Tag Archives: alt key

کلید آلت Alt Key

کلید آلت یا Alt Key چیست؟

کلید آلت (Alt Key) یکی از کلیدهای تغییر دهنده در صفحه کلیدهای مرسوم رایانه ای است که از ترکیب آن با سایر کلیدها برای انجام اعمال خاصی استفاده می‌شود. عنوان این کلید از ابتدای واژه Alternate (به معنای جایگزین) گرفته شده است چرا که فشردن کلید Alt همراه با کلیدهای دیگر می‌تواند به تغییر (دگرگون سازی) عملکرد پیش فرض آن کلید منجر شود.

کلید Alt همانند کلیدهای Shift و Ctrl معمولا به تنهایی عملکرد خاصی ندارد و در اغلب صفحه کلیدها دو نسخه از آن در پایین‌ترین ردیف صفحه کلید (در دو طرف کلید فاصله) قابل مشاهده است. این کلید در کیبوردهای معمولی با لیبل Alt مشخص می‌شود اما در صفحه کلیدهای مک، کلید Option به عنوان معادلی برای آن شناخته می‌شود.

کلید آلت Alt Key
محل قرارگیری کلید Alt در یک صفحه کلید استاندارد معمولی

کاربردهای رایج کلید آلت

کلید Alt بسته به نرم افزارها و واسط های کاربری مختلف در ترکیب با کلیدهای دیگر به منظور انجام اعمال گوناگونی به کار می‌رود که از جمله کاربردهای رایج آن می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • Alt + Shift: سوئیچ کردن بین زبان ها
  • Ctrl + Alt + Delete: برای باز کردن Task Manager و دسترسی به صفحه تنظیمات امنیتی و …
  • Alt + F4: بستن پنجره کنونی یا خاموش کردن سیستم در صورتی که پنجره ای در پیش زمینه قرار نداشته باشد.
  • Alt + Tab: سوئیچ کردن بین پنجره های باز
  • فشردن Alt به تنهایی در سیستم عامل ویندوز برای دسترسی به منوهای نرم افزارها به کار می‌رود.

ایجاد کاراکترهای ویژه با کمک کلید Alt

در سیستم عامل ویندوز، پایین نگه داشتن کلید آلت همراه با ترکیب خاصی از کلیدهای عددی موجود در صفحه کلید عددی برای تایپ کاراکترهایی استفاده می‌شود که به طور معمول در صفحه کلید وجود ندارد. به این ترکیب‌های خاص، کدهای آلت (Alt Codes) گفته می‌شود. برای مثال کد آلت 242 برای نماد استفاده می‌شود و به منظور تایپ آن لازم است ابتدا مطمئن شوید کلید Num Lock روی حالت روشن قرار دارد سپس درحالیکه کلید Alt را پایین نگه داشته‌اید کد 242 را با کمک صفحه کلید عددی تایپ کنید. به عنوان نمونه‌ای دیگر، کد آلت 1 برای نماد صورتک خندان استفاده می‌شود و با فشردن کلید Alt همراه با کلید 1 (در صفحه کلید عددی) می‌توانید از این نماد در متون خود استفاده کنید.

در سیستم عامل مک او اس نیز کلید Option به شکل مشابهی برای انجام این عمل به کار می‌رود؛ با این تفاوت که در این سیستم عامل به جای کدهای مخصوص، از ترکیب ساده کلید Option با کلیدهای حروف و اعداد (و همین طور ترکیب همزمان Option و Shift با کلیدهای مختلف برای تایپ گروهی دیگر از کاراکترهای ویژه) استفاده می‌شود. برای مثال به منظور تایپ نماد کافیست کلید Option همراه با کلید نقطه (یا .) فشرده شود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید تغییردهنده Modifier key

کلید تغییردهنده یا Modifier key چیست؟

کلید تغییردهنده (Modifier key) به کلیدهای خاصی در صفحه کلید گفته می‌شود که هنگام فشرده شدن هم‌زمان با برخی از کلیدهای دیگر قادرند عملکرد آن کلید را به صورت موقت تغییر دهند.

از پرکاربردترین کلیدهای Modifier می‌توان به کلیدهای کنترل (Ctrl)، شیفت (Shift) و آلت (Alt) اشاره نمود. معمولا فشردن این کلیدها به تنهایی باعث انجام هیچ عملی نمی‌شود. برای استفاده از این کلیدها به منظور تغییر عملکرد کلیدی دیگر، لازم است ابتدا کلید یا کلیدهای تغییر دهنده را پایین نگه داشته و سپس کلید مورد نظر را فشار دهید و در نهایت کلیدها را رها کنید. به عنوان مثال هنگامی که قسمتی از یک متن را در یک نرم‌افزار واژه‌پرداز انتخاب کرده‌اید با پایین نگه داشتن کلید Ctrl و فشردن کلید C، متن در کلیپ بورد ذخیره می‌شود. به همین ترتیب در سیستم عامل ویندوز انجام فرایند فوق در مورد کلیدهای Alt و F4 باعث بسته شدن پنجره‌ی فعال می‌شود. این در حالیست که در اغلب نرم‌افزارها، فشردن کلید Ctrl یا Alt به تنهایی هیچ رخدادی را رقم نمی‌زند.

دو کلید پرکاربرد دیگری که در صفحه کلیدهای رایج امروزی به عنوان تغییردهنده به شمار می‌روند عبارتند از کلید لوگوی ویندوز (یا Windows logo key) و کلید Fn. هرچند فشردن کلید لوگو به تنهایی باعث پدیدار شدن منو یا صفحه‌ی استارت در سیستم عامل ویندوز نیز می‌شود اما به کاربردن آن همراه با کلیدهای دیگر معمولا نقش میانبر را برای برخی از دستورات ایفا می‌کند (به عنوان مثال فشردن همزمان این کلید با کلید L یا D به ترتیب به عنوان میانبری برای قفل کردن سیستم و نمایش دسکتاپ ویندوز به کار می‌رود). گفتنی است در صفحه کلیدهای فشرده (کوچک) نظیر آنچه در لپ‌تاپ‌ها به کار می‌رود به منظور کاهش فضای موردنیاز برای صفحه کلید، عملکرد برخی از کلیدها با یکدیگر ترکیب می‌شود و از کلید Fn برای تغییر این عملکرد استفاده می‌شود. به عنوان مثال ممکن است فشردن Fn همراه با کلید F1 برای ورود به حالت Sleep به کار رود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا