر را که به زبان پایتون نوشته شده است در نظر بگیرید:

x = 6
if x > 5:
  y = 5
  print("Hello, World!")

اگر مقدار متغیر x از 5 بزرگتر باشد مقدار متغیر y برابر با 5 می‌شود و عبارت Hello, World! نیز روی صفحه چاپ می‌شود. همانطور که در این مثال مشاهده می‌کنید خط سوم و چهارم (دستوراتی که در صورت صحت شرط دستور if اجرا می‌شوند) در قالب یک بلاک با کمی فاصله بیشتر از ابتدای خط نوشته شده‌اند. از آنجایی که در خط اول مثال فوق مقدار x برابر با 6 تعیین شده است بنابراین شرط صحیح است و دستورات خط سوم و چهارم اجرا می‌شوند. (اگر این مثال را به طور کامل متوجه نشدید نگران نباشید. در ادامه این مجموعه آموزشی مفهوم این مثال را خواهید آموخت. اکنون فقط به دندانه گذاری خطوط سوم و چهارم توجه کنید).

تعداد فاصله ها در ایندنتیشن دلخواه است. معمولا برای این منظور از چهار فاصله استفاده می‌شود. اما درج حداقل یک فاصله ضروری است و تمام خطوط یک بلاک در پایتون باید دارای میزان دندانه گذاری یکسان باشند.

وجود دندانه گذاری اجباری برای تعیین محدوده بلاک های پایتون، خوانایی کد را نیز تضمین می‌کند. برخلاف اغلب زبان های برنامه نویسی که امکان نگارش کد بدون Indentation را فراهم می‌کنند.

سمی کلن و جداسازی دستورات

درج سمی‌کلن یا ; در انتهای اغلب دستورات پایتون امکان‌پذیر است اما اجباری نیست. در واقع نوشتن دستورات در خطوط مجزا، آن‌ها را از یکدیگر جدا می‌کند. اما اگر مایل باشید می‌توانید از سمی کلن نیز استفاده کنید. بنابراین هر دو خط زیر در پایتون قابل قبول هستند:

print("Hello, World!");
print("Hello, World!")

شما می‌توانید از سمی‌کلن برای نوشتن چند دستور پایتون در یک خط کمک بگیرید:

print("Hello, World!"); print("Hello, World!");

کامنت در پایتون

در پایتون نیز مشابه با اغلب زبان های برنامه نویسی امکان درج کامنت وجود دارد. کامنت در پایتون با # شروع می‌شود. به این ترتیب از محل درج # تا انتهای خط به عنوان کامنت نادیده گرفته می‌شود و اجرا نمی‌شود.

# This is a single line comment

بیشتر بخوانید: کامنت در پایتون

شناسه ها در پایتون

شناسه ها در زبان های برنامه نویسی عبارت‌هایی هستند که به عنوان نام برای موجودیت‌هایی مانند متغیرها، توابع و … به کار می‌روند. این نام‌ها در پایتون می‌بایست با یک حرف (A-Z یا a-z) یا آندراسکور (نماد _) شروع شوند و در ادامه می‌توانند شامل تعدادی حرف، رقم (0 تا 9) و آندراسکور باشند. در مثال زیر مقدار 5 به متغیری با نام myScore اختصاص داده شده است:

myScore = 5

حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف

پایتون یک زبان برنامه نویسی حساس به بزرگی و کوچکی حروف است. به این ترتیب متغیرهایی با نام myScore و myscore دو متغیر مختلف در پایتون محسوب می‌شوند.

بازگشت به فهرست مطالب مجموعه آموزش پایتون تک دیک