Tag Archives: کیبرد

کلید End یا End Key

کلید End یا End Key چیست؟

کلید End عنوان یکی از کلیدهای موجود در صفحه کلیدهای مرسوم رایانه ای است که برای رفتن به انتهای خط جاری یا انتهای یک سند یا صفحه به کار می‌رود. این کلید از جمله کلیدهای کرسر (Cursor Keys) به شمار می‌رود.

در صفحه کلیدهای استاندارد معمولا این کلید با لیبل End قابل شناسایی است و پایین کلید Home قرار می‌گیرد. این در حالیست که در صفحه کلیدهای فشرده و لپ تاپ ها بسته به مدل‌های مختلف ممکن است مکان قرارگیری این کلید متفاوت باشد. حتی در برخی از این کیبردها، کلید مجزایی تحت عنوان این نام وجود ندارد بلکه کاربر می‌تواند با ترکیب کلید Fn و کلیدی دیگر به عملکرد کلید خانه دسترسی پیدا کند.

در صفحه کلیدهایی که از بخش عددی (Numeric Keypad) مجزا برخوردار هستند هنگامی که کلید Num Lock روی حالت خاموش قرار دارد کلید مربوط به عدد 1 در بخش عددی، نقش این کلید را ایفا می‌کند.

کلید End یا End Key
مکان قرارگیری End در یک کیبرد استاندارد

کاربردها

کلید End در اغلب موارد دارای عملکردی مخالف با کلید Home می‌باشد. در صورتی که یک فیلد متنی قابل ویرایش، دارای فوکوس (آماده دریافت ورودی متنی و تایپ کردن) باشد فشردن این کلید باعث می‌شود کرسر متنی به پایان خط جاری منتقل شود در حالیکه استفاده از کلید Home باعث انتقال کرسر به ابتدای خط خواهد شد.

گفتنی است در چنین حالتی اگر کلید End همراه با کلید Shift فشرده شود تمامی متن پس از کرسر تا انتهای خط جاری به صورت انتخاب شده درمی‌آید و اگر همراه با کلید Ctrl فشرده شود کرسر به انتهای آخرین خط فیلد متنی (یا انتهای سند متنی) منتقل خواهد شد.

در صورتی که خبری از یک فیلد متنی قابل ویرایش (و آماده دریافت ورودی) نباشد و با محیطی قابل اسکرول کردن روبرو هستید در اثر فشردن کلید End به انتهای سند، صفحه یا لیست مربوطه هدایت می‌شوید. نمونه‌هایی از این نوع کاربرد را می‌توانید در اسناد مختلف یا صفحاتی که در مرورگر وب مشاهده می‌کنید و همین‌طور لیستی از فایل‌ها در یک نرم افزار مدیریت فایل تجربه کنید. در نقطه مقابل، کلید Home صفحه یا سند را به سمت ابتدا اسکرول می‌کند.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید Home یا Home Key

کلید Home یا Home Key چیست؟

کلید Home یا کلید خانه (Home Key) عنوان یکی از کلیدهای موجود در صفحه کلیدهای مرسوم رایانه ای است که برای بازگشت به ابتدای خط جاری یا ابتدای یک سند یا صفحه به کار می‌رود. این کلید از جمله کلیدهای کرسر (Cursor Keys) به شمار می‌رود.

در صفحه کلیدهای استاندارد معمولا این کلید با لیبل Home قابل شناسایی است و بالای کلید End قرار می‌گیرد. این در حالیست که در صفحه کلیدهای فشرده و لپ تاپ ها بسته به مدل‌های مختلف ممکن است مکان قرارگیری این کلید متفاوت باشد (اغلب جایی در ردیف بالایی صفحه کلید). حتی در برخی از این کیبردها، کلید مجزایی تحت عنوان این نام وجود ندارد بلکه کاربر می‌تواند با ترکیب کلید Fn و کلیدی دیگر به عملکرد کلید خانه دسترسی پیدا کند.

در صفحه کلیدهایی که از بخش عددی (Numeric Keypad) مجزا برخوردار هستند هنگامی که کلید Num Lock روی حالت خاموش قرار دارد کلید مربوط به عدد 7 در بخش عددی، نقش کلید هوم را ایفا می‌کند.

کلید خانه Home Key
مکان قرارگیری Home Key در یک کیبرد استاندارد

کاربردهای کلید Home

کلید Home در اغلب موارد دارای عملکردی مخالف با کلید End می‌باشد. در صورتی که یک فیلد متنی قابل ویرایش، دارای فوکوس (آماده دریافت ورودی متنی و تایپ کردن) باشد فشردن این کلید باعث می‌شود کرسر متنی به ابتدای خط جاری منتقل شود در حالیکه استفاده از کلید End باعث انتقال کرسر به انتهای خط خواهد شد.

گفتنی است در همین حالت اگر کلید خانه همراه با کلید Shift فشرده شود تمامی متن قبل از کرسر تا ابتدای خط جاری به صورت انتخاب شده درمی‌آید و اگر همراه با کلید Ctrl فشرده شود کرسر به ابتدای اولین خط فیلد متنی (یا ابتدای سند متنی) منتقل خواهد شد.

در صورتی که خبری از یک فیلد متنی قابل ویرایش (و آماده دریافت ورودی) نباشد و با محیطی قابل اسکرول کردن روبرو هستید در اثر فشردن کلید خانه به ابتدای سند، صفحه یا لیست مربوطه هدایت می‌شوید. نمونه‌هایی از این نوع کاربرد را می‌توانید در اسناد مختلف یا صفحاتی که در مرورگر وب مشاهده می‌کنید و همین‌طور لیستی از فایل‌ها در یک نرم افزار مدیریت فایل تجربه کنید. در نقطه مقابل، کلید End صفحه یا سند را به سمت انتها اسکرول می‌کند.

دکمه خانه در دستگاه های همراه

فراموش نکنید دکمه‌ای که در گوشی های هوشمند و تبلت ها به عنوان دکمه خانه (Home button) شناخته می‌شود کاملا با مفهوم کلید خانه در صفحه کلید رایانه ها متفاوت است. در واقع دکمه خانه اغلب به عنوان یک کلید فیزیکی یا مجازی در ناحیه پایینی دستگاه قابل مشاهده است و کاربر با فشردن آن به صفحه خانه (Home Screen) منتقل می‌شود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید Fn

کلید Fn یا Fn Key چیست؟

کلید Fn یکی از کلیدهای تغییر دهنده است که در بسیاری از صفحه کلیدهای فشرده رایانه ای قابل مشاهده است و برای ادغام اعمالی در یک کلید به کار می‌رود که معمولا در کیبوردهای بزرگ‌تر به کلیدهای مجزا تخصیص داده می‌شود.

خصوصیات و مکان قرارگیری

کلید Fn معمولا در پایین‌ترین ردیف کیبورد و میان کلیدهای ویندوز و Ctrl سمت چپ قرار می‌گیرد. با اینحال در برخی از صفحه کلیدها اولین کلیدی است که در گوشه پایین سمت چپ مشاهده می‌کنید.

هرچند نام این کلید از واژه Function گرفته شده است و از لیبل Fn برای نمایش آن استفاده می‌شود اما نباید با کلیدهای عملیاتی (یا Function Keys) که معمولا با لیبل های F1 تا F12 در ردیف بالایی صفحه کلیدها دیده می‌شوند اشتباه گرفته شود.

مکان کلید Fn یا Fn Key
مکان رایج کلید Fn

کاربردهای کلید Fn

در صفحه کلیدهای فشرده یا کوچک (به خصوص آنچه در لپ تاپ ها به کار می‌رود) معمولا به دلیل کمبود فضا، برخی از کلیدها (نظیر بخش صفحه کلید عددی و کلیدهای تغییر نور صفحه نمایش)، جایی در صفحه کلید ندارند. کلید Fn برای جبران همین کمبود فضا طراحی شده است و به تنهایی کاربرد مستقلی ندارد بلکه در ترکیب با سایر کلیدها (نظیر کلیدهای عملیاتی و برخی از کلیدهای حروف، اعداد و …) برای ایفای عملکردهایی که به آن اشاره شد استفاده می‌شود.

قرار دادن رایانه در حالت خواب، فعال کردن حالت پرواز، خاموش/روشن کردن صفحه نمایش، کاهش و افزایش میزان صدا و بی صدا کردن (Mute) بلندگوی رایانه، توقف/مکث یا ادامه پخش فایل های چندرسانه ای، فعال سازی/غیرفعال سازی Wi-Fi و سوئیچ کردن میان صفحه نمایش های خارجی و پیش فرض از جمله دیگر اعمالی است که با ترکیب کلید اف ان و سایر کلیدها قابل انجام است.

به عنوان مثال در تصویر زیر صفحه کلید یک لپ تاپ را مشاهده می‌کنید. در این صفحه کلید، فشردن کلید Fn همراه با کلید F6 (همانطور که از نماد آبی رنگ موجود روی این کلید مشخص است) برای افزایش نور صفحه نمایش به کار می‌رود. در صورتی که این کلید همراه با کلید O فشرده شود نتیجه آن معادل با فشردن کلید 6 در صفحه کلید عددی خواهد بود (با فرض اینکه Num lock روشن باشد) و در صورتی که همزمان با کلید پیکانی رو به بالا فشرده شود عملکرد کلید Pg Up (یا Page Up) شبیه سازی می‌شود.

ترکیب کلید Fn یا Fn Key با سایر کلیدها
کلید اف ان در ترکیب با سه کلید دیگر در صفحه کلید یک لپ تاپ سونی

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید Esc

کلید Esc یا Esc Key چیست؟

کلید Esc یکی از کلیدهای موجود در صفحه کلیدهای متداول رایانه ای است که معمولا برای توقف یا لغو یک عمل به کار می‌رود. نام این کلید از ابتدای واژه Escape (به معنای گریختن یا فرار کردن) گرفته شده است.

این کلید معمولا در گوشه بالا سمت چپ صفحه کلید قرار می‌گیرد و از سمت راست توسط کلیدهای عملیاتی (کلیدهای F1 تا F12) و از پایین به کلید ~ محدود می‌شود. غالبا از لیبل خلاصه شده Esc برای مشخص کردن این کلید استفاده می‌شود.

کلید Esc یا Esc Key
مکان رایج قرارگیری کلید اسکیپ، گوشه بالا سمت چپ صفحه کلیدهای معمولی است

کاربردهای رایج کلید اسکیپ

در بسیاری از نرم افزارها کلید اسکیپ برای لغو یا توقف عملی که در حال انجام است به کار می‌رود. برای مثال در اغلب مروگرهای وب امروزی، حین بارگیری یک صفحه وب می‌توانید با فشردن این کلید، فرایند بارگیری را لغو کنید. به عنوان مثالی دیگر، فشردن این کلید هنگام تغییر نام یک فایل باعث لغو عملیات تغییر نام می‌شود.

هرچند در میان بسیاری از کاربران، فراوانی استفاده از این کلید به پای کلیدهای محبوب کیبورد نمی‌رسد اما کاربردهای آن به همین جا محدود نمی‌شود. به عنوان نمونه در جعبه های گفتگو (Dialog box) نیز از این کلید به عنوان میانبری معادل با دکمه های Cancel یا No و Abort استفاده می‌شود. همین‌طور می‌توانید برای بستن منوها و خروج از حالت تمام صفحه (Full Screen) در بسیاری از نرم افزارها از همین کلید کمک بگیرید.

جالب است بدانید از ترکیب Ctrl + Esc به عنوان جایگزینی برای کلید ویندوز به منظور دسترسی به منوی استارت (یا استارت اسکرین) و همچنین از ترکیب Ctrl + Shift + Esc برای باز کردن Task Manager در برخی از نسخه های سیستم عامل ویندوز استفاده می‌شود. این کلید در بازی های رایانه ای نیز معمولا برای نگه داشتن بازی (Pause کردن) یا بازگشت به منوی اصلی و همچنین خروج از بازی به کار می‌رود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

صفحه کلید Keyboard

صفحه کلید یا Keyboard چیست؟

صفحه کلید (Keyboard یا کیبورد) سخت افزاری یا به طور خلاصه صفحه کلید یکی از دستگاه های ورودی پرکاربرد در رایانه‌ها به شمار می‌رود که مجموعه‌ای از کلیدها را بر روی خود جای داده است و از نظر ظاهری تقریبا شبیه به ماشین تحریر است.

در کاربرد معمولی، از صفحه کلیدها برای وارد کردن متن و اعداد در نرم افزارهایی مثل ویرایشگر متن، مرورگرهای وب و … استفاده می‌شود. در عین حال کاربرد این سخت افزار تنها به وارد کردن متن محدود نمی‌شود بلکه اجرای برخی دستورات رایانه‌ای نظیر حذف فایل، تأیید و ارسال محتویات فرم‌های اینترنتی و … نیز از جمله کاربردهایی است که در آن‌ها اغلب کاربران استفاده از کیبورد را به روش‌های دیگر ترجیح می‌دهند. بازی‌های رایانه‌ای نیز از حوزه‌هایی به شمار می‌رود که استفاده از کیبوردهای سخت افزاری در آن بسیار رایج است. هم‌چنین کاربران حرفه‌ای در واسط‌های خط فرمان با استفاده از کیبورد و از طریق وارد کردن دستورات متنی، اعمال مورد نظر خود را انجام می‌دهند.

بر روی کلیدهای کیبورد، حروف، اعداد و نمادهایی به صورت هک شده یا چاپ شده قابل مشاهده است که به کاربر در شناسایی کلیدهای مختلف کمک می‌کند.

انواع صفحه کلیدها و مشخصه‌های آن‌ها

صفحه کلیدهای استاندارد معمولا دارای بخش مجزایی به نام صفحه کلید عددی هستند که به کاربر اجازه می‌دهد با سهولت بیشتری به وارد کردن اعداد بپردازد. صفحه کلیدها معمولا دارای چیزی حدود 84 تا 104 کلید شامل کلیدهای حروف، ارقام، علائم و نمادهای نشانه‌گذاری و … می‌باشند. فاصله کلیدها در کیبوردهای مخصوص لپ تاپ‌ها به منظور کاهش فضای مورد نیاز نسبت به حالت استاندارد کمی کاهش یافته است. معمولا در این کیبوردها بخش مجزای عددی در نظر گرفته نمی‌شود. برخی از صفحه کلیدها دارای فرم ارگونومیک متفاوتی بوده و به جای اینکه شکل تخت و مسطحی داشته باشند شبیه به یک کنترلر بازی طراحی می‌شوند که به راحتی با دو دست قابل کنترل است.

نمونه‌ی دیگری از صفحه کلیدها که به کیبوردهای تابشی (Projection Keyboard) مشهورند تصویری از کلیدها را با استفاده از لیزر روی یک سطح می‌تابانند. در این نوع کیبوردها با استفاده از یک سنسور یا دوربین، قرار گرفتن انگشت کاربر روی تصویر کلیدها تشخیص داده می‌شود.

در مقابلِ صفحه کلیدهای سخت افزاری، صفحه کلیدهای مجازی یا نرم افزاری (Virtual Keyboard) نیز وجود دارند که تصویری از صفحه کلید را روی نمایشگر، نشان می‌دهند و کاربر می‌تواند با کمک ابزاری نظیر ماوس یا از طریق لمس صفحه در نمایشگرهای لمسی، با آن تعامل برقرار کند. امروزه استفاده از این نوع صفحه کلیدها در گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها بسیار رایج است.

از نظر نحوه‌ی اتصال، اغلب کیبوردهای سخت افزاری مدرن از طریق یک کابل USB یا به صورت بی‌سیم (Wireless) به رایانه و دستگاه‌های دیگر متصل می‌شوند.

چینش کلیدها در صفحه کلید

نحوه چینش کلیدهای مربوط به حروف، ارقام، نمادهای نشانه‌گذاری و … در تمام صفحه کلیدها یکسان نیست. چرا که افراد مختلف با زبان‌های متفاوت و یا کاربردهای گوناگون (نظیر برنامه نویسی، تایپ یا محاسبات ریاضی) نیازمند چینش خاصی از کلیدها هستند که بتواند به آن‌ها در دسترسی سریعتر به کلیدهای مورد نیازشان کمک کند. در این میان چینشی موسوم به QWERTY (برگرفته از قرارگیری این حروف در مجاورت یکدیگر در ردیف بالایی کلیدهای حروف) نسبت به سایر چینش‌ها (از جمله QWERTZ و AZERTY) از رواج بیشتری برخوردار است.

کلیدها

کلیدهای حرفی و عددی، کلیدهای نشانه‌گذاری و کلید فاصله (Space bar) برای وارد کردن نماد یا کاراکتر مربوطه و ایجاد فاصله به کار می‌روند. فشردن همزمان کلید Shift و یا فعال نمودن Caps Lock باعث تولید حروف بزرگ هنگام فشردن کلیدهای حرفی می‌شود و فشردن Shift همراه با کلیدهای عددی نیز آن‌ها را به نمادها یا علائم نشانه‌گذاری تبدیل می‌کند. کلید Space bar علاوه بر نقش ایجاد فاصله معمولا در نرم افزارهای پخش چندرسانه‌ای برای مکث و ادامه‌ی پخش، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کلیدهای تغییر دهنده (Modifier Keys) نیز کلیدهای مخصوصی هستند که در صورت استفاده همزمان در کنار سایر کلیدها عملکرد آن‌ها را تغییر می‌دهند. کلیدهای کنترل (Ctrl)، شیفت (Shift) و آلت (Alt) از جمله مهم‌ترین کلیدهای Modifier به شمار می‌روند. به عنوان مثال، فشردن همزمان کلیدهای Alt و F4 در سیستم عامل ویندوز، باعث بسته شدن پنجره‌ی فعال جاری می‌گردد. کلید ویندوز (Windows key) و کلید Fn (در کیبوردهای فشرده نظیر کیبورد لپ‌تاپ‌ها) نیز در همین دسته قرار می‌گیرند.

کلیدهای عملیاتی (Function Keys) که معمولا با عناوین F1 تا F12 در اغلب کیبوردها مشاهده می‌شوند برای انجام اعمال خاصی در نرم افزارها مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، کلید F1 معمولا باعث نمایش راهنمای نرم افزار می‌شود.

کلیدهای کرسر (Cursor Keys) نیز کلیدهایی هستند که برای جابجا نمودن مکان‌نماها (به ویژه مکان‌نمای متنی) مورد استفاده قرار می‌گیرند. کلیدهایی که در اغلب صفحه کلیدها با فلش‌های چهارجهتی مشخص می‌شوند و هم‌چنین کلیدهای Home و End (برای انتقال مکان‌نمای متنی به ابتدا و انتهای خط) و Tab (برای انتقال مکان‌نما به نقطه‌ی توقف بعدی) از جمله کلیدهای کرسر پرکاربرد به شمار می‌روند. از این کلیدها معمولا به منظور حرکت در میان لیستی از آیتم‌ها نیز استفاده می‌شود. کلیدهای Page Up و Page Down به منظور اسکرول (حرکت در میان محتوای صفحه) به کار می‌روند. کلیدهای Delete و Backspace نیز برای حذف کاراکتر بعد یا قبل از کرسر استفاده می‌شوند.

کلید Enter یا Return معمولا برای تأیید، تکمیل یک فرایند یا انجام یک عمل پیش‌فرض در خط فرمان، فرم‌ها و جعبه‌های گفتگو مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلیدهای قفل (Lock Keys) نیز روی حالت یا بخشی از صفحه کلید قفل می‌کنند. اسکرول لاک (Scroll Lock) و نام لاک (Num Lock) و کپس لاک (Caps Lock) از جمله کلیدهای قفل هستند که معمولا از چراغ‌های LED برای نمایش وضعیت قفل بودن آن‌ها استفاده می‌شود.

کلیدهای دستوری سیستمی نظیر SysRq و Print Screen و Break (یا Pause) و کلید Escape (که معمولا با سه حرف Esc نمایش داده می‌شود) و کلید منو (Menu Key) هر کدام برای انجام عمل خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرند که برخی از آن‌ها امروزه کاربرد چندانی ندارند. در این میان استفاده از کلید Print Screen (برای گرفتن اسکرین شات و ذخیره‌ی آن در کلیپ بورد)، کلید منو (برای باز نمودن Context Menu) و کلید Escape (برای توقف یک عمل، خروج از برنامه‌های تمام صفحه، لغو یا انتخاب گزینه No در جعبه‌های گفتگو) هم‌چنان رایج می‌باشند.

بخش مجزای کلیدهای عددی نیز با داشتن علائم محاسباتی نظیر جمع، تفریق و … معمولا برای وارد نمودن اعداد هنگام انجام محاسبات مورد استفاده قرار می‌گیرند. هم‌چنین در برخی از صفحه کلیدها، دکمه‌های دیگری برای انجام اعمال خاص و پرکاربرد مانند اجرای مرورگر یا ماشین حساب، توقف، مکث یا ادامه پخش موسیقی و فیلم، تنظیم صدا، روشنایی صفحه و … در نظر گرفته می‌شود.

صفحه کلید Keyboard
نمونه یک کیبورد سخت افزاری
صفحه کلید Keyboard
کیبورد نرم افزاری در ویندوز 10

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا