خط فرمان لینوکس – آشنایی با شل و ایمولاتورهای ترمینال

1 – شل (یا Shell) چیست؟

وقتی از خط فرمان حرف می‌زنیم، در واقع داریم به شِل (Shell به معنای پوسته) اشاره می‌کنیم. شل برنامه‌ای است که دستورات صفحه کلید را دریافت می‌کند و آن‌ها را برای اجرا در اختیار سیستم عامل قرار می‌دهد. تقریبا تمام توزیع های لینوکس یک برنامه شل از پروژه گنو (GNU) را تحت عنوان بش (bash) ارائه می‌کنند. نام “bash” مخففی برای عبارت “Bourne Again SHell” می‌باشد و به این موضوع اشاره می‌کند که bash یک جایگزین بهبودیافته برای sh برنامه شل اصلی یونیکس است که توسط Steve Bourne نوشته شده است.

ایمولاتورهای ترمینال

هنگام استفاده از یک واسط کاربری گرافیکی (GUI)، به یک برنامه دیگر موسوم به تقلیدکننده یا ایمولاتور ترمینال (terminal emulator) برای تعامل با شل نیاز داریم. اگر به منوهای محیط دسکتاپ خود نگاه کنیم، احتمالا یکی از آن‌ها را پیدا خواهیم کرد. KDE از ایمولاتور ترمینال konsole استفاده می‌کند و گنوم (GNOME) هم از gnome-terminal استفاده می‌کند، با این وجود این برنامه احتمالا در منوهایمان به سادگی ترمینال (terminal) نامیده می‌شود. تعدادی ایمولاتور ترمینال دیگر هم برای لینوکس در دسترس هستند، اما همه آن‌ها در اصل یک کار را انجام می‌دهند؛ برای ما دسترسی به شل را فراهم می‌کنند. ممکن است شما یک ایمولاتور ترمینال را براساس دمبل و دیمبوهایی (مترجم: منظور، ویژگی‌های اضافی و اجزای ظاهری است) که دارد به دیگری ترجیح دهید.

متن بالا بخشی از ترجمه کتاب The Linux Command Line (به فارسی: خط فرمان لینوکس) نوشته William Shotts است که نسخه اصلی آن از طریق وبسایت رسمی کتاب (https://linuxcommand.org) قابل دسترسی است. (فهرست مطالب کتاب خط فرمان لینوکس).