حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف Case Sensitivity

حساسیت به بزرگی و کوچکی حروف یا Case Sensitivity چیست؟

Case Sensitivity اصطلاحی است که در مورد داده‌های متنی به کار می‌رود. در صورتی که یک داده متنی، خاصیت حساس بودن به بزرگی و کوچکی حروف را دارا باشد (اصطلاحا Case Sensitive باشد) استفاده از حروف بزرگ یا کوچک برای کاراکترهای مختلف موجود در عبارت، معنای متفاوتی ایجاد می‌کند.

در مقابل، اگر متنی چنین خاصیتی را نداشته باشد (اصطلاحا Case Insensitive یا غیرحساس به بزرگی و کوچکی حروف باشد) استفاده از حروف بزرگ و کوچک معنای متفاوتی ایجاد نخواهد کرد و یکسان تلقی می‌شود.

کلمه‌های عبور (Password) و برخی از کپچاها از جمله متونی به شمار می‌روند که به بزرگی و کوچکی حروف حساس می‌باشند. به عنوان مثال، اگر عبارت MySon را به عنوان کلمه عبور خود انتخاب کرده باشید نخواهید توانست با عباراتی همچون myson یا mySon به حساب کاربری خود دسترسی پیدا کنید. چرا که در حالت Case Sensitive این عبارات یکسان نیستند.

در برخی زبان‌های برنامه نویسی نظیر C++ نام متغیرها و سایر شناسه ها به بزرگی و کوچکی حروف حساس می‌باشد. بنابراین در چنین زبان‌هایی متغیرهایی با نام‌های myVar و myvar با یکدیگر تفاوت دارند و در بلاک یکسان قابل تعریف هستند.

در برخی از فایل‌سیستم‌ها نظیر Unix File System (UFS) نام فایل‌ها Case Sensitive است و درنتیجه می‌توان دو فایل با نام‌های abc.txt و ABC.txt در یک پوشه ایجاد کرد. برخی از فایل سیستم‌ها نیز با اینکه به بزرگی و کوچکی حروف حساس نیستند اما می‌توانند این بزرگی یا کوچکی را به خاطر بسپارند (به این معنا که هنگام تعیین یا تغییر نام یک فایل، کاربر می‌تواند از حروف بزرگ یا کوچک در نام فایل استفاده کند و سیستم عامل نیز نام فایل را همیشه به همان صورت تعیین شده نمایش خواهد داد). این خاصیت با عنوان Case Preservation شناخته می‌شود و در فایل سیستم‌های FAT32 و NTFS در سیستم عامل ویندوز مشاهده می‌شود.