بافر یا Buffer چیست؟
بافر داده (Data Buffer) یا به اختصار بافر قسمتی از یک حافظه فیزیکی است و به منظور نگهداری موقت دادههایی به کار میرود که در حال انتقال از یک محل به محلی دیگر هستند.
در اغلب موارد زمانی که دادهای از یک دستگاه ورودی دریافت میشود یا پیش از آنکه به یک دستگاه خروجی فرستاده شود یا حین انتقال بین فرایندهای یک رایانه در بافر ذخیره میشود. اما به طور کلی و به معنای دقیقتر بافرها معمولا در مواقعی مورد استفاده قرار میگیرند که نرخ دریافت دادهها با نرخ پردازش (و استفاده از) آنها متفاوت باشد.
فضایی که به عنوان بافر برای ذخیره دادهها مورد استفاده قرار میگیرد میتواند به عنوان نمونه بخشی از فضای یک هارد دیسک باشد و یا حتی بخشی از RAM رایانه باشد (که در این حالت سرعت بیشتری برای دسترسی به دادهها فراهم میشود).
به عنوان نمونهای امروزی و قابل درک از کاربرد بافر، حین نمایش یک کلیپ ویدیویی در یک سرویس به اشتراک گذاری ویدیو، ابتدا بخشی از ویدیو دانلود شده و در یک Buffer روی رایانه محلی کاربر ذخیره میشود. سپس پخش ویدیو آغاز میشود و همزمان با پخش قسمت دریافت شده، ادامهی آن نیز دانلود و روی Buffer ذخیره میشود. به این ترتیب، امکان توقفهای پی در پی در پخش ویدیو به علت ازدحام شبکه کاهش مییابد. نمونهای دیگر از کاربرد بافرها در عملیات ورودی و خروجی دیسکها، پخش موسیقی توسط اسپیکر و چاپ در پرینترها مشاهده میشود.
در بافرها معمولا از ساختمان داده صف (Queue) برای مدیریت زمان بندی خواندن و نوشتن دادهها استفاده میشود. وارد نمودن داده ها در این صف با یک نرخ و خواندن (پردازش) آنها با نرخی دیگر انجام میشود.
