Tag Archives: keyboard

کلید Fn

کلید Fn یا Fn Key چیست؟

کلید Fn یکی از کلیدهای تغییر دهنده است که در بسیاری از صفحه کلیدهای فشرده رایانه ای قابل مشاهده است و برای ادغام اعمالی در یک کلید به کار می‌رود که معمولا در کیبوردهای بزرگ‌تر به کلیدهای مجزا تخصیص داده می‌شود.

خصوصیات و مکان قرارگیری

کلید Fn معمولا در پایین‌ترین ردیف کیبورد و میان کلیدهای ویندوز و Ctrl سمت چپ قرار می‌گیرد. با اینحال در برخی از صفحه کلیدها اولین کلیدی است که در گوشه پایین سمت چپ مشاهده می‌کنید.

هرچند نام این کلید از واژه Function گرفته شده است و از لیبل Fn برای نمایش آن استفاده می‌شود اما نباید با کلیدهای عملیاتی (یا Function Keys) که معمولا با لیبل های F1 تا F12 در ردیف بالایی صفحه کلیدها دیده می‌شوند اشتباه گرفته شود.

مکان کلید Fn یا Fn Key
مکان رایج کلید Fn

کاربردهای کلید Fn

در صفحه کلیدهای فشرده یا کوچک (به خصوص آنچه در لپ تاپ ها به کار می‌رود) معمولا به دلیل کمبود فضا، برخی از کلیدها (نظیر بخش صفحه کلید عددی و کلیدهای تغییر نور صفحه نمایش)، جایی در صفحه کلید ندارند. کلید Fn برای جبران همین کمبود فضا طراحی شده است و به تنهایی کاربرد مستقلی ندارد بلکه در ترکیب با سایر کلیدها (نظیر کلیدهای عملیاتی و برخی از کلیدهای حروف، اعداد و …) برای ایفای عملکردهایی که به آن اشاره شد استفاده می‌شود.

قرار دادن رایانه در حالت خواب، فعال کردن حالت پرواز، خاموش/روشن کردن صفحه نمایش، کاهش و افزایش میزان صدا و بی صدا کردن (Mute) بلندگوی رایانه، توقف/مکث یا ادامه پخش فایل های چندرسانه ای، فعال سازی/غیرفعال سازی Wi-Fi و سوئیچ کردن میان صفحه نمایش های خارجی و پیش فرض از جمله دیگر اعمالی است که با ترکیب کلید اف ان و سایر کلیدها قابل انجام است.

به عنوان مثال در تصویر زیر صفحه کلید یک لپ تاپ را مشاهده می‌کنید. در این صفحه کلید، فشردن کلید Fn همراه با کلید F6 (همانطور که از نماد آبی رنگ موجود روی این کلید مشخص است) برای افزایش نور صفحه نمایش به کار می‌رود. در صورتی که این کلید همراه با کلید O فشرده شود نتیجه آن معادل با فشردن کلید 6 در صفحه کلید عددی خواهد بود (با فرض اینکه Num lock روشن باشد) و در صورتی که همزمان با کلید پیکانی رو به بالا فشرده شود عملکرد کلید Pg Up (یا Page Up) شبیه سازی می‌شود.

ترکیب کلید Fn یا Fn Key با سایر کلیدها
کلید اف ان در ترکیب با سه کلید دیگر در صفحه کلید یک لپ تاپ سونی

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید آلت Alt Key

کلید آلت یا Alt Key چیست؟

کلید آلت (Alt Key) یکی از کلیدهای تغییر دهنده در صفحه کلیدهای مرسوم رایانه ای است که از ترکیب آن با سایر کلیدها برای انجام اعمال خاصی استفاده می‌شود. عنوان این کلید از ابتدای واژه Alternate (به معنای جایگزین) گرفته شده است چرا که فشردن کلید Alt همراه با کلیدهای دیگر می‌تواند به تغییر (دگرگون سازی) عملکرد پیش فرض آن کلید منجر شود.

کلید Alt همانند کلیدهای Shift و Ctrl معمولا به تنهایی عملکرد خاصی ندارد و در اغلب صفحه کلیدها دو نسخه از آن در پایین‌ترین ردیف صفحه کلید (در دو طرف کلید فاصله) قابل مشاهده است. این کلید در کیبوردهای معمولی با لیبل Alt مشخص می‌شود اما در صفحه کلیدهای مک، کلید Option به عنوان معادلی برای آن شناخته می‌شود.

کلید آلت Alt Key
محل قرارگیری کلید Alt در یک صفحه کلید استاندارد معمولی

کاربردهای رایج کلید آلت

کلید Alt بسته به نرم افزارها و واسط های کاربری مختلف در ترکیب با کلیدهای دیگر به منظور انجام اعمال گوناگونی به کار می‌رود که از جمله کاربردهای رایج آن می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • Alt + Shift: سوئیچ کردن بین زبان ها
  • Ctrl + Alt + Delete: برای باز کردن Task Manager و دسترسی به صفحه تنظیمات امنیتی و …
  • Alt + F4: بستن پنجره کنونی یا خاموش کردن سیستم در صورتی که پنجره ای در پیش زمینه قرار نداشته باشد.
  • Alt + Tab: سوئیچ کردن بین پنجره های باز
  • فشردن Alt به تنهایی در سیستم عامل ویندوز برای دسترسی به منوهای نرم افزارها به کار می‌رود.

ایجاد کاراکترهای ویژه با کمک کلید Alt

در سیستم عامل ویندوز، پایین نگه داشتن کلید آلت همراه با ترکیب خاصی از کلیدهای عددی موجود در صفحه کلید عددی برای تایپ کاراکترهایی استفاده می‌شود که به طور معمول در صفحه کلید وجود ندارد. به این ترکیب‌های خاص، کدهای آلت (Alt Codes) گفته می‌شود. برای مثال کد آلت 242 برای نماد استفاده می‌شود و به منظور تایپ آن لازم است ابتدا مطمئن شوید کلید Num Lock روی حالت روشن قرار دارد سپس درحالیکه کلید Alt را پایین نگه داشته‌اید کد 242 را با کمک صفحه کلید عددی تایپ کنید. به عنوان نمونه‌ای دیگر، کد آلت 1 برای نماد صورتک خندان استفاده می‌شود و با فشردن کلید Alt همراه با کلید 1 (در صفحه کلید عددی) می‌توانید از این نماد در متون خود استفاده کنید.

در سیستم عامل مک او اس نیز کلید Option به شکل مشابهی برای انجام این عمل به کار می‌رود؛ با این تفاوت که در این سیستم عامل به جای کدهای مخصوص، از ترکیب ساده کلید Option با کلیدهای حروف و اعداد (و همین طور ترکیب همزمان Option و Shift با کلیدهای مختلف برای تایپ گروهی دیگر از کاراکترهای ویژه) استفاده می‌شود. برای مثال به منظور تایپ نماد کافیست کلید Option همراه با کلید نقطه (یا .) فشرده شود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید دیلیت Delete Key

کلید دیلیت یا Delete Key چیست؟

کلید دیلیت (Delete Key) یکی از کلیدهای پرکاربرد در صفحه کلیدهای رایانه ای است که معمولا به هنگام تایپ کردن برای حذف کاراکتری که پس از کرسر متنی قرار گرفته به کار می‌رود و در برخی از واسط های کاربری گرافیکی نیز به منظور حذف آبجکت انتخاب شده استفاده می‌شود.

معمولا این کلید روی صفحه کلیدها با لیبل Delete یا به طور خلاصه شده Del مشخص می‌شود. از آنجایی که در زبان‌های چپ به راست (از جمله انگلیسی) عملکرد کلید دیلیت معادل حذف کاراکتر سمت راست کرسر می‌باشد گاهی اوقات یک فلش مستقیم به سمت راست (حاوی یک علامت ضربدر) به عنوان نماد روی این کلید درج می‌شود. فراموش نکنید در زبان فارسی (که متن از سمت راست به چپ نوشته می‌شود) فشار دادن این کلید باعث حذف کاراکتر سمت چپ کرسر خواهد شد.

در صفحه کلیدهایی که دارای یک بخش عددی مجزا هستند علاوه بر کلید Delete اصلی یک نمونه از این کلید نیز در ردیف پایین بخش عددی وجود دارد.

استثنائا در برخی از صفحه کلیدهای رایانه‌های اپل (مانند مک بوک)، کلید Backspace با نام Delete مشخص شده است؛ توجه داشته باشید این کلید برخلاف نامش نقش کلید Backspace را ایفا می‌کند و برای حذف کاراکتر پیش از کرسر به کار می‌رود! در عوض در مورد مک بوک ها فشردن این کلید همراه با کلید Fn برای حذف کاراکتر پس از کرسر استفاده می‌شود.

کلید دیلیت Delete Key
مکان رایج کلید Delete در صفحه کلیدهای استاندارد مرسوم – معمولا یک نسخه اضافه از این کلید در بخش عددی تعبیه شده است.

کاربردهای کلید Delete

هرچند کلید Delete نیز همانند کلید بک اسپیس (Backspace) برای حذف کردن یک کاراکتر به کار می‌رود اما تفاوت‌های مهمی میان عملکرد این دو کلید وجود دارد. در واقع فشردن کلید Delete در فیلدهای متنی باعث می‌شود کاراکتری که پس از کرسر قرار گرفته است حذف شود و همزمان کاراکترهای پس از آن نیز یک واحد به سمت عقب جابجا می‌شوند؛ این درحالیست که کلید Backspace برای حذف کردن کاراکتری به کار می‌رود که قبل از کرسر قرار گرفته است. به همین دلیل برای ایجاد تمایز میان این دو کلید گاهی اوقات به کلید دیلیت، دیلیت رو به جلو یا فوروارد دیلیت (Forward Delete) نیز گفته می‌شود.

به علاوه از کلید Delete برای حذف کردن شی انتخاب شده نظیر یک المان تصویری در ویرایشگرهای اسناد یا حذف فایل و فولدر در پنجره مدیریت فایل استفاده می‌شود در حالی که بک اسپیس معمولا چنین کاربردی ندارد. در عین حال در صورتی که قطعه‌ای از یک متن انتخاب شده باشد فشردن کلید دیلیت نیز همانند کلید بک اسپیس آن قطعه از متن را حذف می‌کند.

اگر کاربر بخواهد هنگام تایپ کردن، کلمه پس از کرسر را به طور کامل حذف کند کافی است از ترکیب Ctrl + Delete استفاده نماید. معمولا ترکیب مشابه Ctrl + Backspace نیز برای حذف کامل کلمه پیش از کرسر به کار می‌رود.

همچنین از کلید دیلیت در اغلب مادربوردهای امروزی برای ورود به صفحه ستاپ بایوس هنگام بوت شدن سیستم استفاده می‌شود. یکی دیگر از کاربردهای رایج این کلید در ترکیب Ctrl + Alt + Delete برای دسترسی به نرم افزار Task Manager است.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

بک اسپیس Backspace

بک اسپیس یا Backspace چیست؟

بک اسپیس (Backspace) یکی از کلیدهای پرکاربرد در صفحه کلیدهای رایانه ای است که برای حذف کاراکتری که پیش از کرسر متنی قرار دارد به کار می‌رود و همزمان کرسر را یک واحد به عقب می‌برد.

با توجه به اینکه در زبان‌های چپ به راست (از جمله انگلیسی) عملکرد کلید بک اسپیس معادل حذف کاراکتر سمت چپ کرسر می‌باشد به همین دلیل معمولا از یک فلش مستقیم به سمت چپ به عنوان نماد این کلید استفاده می‌شود. فراموش نکنید در زبان فارسی (که متن از سمت راست به چپ نوشته می‌شود) فشار دادن این کلید باعث حذف کاراکتر سمت راست کرسر خواهد شد.

همانطور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید مکان قرارگیری کلید بک اسپیس معمولا جایی در بخش بالا سمت راست صفحه کلید است (در همان ردیفی که کلیدهای مربوط به ارقام قرار دارند).

بک اسپیس Backspace
مکان رایج قرارگیری کلید Backspace در صفحه کلید

با وجود اینکه کلید فوق معمولا با همان نام و لیبل Backspace روی صفحه‌ کلیدها مشخص می‌شود اما در صفحه کلید رایانه‌های اپل، استثنائا از نام Delete برای این کلید استفاده می‌شود؛ با این حال عملکرد آن همانند کلید Backspace است و برای حذف کاراکتر پیش از کرسر به کار می‌رود نه کاراکتر پس از آن!

کاربردهای کلید بک اسپیس

هرچند یکی از وظایف کلید Backspace نیز همانند کلید دیلیت (Delete) حذف کردن یک کاراکتر متنی است اما تفاوت‌های مهمی میان عملکرد این دو کلید وجود دارد. در واقع کلید Delete برای حذف کردن کاراکتری که پس از کرسر قرار گرفته است به کار می‌رود درحالیکه کلید Backspace برای حذف کردن کاراکتری استفاده می‌شود که قبل از کرسر قرار گرفته است. همچنین از کلید Delete برای پاک کردن یک شی مثل تصویری در یک ویرایشگر اسناد یا حذف فایل در پنجره مدیریت فایل نیز استفاده می‌شود در حالی که بک اسپیس معمولا چنین کاربردی ندارد. در صورتی که قطعه‌ای از یک متن انتخاب شده باشد معمولا با فشار دادن هرکدام از این کلیدها می‌توان آن بخش را حذف نمود.

در صورتی که کاربر بخواهد هنگام تایپ کردن، کلمه پیش از کرسر را به طور کامل حذف کند کافی است از ترکیب Ctrl + Backspace استفاده نماید. معمولا ترکیب مشابه Ctrl + Delete نیز برای حذف کلمه پس از کرسر به کار می‌رود.

در برخی از برنامه‌های مدیریت فایل و مرورگرهای وب از کلید بک اسپیس برای بازگشت به صفحه قبل استفاده می‌شود. البته در اغلب مرورگرهای وب امروزی از ترکیب کلیدهای Alt و کلید پیکانی سمت چپ برای بازگشت به صفحه قبل استفاده می‌شود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید فاصله Space bar

کلید فاصله یا Space bar چیست؟

کلید فاصله (Space bar یا Space Key) یکی از کلیدهای پرکاربرد روی ماشین های تحریر و صفحه کلیدهای رایانه ای است که از سایر کلیدها پهن‌تر (و بزرگ‌تر) بوده و بخش قابل توجهی از پایین‌ترین ردیف کلیدها را به خود اختصاص می‌دهد. کاربرد اصلی این کلید، ایجاد فاصله میان دو کلمه حین تایپ کردن است.

هنگام تایپ حرفه ای با ده انگشت، انگشت‌های شست هر دو دست روی کلید Space استراحت می‌کنند و معمولا یکی از این دو انگشت، وظیفه فشار دادن کلید Space را بر عهده می‌گیرند.

مکان قرارگیری کلید Space

هرچند محل دقیق قرارگیری کلید فاصله در صفحه کلیدهای مختلف ممکن است اندکی با یکدیگر متفاوت باشد اما این کلید غالبا جایی در مرکز پایین‌ترین ردیف از کلیدها قرار می‌گیرد. در کیبوردهای استاندارد QWERTY، کلید اسپیس از سمت راست و چپ توسط کلیدهای Alt محاصره شده است و معمولا کلیدهای C و V و B و N و M بالای آن تعبیه شده‌اند.

مکان و حتی بزرگی کلید اسپیس متناسب با میزان کاربرد بالای آن درنظر گرفته شده است؛ به این ترتیب هنگام تایپ کردن متون، دسترسی به این کلید توسط اغلب انگشت‌ها به آسانی امکان‌پذیر است.

کاربردهای رایج کلید فاصله

همان‌طور که گفته شد کاربرد اصلی Space bar ایجاد فاصله هنگام تایپ کردن است اما کاربردهای متعدد دیگری نیز برای این کلید به ظاهر متمایز وجود دارد. به عنوان مثال در اغلب پخش کننده های چندرسانه‌ای از Space bar برای مکث (Pause) و ادامه (Resume) پخش موسیقی، اسلایدشو یا ویدیو استفاده می‌شود.

فشار دادن این کلید همزمان با کلیدهای دیگر نظیر Alt یا Ctrl در سیستم عامل‌ها و نرم افزارهای گوناگون برای انجام امور مختلف به کار می‌رود. برای مثال از ترکیب Alt + Space در سیستم عامل ویندوز برای باز کردن منوی پنجره (به منظور انجام اعمالی نظیر تغییر اندازه، تمام صفحه کردن و بستن پنجره با کمک صفحه کلید) استفاده می‌شود. از ترکیب کلیدهای Win + Space نیز می‌توانید به عنوان میانبری جهت سوئیچ کردن میان زبان‌های نصب شده برای صفحه کلید سیستم خود استفاده کنید.

در برخی از مرورگرهای وب نیز با فشار دادن کلید Space، صفحه به پایین اسکرول می‌شود و در صورتی که کلید Shift نیز همراه با آن نگه داشته شود صفحه به سمت بالا اسکرول می‌شود.

کلید فاصله Spacebar
مکان کلید فاصله (Spacebar) در صفحه کلید استاندارد QWERTY

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید شیفت Shift Key

کلید شیفت یا Shift Key چیست؟

کلید شیفت (Shift Key) یکی از کلیدهای تغییردهنده (Modifier Key) در صفحه کلید است که برای تایپ حروف بزرگ و کاراکترهایی که در بخش بالایی برخی از کلیدها نقش بسته‌اند (نظیر نماد $ که همراه با عدد 4 روی یک کلید قرار گرفته است) استفاده می‌شود. به این کلید، کلید انتخاب سطح دو (Level 2 Select Key) نیز گفته می‌شود.

معمولا دو عدد کلید شیفت یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ صفحه کلید قرار دارد. در چینش استاندارد QWERTY معمولا شیفت سمت چپ زیر کلید Caps Lock و بالای کلید Ctrl چپ قرار دارد و شیفت سمت راست نیز زیر کلید Enter و بالای Ctrl سمت راست قرار می‌گیرد. همانطور که گفته شد افزون بر حروف بزرگ، بسیاری از علائم پرکاربرد از جمله پرانتزهای باز و بسته، *، @، !، “، ؟ و علائم کوچکتر و بزرگتر و … به فشرده شدن کلید Shift احتیاج دارند. بنابراین وجود دو نمونه از این کلید در دو طرف کیبورد می‌تواند به تایپ آسانتر این کاراکترها کمک کند.

لازم به ذکر است در بسیاری از سیستم‌عامل‌ها از جمله ویندوز اگر کلید Caps Lock روی حالت روشن قرار داشته باشد فشرده شدن کلید Shift همراه با کلیدهای حروف باعث کوچک نوشته شدن آن حرف می‌شود.

معمولا در صفحه کلیدها از یک فلش روبه بالا (مشابه آنچه در تصویر زیر دیده می‌شود) به عنوان نماد این کلید استفاده می‌شود.

کلید شیفت Shift Key
موقعیت کلید Shift سمت چپ در یک صفحه کلید

کاربردهای کلید Shift

کلید شیفت دارای کاربردهای متعددی در سیستم‌عامل‌ها و نرم‌افزارهای مختلف می‌باشد که در ادامه به برخی از رایج‌ترین آن‌ها اشاره شده است:

  • انتخاب بخشی از متن یا اشیا: با کلیک روی نقطه آغازین، فشردن کلید شیفت و پایین نگه‌داشتن آن و سپس انتخاب نقطه انتهایی می‌توانید در واسط‌های کاربری گرافیکی نرم‌افزارهای مختلف (نظیر واژه‌پردازها، ویرایشگرهای متن، مرورگرهای وب، نرم‌افزارهای مدیریت فایل و …) بخشی از متن یا فایل‌ها و اشیا موردنظرتان را انتخاب کنید.
  • تسهیل ترسیم خطوط صاف، دایره و مربع: در نرم‌افزارهای ترسیمی معمولا با پایین نگه‌داشتن کلید Shift، استفاده از ابزارهای خط، مستطیل و بیضی به رسم خطوط صاف، مربع و دایره محدود می‌شود.
  • باز کردن پیوند در پنجره جدید مرورگر: در بسیاری از مرورگرهای وب با پایین نگه‌داشتن این کلید هنگام کلیک روی لینک‌ها، محتوای مقصد در پنجره‌ای جدید باز می‌شود.
  • باز کردن Task Manager: با فشردن همزمان کلیدهای Ctrl + Shift + Esc می‌توان به این برنامه دسترسی پیدا نمود.
  • حذف بدون بازگشت فایل‌ها و فولدرها: در صورتی که در برنامه File Explorer (یا Windows Explorer در نسخه‌های قدیمی‌تر ویندوز) هنگام پاک کردن فایل‌ها یا فولدرها همراه با فشردن کلید Delete کلید Shift را نیز پایین نگه‌دارید فایل یا فولدرهای موردنظر به صورت آنی و بدون ارسال به Recycle Bin حذف می‌شوند.
  • بازگشت به شئ قبلی: همانطور که می‌دانید معمولا در نرم‌افزارهای مختلف و فرم‌های اینترنتی با استفاده از کلید Tab می‌توان فوکوس را به شئ (یا فیلد) بعدی منتقل نمود. برای بازگشت به شئ قبلی کافی است کلید Shift را همراه با Tab فشار دهید.
  • باز کردن Context Menu با فشردن همزمان Shift + F10

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید مکان نما Cursor Key

کلید مکان نما یا Cursor Key چیست؟

کلید انتقال مکان نما (Cursor Movement Key) یا به اختصار کلید مکان نما (Cursor Key) به کلیدهایی در صفحه کلید گفته می‌شود که برای جابجا کردن مکان نما مورد استفاده قرار می‌گیرند. با توجه به اینکه معمولا از این کلیدها می‌توان برای حرکت در میان محتوای اسناد و … نیز استفاده نمود به آن‌ها کلیدهای ناوبری (Navigation Keys) هم گفته می‌شود.

کلیدهای پیکانی (Arrow Keys) که شامل چهار کلید با فلش‌هایی در جهات مختلف می‌شود یکی از رایج‌ترین انواع کلیدهای مکان نما به شمار می‌رود که قادر هستند کرسر را در یکی از چهار جهت بالا، پایین، راست یا چپ حرکت دهند. این کلیدها معمولا در بخش پایینی کیبورد و سمت چپ بخش صفحه کلید عددی (Numeric Keypad) با چینشی به شکل حرف T معکوس قابل مشاهده هستند. کلیدهای پیکانی علاوه بر جابجایی مکان نمای متنی، برای حرکت در میان لیستی از آیتم‌ها، انجام بازی‌های رایانه‌ای و … نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در گذشته زمانی که هنوز استفاده از ماوس‌ها فراگیر نشده بود از کلیدهای پیکانی برای حرکت دادن مکان نمای ماوس استفاده می‌شد. اما امروزه برای جابجایی کرسر ماوس توسط کیبورد از کلیدهایی موسوم به کلیدهای ماوس (Mouse Keys) استفاده می‌شود. این کلیدها در واقع همان کلیدهای اصلی (کلیدهای 1 تا 9) موجود در بخش صفحه کلید عددی هستند. مزیت جایگزینی کلیدهای پیکانی با کلیدهای ماوس در اینست که امکان کلیک کردن و جابجایی کرسر ماوس در جهت‌های اصلی و راستاهای میانی آن‌ها با کمک کلیدهای ماوس امکان‌پذیر می‌باشد (درحالیکه کلیدهای پیکانی، تنها چهار کلید برای جهت‌های اصلی در اختیار کاربر قرار می‌دهند).

با اینکه اصطلاح کلیدهای مکان نما از دید عامه‌ی مردم معادل با همان کلیدهای پیکانی هستند اما این کلیدها تنها کلیدهای مکان نما نیستند. کلیدهای Home و End (برای انتقال مکان‌نمای متنی به ابتدا و انتهای خط) و کلید Tab (برای انتقال مکان‌نما به نقطه‌ی توقف بعدی) از جمله کلیدهای کرسر پرکاربرد به شمار می‌روند. از این کلیدها معمولا به منظور حرکت در میان لیستی از آیتم‌ها نیز استفاده می‌شود. کلیدهای Page Up و Page Down به منظور اسکرول (حرکت در میان محتوای صفحه یا رفتن به صفحه قبل و بعد) به کار می‌روند. کلیدهای Delete و Backspace نیز برای حذف کاراکتر بعد یا قبل از کرسر استفاده می‌شوند که طبیعتا همزمان با این حذف، مکان نمای متنی نیز جابجا می‌شود. البته از کلید Delete معمولا برای هر نوع حذفی (از حذف فایل‌ها گرفته تا حذف اشکال موجود در برخی نرم‌افزارهای ترسیمی و اشیاء قابل ویرایش در یک واسط کاربری گرافیکی) نیز استفاده می‌شود.

کلید مکان نما Cursor Key
کلیدهای پیکانی (Arrow Keys) نمونه‌ای پرکاربرد از کلیدهای کرسر (Cursor Keys) به شمار می‌روند.

صفحه کلید مجازی Virtual Keyboard

صفحه کلید مجازی یا Virtual Keyboard چیست؟

صفحه کلید مجازی (Virtual Keyboard) یا صفحه کلید نرم‌افزاری (Software Keyboard) یک ابزار نرم‌افزاری است که می‌تواند با شبیه‌سازی اجزای یک صفحه کلید معمولی امکان وارد کردن کاراکترها، علائم، دستورات و … را فراهم آورد.

در این نوع از کیبوردها کاربر می‌تواند با ضربه زدن (در صفحه نمایش‌های لمسی) یا کلیک کردن روی تصویر هر کلید، عمل متناظر با فشردن آن در کیبورد فیزیکی را انجام دهد.

کاربردهای صفحه کلید مجازی

معمولا استفاده از صفحه کلیدهای مجازی روی دستگاه‌های با صفحه نمایش لمسی (نظیر تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند) رایج‌تر می‌باشد چرا که این دستگاه‌ها اغلب فاقد صفحه کلید فیزیکی هستند. با این وجود استفاده از این صفحه کلیدها در رایانه‌های معمولی نیز می‌تواند برای افراد نابینا یا مبتلایان به ناتوانی‌های جسمی که قادر به کار با صفحه کلیدهای فیزیکی نیستند مفید واقع شود.

علاوه بر این بسیاری از کاربران برای جلوگیری از ثبت و تهیه گزارش از کلیدهای فشرده شده توسط جاسوس افزارها، رمزهای عبور و کلمات حساس خود را از طریق صفحه کلیدهای مجازی وارد می‌کنند. در اغلب سامانه‌های بانکداری اینترنتی برای پرداخت یا نقل و انتقال وجه، صفحه‌کلیدهای مجازی کوچکی درنظر گرفته شده است که برای وارد کردن اطلاعات کارت‌های اعتباری مورد استفاده قرار می‌گیرند. هرچند در این مدل نیز بدافزار می‌تواند با تهیه اسکرین‌شات از کلیدهای فشرده شده اقدام به تهیه گزارش نماید اما به هرحال استفاده از این روش می‌تواند منجربه پیچیده‌تر شدن فرایند گزارش‌گیری شده و از نظر امنیتی تا حد قابل قبولی مفید واقع شود.

صفحه کلید Keyboard
کیبورد مجازی (نرم افزاری) در سیستم عامل ویندوز 10
صفحه کلید مجازی virtual keyboard
نمونه یک کیبورد مجازی برای وارد کردن رمز دوم کارت اعتباری

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید تغییردهنده Modifier key

کلید تغییردهنده یا Modifier key چیست؟

کلید تغییردهنده (Modifier key) به کلیدهای خاصی در صفحه کلید گفته می‌شود که هنگام فشرده شدن هم‌زمان با برخی از کلیدهای دیگر قادرند عملکرد آن کلید را به صورت موقت تغییر دهند.

از پرکاربردترین کلیدهای Modifier می‌توان به کلیدهای کنترل (Ctrl)، شیفت (Shift) و آلت (Alt) اشاره نمود. معمولا فشردن این کلیدها به تنهایی باعث انجام هیچ عملی نمی‌شود. برای استفاده از این کلیدها به منظور تغییر عملکرد کلیدی دیگر، لازم است ابتدا کلید یا کلیدهای تغییر دهنده را پایین نگه داشته و سپس کلید مورد نظر را فشار دهید و در نهایت کلیدها را رها کنید. به عنوان مثال هنگامی که قسمتی از یک متن را در یک نرم‌افزار واژه‌پرداز انتخاب کرده‌اید با پایین نگه داشتن کلید Ctrl و فشردن کلید C، متن در کلیپ بورد ذخیره می‌شود. به همین ترتیب در سیستم عامل ویندوز انجام فرایند فوق در مورد کلیدهای Alt و F4 باعث بسته شدن پنجره‌ی فعال می‌شود. این در حالیست که در اغلب نرم‌افزارها، فشردن کلید Ctrl یا Alt به تنهایی هیچ رخدادی را رقم نمی‌زند.

دو کلید پرکاربرد دیگری که در صفحه کلیدهای رایج امروزی به عنوان تغییردهنده به شمار می‌روند عبارتند از کلید لوگوی ویندوز (یا Windows logo key) و کلید Fn. هرچند فشردن کلید لوگو به تنهایی باعث پدیدار شدن منو یا صفحه‌ی استارت در سیستم عامل ویندوز نیز می‌شود اما به کاربردن آن همراه با کلیدهای دیگر معمولا نقش میانبر را برای برخی از دستورات ایفا می‌کند (به عنوان مثال فشردن همزمان این کلید با کلید L یا D به ترتیب به عنوان میانبری برای قفل کردن سیستم و نمایش دسکتاپ ویندوز به کار می‌رود). گفتنی است در صفحه کلیدهای فشرده (کوچک) نظیر آنچه در لپ‌تاپ‌ها به کار می‌رود به منظور کاهش فضای موردنیاز برای صفحه کلید، عملکرد برخی از کلیدها با یکدیگر ترکیب می‌شود و از کلید Fn برای تغییر این عملکرد استفاده می‌شود. به عنوان مثال ممکن است فشردن Fn همراه با کلید F1 برای ورود به حالت Sleep به کار رود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

صفحه کلید Keyboard

صفحه کلید یا Keyboard چیست؟

صفحه کلید (Keyboard یا کیبورد) سخت افزاری یا به طور خلاصه صفحه کلید یکی از دستگاه‌های ورودی پرکاربرد در رایانه‌ها به شمار می‌رود که مجموعه‌ای از کلیدها را بر روی خود جای داده است و از نظر ظاهری تقریبا شبیه به ماشین تحریر است.

در کاربرد معمولی، از صفحه کلیدها برای وارد کردن متن و اعداد در نرم افزارهایی مثل ویرایشگر متن، مرورگرهای وب و … استفاده می‌شود. در عین حال کاربرد این سخت افزار تنها به وارد کردن متن محدود نمی‌شود بلکه اجرای برخی دستورات رایانه‌ای نظیر حذف فایل، تأیید و ارسال محتویات فرم‌های اینترنتی و … نیز از جمله کاربردهایی است که در آن‌ها اغلب کاربران استفاده از کیبورد را به روش‌های دیگر ترجیح می‌دهند. بازی‌های رایانه‌ای نیز از حوزه‌هایی به شمار می‌رود که استفاده از کیبوردهای سخت افزاری در آن بسیار رایج است. هم‌چنین کاربران حرفه‌ای در واسط‌های خط فرمان با استفاده از کیبورد و از طریق وارد کردن دستورات متنی، اعمال مورد نظر خود را انجام می‌دهند.

بر روی کلیدهای کیبورد، حروف، اعداد و نمادهایی به صورت هک شده یا چاپ شده قابل مشاهده است که به کاربر در شناسایی کلیدهای مختلف کمک می‌کند.

انواع صفحه کلیدها و مشخصه‌های آن‌ها

صفحه کلیدهای استاندارد معمولا دارای بخش مجزایی به نام صفحه کلید عددی هستند که به کاربر اجازه می‌دهد با سهولت بیشتری به وارد کردن اعداد بپردازد. صفحه کلیدها معمولا دارای چیزی حدود 84 تا 104 کلید شامل کلیدهای حروف، ارقام، علائم و نمادهای نشانه‌گذاری و … می‌باشند. فاصله کلیدها در کیبوردهای مخصوص لپ تاپ‌ها به منظور کاهش فضای مورد نیاز نسبت به حالت استاندارد کمی کاهش یافته است. معمولا در این کیبوردها بخش مجزای عددی در نظر گرفته نمی‌شود. برخی از صفحه کلیدها دارای فرم ارگونومیک متفاوتی بوده و به جای اینکه شکل تخت و مسطحی داشته باشند شبیه به یک کنترلر بازی طراحی می‌شوند که به راحتی با دو دست قابل کنترل است.

نمونه‌ی دیگری از صفحه کلیدها که به کیبوردهای تابشی (Projection Keyboard) مشهورند تصویری از کلیدها را با استفاده از لیزر روی یک سطح می‌تابانند. در این نوع کیبوردها با استفاده از یک سنسور یا دوربین، قرار گرفتن انگشت کاربر روی تصویر کلیدها تشخیص داده می‌شود.

در مقابلِ صفحه کلیدهای سخت افزاری، صفحه کلیدهای مجازی یا نرم افزاری (Virtual Keyboard) نیز وجود دارند که تصویری از صفحه کلید را روی نمایشگر، نشان می‌دهند و کاربر می‌تواند با کمک ابزاری نظیر ماوس یا از طریق لمس صفحه در نمایشگرهای لمسی، با آن تعامل برقرار کند. امروزه استفاده از این نوع صفحه کلیدها در گوشی‌های هوشمند و تبلت‌ها بسیار رایج است.

از نظر نحوه‌ی اتصال، اغلب کیبوردهای سخت افزاری مدرن از طریق یک کابل USB یا به صورت بی‌سیم (Wireless) به رایانه و دستگاه‌های دیگر متصل می‌شوند.

چینش کلیدها در صفحه کلید

نحوه چینش کلیدهای مربوط به حروف، ارقام، نمادهای نشانه‌گذاری و … در تمام صفحه کلیدها یکسان نیست. چرا که افراد مختلف با زبان‌های متفاوت و یا کاربردهای گوناگون (نظیر برنامه نویسی، تایپ یا محاسبات ریاضی) نیازمند چینش خاصی از کلیدها هستند که بتواند به آن‌ها در دسترسی سریعتر به کلیدهای مورد نیازشان کمک کند. در این میان چینشی موسوم به QWERTY (برگرفته از قرارگیری این حروف در مجاورت یکدیگر در ردیف بالایی کلیدهای حروف) نسبت به سایر چینش‌ها (از جمله QWERTZ و AZERTY) از رواج بیشتری برخوردار است.

کلیدها

کلیدهای حرفی و عددی، کلیدهای نشانه‌گذاری و کلید فاصله (Space bar) برای وارد کردن نماد یا کاراکتر مربوطه و ایجاد فاصله به کار می‌روند. فشردن همزمان کلید Shift و یا فعال نمودن Caps Lock باعث تولید حروف بزرگ هنگام فشردن کلیدهای حرفی می‌شود و فشردن Shift همراه با کلیدهای عددی نیز آن‌ها را به نمادها یا علائم نشانه‌گذاری تبدیل می‌کند. کلید Space bar علاوه بر نقش ایجاد فاصله معمولا در نرم افزارهای پخش چندرسانه‌ای برای مکث و ادامه‌ی پخش، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

کلیدهای تغییر دهنده (Modifier Keys) نیز کلیدهای مخصوصی هستند که در صورت استفاده همزمان در کنار سایر کلیدها عملکرد آن‌ها را تغییر می‌دهند. کلیدهای کنترل (Ctrl)، شیفت (Shift) و آلت (Alt) از جمله مهم‌ترین کلیدهای Modifier به شمار می‌روند. به عنوان مثال، فشردن همزمان کلیدهای Alt و F4 در سیستم عامل ویندوز، باعث بسته شدن پنجره‌ی فعال جاری می‌گردد. کلید ویندوز (Windows key) و کلید Fn (در کیبوردهای فشرده نظیر کیبورد لپ‌تاپ‌ها) نیز در همین دسته قرار می‌گیرند.

کلیدهای عملیاتی (Function Keys) که معمولا با عناوین F1 تا F12 در اغلب کیبوردها مشاهده می‌شوند برای انجام اعمال خاصی در نرم افزارها مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، کلید F1 معمولا باعث نمایش راهنمای نرم افزار می‌شود.

کلیدهای کرسر (Cursor Keys) نیز کلیدهایی هستند که برای جابجا نمودن مکان‌نماها (به ویژه مکان‌نمای متنی) مورد استفاده قرار می‌گیرند. کلیدهایی که در اغلب صفحه کلیدها با فلش‌های چهارجهتی مشخص می‌شوند و هم‌چنین کلیدهای Home و End (برای انتقال مکان‌نمای متنی به ابتدا و انتهای خط) و Tab (برای انتقال مکان‌نما به نقطه‌ی توقف بعدی) از جمله کلیدهای کرسر پرکاربرد به شمار می‌روند. از این کلیدها معمولا به منظور حرکت در میان لیستی از آیتم‌ها نیز استفاده می‌شود. کلیدهای Page Up و Page Down به منظور اسکرول (حرکت در میان محتوای صفحه) به کار می‌روند. کلیدهای Delete و Backspace نیز برای حذف کاراکتر بعد یا قبل از کرسر استفاده می‌شوند.

کلید Enter یا Return معمولا برای تأیید، تکمیل یک فرایند یا انجام یک عمل پیش‌فرض در خط فرمان، فرم‌ها و جعبه‌های گفتگو مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلیدهای قفل (Lock Keys) نیز روی حالت یا بخشی از صفحه کلید قفل می‌کنند. اسکرول لاک (Scroll Lock)، نام لاک (Num Lock) و کپس لاک (Caps Lock) از جمله کلیدهای قفل هستند که معمولا از چراغ‌های LED برای نمایش وضعیت قفل بودن آن‌ها استفاده می‌شود.

کلیدهای دستوری سیستمی نظیر SysRq و Print Screen و Break (یا Pause) و کلید Escape (که معمولا با سه حرف Esc نمایش داده می‌شود) و کلید منو (Menu Key) هر کدام برای انجام عمل خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرند که برخی از آن‌ها امروزه کاربرد چندانی ندارند. در این میان استفاده از کلید Print Screen (برای گرفتن اسکرین‌شات و ذخیره‌ی آن در کلیپ بورد)، کلید منو (برای باز نمودن Context Menu) و کلید Escape (برای توقف یک عمل، خروج از برنامه‌های تمام صفحه، لغو یا انتخاب گزینه No در جعبه‌های گفتگو) هم‌چنان رایج می‌باشند.

بخش مجزای کلیدهای عددی نیز با داشتن علائم محاسباتی نظیر جمع، تفریق و … معمولا برای وارد نمودن اعداد هنگام انجام محاسبات مورد استفاده قرار می‌گیرند. هم‌چنین در برخی از صفحه کلیدها، دکمه‌های دیگری برای انجام اعمال خاص و پرکاربرد مانند اجرای مرورگر یا ماشین حساب، توقف، مکث یا ادامه پخش موسیقی و فیلم، تنظیم صدا، روشنایی صفحه و … در نظر گرفته می‌شود.

صفحه کلید Keyboard
نمونه یک کیبورد سخت افزاری
صفحه کلید Keyboard
کیبورد نرم افزاری در ویندوز 10

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا