شکلک یا Emoticon چیست؟
واژهی Emoticon که در زبان فارسی با عنوان شکلک شناخته میشود از ابتدای واژههای Emotion و Icon (به معنای نماد تصویری احساسات) گرفته شده است. شکلکها در واقع کاراکترهایی هستند که بیانگر حالات چهرهی فرستنده در یک ارتباط متنی میباشند.
در این نوع ارتباطات با توجه به عدم وجود زبان بدن، شکلکها کمک میکنند تا ارتباطات غیرکلامی نیز شکل بگیرد. با گسترش ارتباطات دیجیتال و رسانههای اجتماعی، استفاده از Emoticon ها نیز افزایش یافت و بازهی گستردهتری از احساسات و عواطف نظیر شادی، غم، عشق و … در قالب ظواهر چهره به نمایش درآمد.
گویا Scott Fahlman اولین فردی بوده است که در سال 1982 استفاده از کاراکترهای زیر را به ترتیب به عنوان نمادهایی از احساسات و شکلکهای دیجیتال پیشنهاد میکند. وی علامت ( را به عنوان لب، – را به عنوان بینی و : را به عنوان چشمهای صورت در نظر گرفته است:
:-) :-(
در حالت رایج دیگری که در آن از نمایش بینی صرف نظر میشود، این اشکال به صورت نمادهای زیر تغییر مییابند:
:) :(
توجه داشته باشید در نمونههای فوق و بسیاری از شکلکهای دیگر برای مشاهدهی حالت چهره کافی است سر را به سمت چپ به صورت 90 درجه متمایل کنید.
به راحتی با تغییر یک کاراکتر در شکلکی خاص میتوان احساس حاصل از آن را نیز تغییر داد. به عنوان مثال:
:( :((
به ترتیب برای بیان حالت ناراحتی و ناراحتی شدید استفاده میشود یا از نماد
:D
برای نمایش حالت خندهی شدید در گفتگوهای متنی استفاده میشود. همچنین نمادهای
<3 </3
به ترتیب به عنوان نماد قلب (عشق) و قلب شکسته به کار میرود.
شکلکها انوع مختلفی دارند. به عنوان مثال ژاپنیها فرمت مشهوری از شکلکها به نام Kaomoji طراحی کردهاند که بدون چرخش سر به سمت چپ قابل درک میباشد. برای نمونه (^_^) یا (*_*) از جمله Kaomoji های پراستفاده میباشند.
