هوش مصنوعی یا Artificial Intelligence چیست؟
هوش مصنوعی (به اختصار AI) به هوشی گفته میشود که از سوی یک ماشین یا نرم افزار به نمایش گذاشته میشود. همچنین هوش مصنوعی دانشی است که در آن تلاش میشود ماشینها و نرم افزارهایی تولید شود که رفتار هوشمندانه از خود نشان میدهند.
اصطلاح هوش مصنوعی برای اولین بار توسط جان مکارتی (John McCarthy) در سال 1955 میلادی مورد استفاده قرار گرفت. او این واژه را در قالب دانش و مهندسی ساخت ماشینهای هوشمند تعریف کرد. در اکثر متون علمی نیز هوش مصنوعی را دانش مطالعه و طراحی عاملهای هوشمند میدانند. منظور از عامل هوشمند در این تعاریف، سامانهای است که قادر است محیط پیرامون خود را درک کرده و اعمالی انجام دهد که شانس موفقیتش را بیشینه میکند.
ایجاد AI نیازمند قابلیتهای مختلفی از قبیل استدلال، شناخت، یادگیری، ارتباط (پردازش زبان انسانی)، درک و … میباشد. در این حوزه از علوم مختلفی نظیر رایانه، ریاضیات، فلسفه، زبان، روان شناسی، اعصاب و … استفاده میشود. جستجو، بهینه سازی، منطق، روشهای احتمالاتی، شبکههای عصبی و روشهای یادگیری آماری از جمله مهمترین ابزارهایی هستند که در هوش مصنوعی مورد استفاده قرار میگیرند. Lisp و Prolog نیز از زبانهای برنامه نویسی رایج در هوش مصنوعی به شمار میروند.
عملکرد عاملهای هوشمند
تست تورینگ (Turing test) مشهورترین روش ارزیابی عملکرد هوشمندی یک عامل میباشد و در سال 1950 توسط آلن تورینگ (Alan Turing) معرفی شده است. در حال حاضر نتایج حاصل از ارزیابی عملکرد AI در زمینههای مختلف از سطح متفاوتی برخوردار میباشد. به عنوان مثال، در برخی مسائل راه حلهای AI توانسته است بهترین عملکرد ممکن را ارائه کند و در برخی از مسائل نظیر بازی شطرنج نیز عملکرد بهتری نسبت به اکثر انسانها داشته باشد. اما همچنان در بسیاری از موارد روزمرهی زندگی انسانها نظیر شناخت چهره و تشخیص اشیاء محیط پیرامون عملکرد ضعیفتری دارد.
کاربردهای هوش مصنوعی
از جمله کاربردهای رایج AI در دنیای امروزی میتوان به تشخیصهای پزشکی، رباتیک، اکتشافات علمی، اسباب بازیها، اتومبیلهای بدون سرنشین، بازیهای رایانهای، سیستمهای حفاظتی و … اشاره نمود.
پیوندهای پیشنهادی تک دیک
