Tag Archives: کیبورد

پرینت اسکرین Print Screen

پرینت اسکرین یا Print Screen چیست؟

پرینت اسکرین (Print Screen) عنوان یکی از کلیدهای کاربردی است که در اغلب صفحه کلیدهای متداول PC ها قابل مشاهده است.

این کلید معمولا در بالاترین ردیف کیبورد (هم‌راستا با کلیدهای F1 تا F12) در کنار کلیدهای Break و Scroll Lock قرار می‌گیرد و با لیبل Print Screen یا لیبل های خلاصه شده‌ای نظیر Prnt Scrn یا Prt Sc و … شناخته می‌شود.

این روزها کاربرد اصلی کلید پرینت اسکرین، تهیه اسکرین شات (یا عکس گرفتن از محتویات صفحه) است. در سیستم عامل ویندوز با فشردن این کلید، تصویری از محتوای کنونی صفحه در کلیپ بورد قرار می‌گیرد و کاربر می‌تواند به دلخواه خود آن را در یک نرم افزار ویرایش تصویر، واژه پرداز و … Paste کرده و حاصل را ویرایش یا ذخیره نماید. علاوه بر این می‌توانید از ترکیب کلیدهای Alt + Print Screen برای تهیه تصویر از پنجره فعال کمک بگیرید. در بسیاری از توزیع‌های رایج لینوکس هم روشی مشابه با ویندوز برای ایجاد اسکرین شات ها به کار می‌رود اما در macOS به جای کلید پرینت اسکرین از ترکیب Cmd + Shift + 3 برای این منظور استفاده می‌شود.

واژه Print Screen به معنای چاپ صفحه است و دلیل استفاده از این نام به کاربرد ابتدایی و اولیه این کلید برمی‌گردد. در واقع در سیستم عامل های مبتنی بر خط فرمان نظیر MS-DOS با فشردن کلید Print Screen محتوای بافر حافظه مربوط به مد متنی صفحه به پورت استاندارد پرینتر ارسال می‌شود. به این ترتیب در گذشته از این تکنیک به عنوان روشی پرکاربرد برای چاپ کردن مجموعه‌ای از دستورات وارد شده و نتیجه آن‌ها روی کاغذ استفاده می‌شد. طبیعتا کاربرد فوق همزمان با کاهش نیاز به چاپ محتوای صفحه روی کاغذ، جای خود را به تهیه اسکرین شات های دیجیتال داده است.

کلید پرینت اسکرین Print Screen Key
محل قرارگیری رایج کلید Print Screen در یک صفحه کلید متداول را در این تصویر مشاهده می‌کنید. عنوان این کلید ممکن است به صورت کامل یا به شکل خلاصه درج شده باشد.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید Fn

کلید Fn یا Fn Key چیست؟

کلید Fn یکی از کلیدهای تغییر دهنده است که در بسیاری از صفحه کلیدهای فشرده رایانه ای قابل مشاهده است و برای ادغام اعمالی در یک کلید به کار می‌رود که معمولا در کیبوردهای بزرگ‌تر به کلیدهای مجزا تخصیص داده می‌شود.

خصوصیات و مکان قرارگیری

کلید Fn معمولا در پایین‌ترین ردیف کیبورد و میان کلیدهای ویندوز و Ctrl سمت چپ قرار می‌گیرد. با اینحال در برخی از صفحه کلیدها اولین کلیدی است که در گوشه پایین سمت چپ مشاهده می‌کنید.

هرچند نام این کلید از واژه Function گرفته شده است و از لیبل Fn برای نمایش آن استفاده می‌شود اما نباید با کلیدهای عملیاتی (یا Function Keys) که معمولا با لیبل های F1 تا F12 در ردیف بالایی صفحه کلیدها دیده می‌شوند اشتباه گرفته شود.

مکان کلید Fn یا Fn Key
مکان رایج کلید Fn

کاربردهای کلید Fn

در صفحه کلیدهای فشرده یا کوچک (به خصوص آنچه در لپ تاپ ها به کار می‌رود) معمولا به دلیل کمبود فضا، برخی از کلیدها (نظیر بخش صفحه کلید عددی و کلیدهای تغییر نور صفحه نمایش)، جایی در صفحه کلید ندارند. کلید Fn برای جبران همین کمبود فضا طراحی شده است و به تنهایی کاربرد مستقلی ندارد بلکه در ترکیب با سایر کلیدها (نظیر کلیدهای عملیاتی و برخی از کلیدهای حروف، اعداد و …) برای ایفای عملکردهایی که به آن اشاره شد استفاده می‌شود.

قرار دادن رایانه در حالت خواب، فعال کردن حالت پرواز، خاموش/روشن کردن صفحه نمایش، کاهش و افزایش میزان صدا و بی صدا کردن (Mute) بلندگوی رایانه، توقف/مکث یا ادامه پخش فایل های چندرسانه ای، فعال سازی/غیرفعال سازی Wi-Fi و سوئیچ کردن میان صفحه نمایش های خارجی و پیش فرض از جمله دیگر اعمالی است که با ترکیب کلید اف ان و سایر کلیدها قابل انجام است.

به عنوان مثال در تصویر زیر صفحه کلید یک لپ تاپ را مشاهده می‌کنید. در این صفحه کلید، فشردن کلید Fn همراه با کلید F6 (همانطور که از نماد آبی رنگ موجود روی این کلید مشخص است) برای افزایش نور صفحه نمایش به کار می‌رود. در صورتی که این کلید همراه با کلید O فشرده شود نتیجه آن معادل با فشردن کلید 6 در صفحه کلید عددی خواهد بود (با فرض اینکه Num lock روشن باشد) و در صورتی که همزمان با کلید پیکانی رو به بالا فشرده شود عملکرد کلید Pg Up (یا Page Up) شبیه سازی می‌شود.

ترکیب کلید Fn یا Fn Key با سایر کلیدها
کلید اف ان در ترکیب با سه کلید دیگر در صفحه کلید یک لپ تاپ سونی

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید Esc

کلید Esc یا Esc Key چیست؟

کلید Esc یکی از کلیدهای موجود در صفحه کلیدهای متداول رایانه ای است که معمولا برای توقف یا لغو یک عمل به کار می‌رود. نام این کلید از ابتدای واژه Escape (به معنای گریختن یا فرار کردن) گرفته شده است.

این کلید معمولا در گوشه بالا سمت چپ صفحه کلید قرار می‌گیرد و از سمت راست توسط کلیدهای عملیاتی (کلیدهای F1 تا F12) و از پایین به کلید ~ محدود می‌شود. غالبا از لیبل خلاصه شده Esc برای مشخص کردن این کلید استفاده می‌شود.

کلید Esc یا Esc Key
مکان رایج قرارگیری کلید اسکیپ، گوشه بالا سمت چپ صفحه کلیدهای معمولی است

کاربردهای رایج کلید اسکیپ

در بسیاری از نرم افزارها کلید اسکیپ برای لغو یا توقف عملی که در حال انجام است به کار می‌رود. برای مثال در اغلب مروگرهای وب امروزی، حین بارگیری یک صفحه وب می‌توانید با فشردن این کلید، فرایند بارگیری را لغو کنید. به عنوان مثالی دیگر، فشردن این کلید هنگام تغییر نام یک فایل باعث لغو عملیات تغییر نام می‌شود.

هرچند در میان بسیاری از کاربران، فراوانی استفاده از این کلید به پای کلیدهای محبوب کیبورد نمی‌رسد اما کاربردهای آن به همین جا محدود نمی‌شود. به عنوان نمونه در جعبه های گفتگو (Dialog box) نیز از این کلید به عنوان میانبری معادل با دکمه های Cancel یا No و Abort استفاده می‌شود. همین‌طور می‌توانید برای بستن منوها و خروج از حالت تمام صفحه (Full Screen) در بسیاری از نرم افزارها از همین کلید کمک بگیرید.

جالب است بدانید از ترکیب Ctrl + Esc به عنوان جایگزینی برای کلید ویندوز به منظور دسترسی به منوی استارت (یا استارت اسکرین) و همچنین از ترکیب Ctrl + Shift + Esc برای باز کردن Task Manager در برخی از نسخه های سیستم عامل ویندوز استفاده می‌شود. این کلید در بازی های رایانه ای نیز معمولا برای نگه داشتن بازی (Pause کردن) یا بازگشت به منوی اصلی و همچنین خروج از بازی به کار می‌رود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید آلت Alt Key

کلید آلت یا Alt Key چیست؟

کلید آلت (Alt Key) یکی از کلیدهای تغییر دهنده در صفحه کلیدهای مرسوم رایانه ای است که از ترکیب آن با سایر کلیدها برای انجام اعمال خاصی استفاده می‌شود. عنوان این کلید از ابتدای واژه Alternate (به معنای جایگزین) گرفته شده است چرا که فشردن کلید Alt همراه با کلیدهای دیگر می‌تواند به تغییر (دگرگون سازی) عملکرد پیش فرض آن کلید منجر شود.

کلید Alt همانند کلیدهای Shift و Ctrl معمولا به تنهایی عملکرد خاصی ندارد و در اغلب صفحه کلیدها دو نسخه از آن در پایین‌ترین ردیف صفحه کلید (در دو طرف کلید فاصله) قابل مشاهده است. این کلید در کیبوردهای معمولی با لیبل Alt مشخص می‌شود اما در صفحه کلیدهای مک، کلید Option به عنوان معادلی برای آن شناخته می‌شود.

کلید آلت Alt Key
محل قرارگیری کلید Alt در یک صفحه کلید استاندارد معمولی

کاربردهای رایج کلید آلت

کلید Alt بسته به نرم افزارها و واسط های کاربری مختلف در ترکیب با کلیدهای دیگر به منظور انجام اعمال گوناگونی به کار می‌رود که از جمله کاربردهای رایج آن می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • Alt + Shift: سوئیچ کردن بین زبان ها
  • Ctrl + Alt + Delete: برای باز کردن Task Manager و دسترسی به صفحه تنظیمات امنیتی و …
  • Alt + F4: بستن پنجره کنونی یا خاموش کردن سیستم در صورتی که پنجره ای در پیش زمینه قرار نداشته باشد.
  • Alt + Tab: سوئیچ کردن بین پنجره های باز
  • فشردن Alt به تنهایی در سیستم عامل ویندوز برای دسترسی به منوهای نرم افزارها به کار می‌رود.

ایجاد کاراکترهای ویژه با کمک کلید Alt

در سیستم عامل ویندوز، پایین نگه داشتن کلید آلت همراه با ترکیب خاصی از کلیدهای عددی موجود در صفحه کلید عددی برای تایپ کاراکترهایی استفاده می‌شود که به طور معمول در صفحه کلید وجود ندارد. به این ترکیب‌های خاص، کدهای آلت (Alt Codes) گفته می‌شود. برای مثال کد آلت 242 برای نماد استفاده می‌شود و به منظور تایپ آن لازم است ابتدا مطمئن شوید کلید Num Lock روی حالت روشن قرار دارد سپس درحالیکه کلید Alt را پایین نگه داشته‌اید کد 242 را با کمک صفحه کلید عددی تایپ کنید. به عنوان نمونه‌ای دیگر، کد آلت 1 برای نماد صورتک خندان استفاده می‌شود و با فشردن کلید Alt همراه با کلید 1 (در صفحه کلید عددی) می‌توانید از این نماد در متون خود استفاده کنید.

در سیستم عامل مک او اس نیز کلید Option به شکل مشابهی برای انجام این عمل به کار می‌رود؛ با این تفاوت که در این سیستم عامل به جای کدهای مخصوص، از ترکیب ساده کلید Option با کلیدهای حروف و اعداد (و همین طور ترکیب همزمان Option و Shift با کلیدهای مختلف برای تایپ گروهی دیگر از کاراکترهای ویژه) استفاده می‌شود. برای مثال به منظور تایپ نماد کافیست کلید Option همراه با کلید نقطه (یا .) فشرده شود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید اینتر Enter Key

کلید اینتر یا Enter Key چیست؟

کلید اینتر (Enter Key) یا کلید ریترن (Return Key) یکی از کلیدهای پرکاربرد در صفحه کلیدهای متداول رایانه ای است که معمولا باعث می‌شود در یک واسط خط فرمان، فرم یا جعبه گفتگو، عملی پیشفرض انجام شود یا هنگام تایپ کردن، خط جدیدی در یک فیلد متنی ایجاد می‌کند.

معمولا در واسط های کاربری گرافیکی، در صورتی که فشردن کلید Enter معادل با کلیک کردن روی یک دکمه (یا Button) باشد آن دکمه با حاشیه متفاوت یا به شکلی هایلایت شده از سایر عناصر واسط کاربری متمایز می‌شود.

محل قرارگیری کلید Enter

معمولا کلید Enter در لبه سمت راست بخش حرفی صفحه کلید قرار می‌گیرد و از بالا توسط کلید Backspace یا Backslash و از پایین به وسیله کلید Shift سمت راست محاصره شده است. همچنین در صفحه کلیدهایی که شامل بخش عددی مجزا (صفحه کلید عددی) هستند یک نسخه دیگر از این کلید در گوشه سمت راست پایین این بخش مشاهده می‌شود.

این کلید معمولا با برچسب Enter یا نماد فلشی که با یک خط کوتاه به پایین و سپس سمت چپ اشاره می‌کند شناخته می‌شود. استفاده از نماد مذکور به این موضوع اشاره دارد که با فشرده شدن این کلید، کرسر متنی به سمت چپ (یا ابتدای) خط جدید منتقل می‌شود. ظاهر فیزیکی کلید اینتر معمولا مستطیلی شکل یا برگرفته از شکل همین نماد (به صورت L معکوس) می‌باشد.

در صفحه کلید رایانه‌های مک، این کلید با عنوان کلید ریترن (Return Key) شناخته می‌شود. البته در برخی صفحه کلیدها نیز دو کلید متمایز به عنوان کلیدهای Return و Enter مشاهده می‌شود که در این حالت معمولا کلید Enter در بخش صفحه کلید عددی قرار دارد و کلید Return در بخش حرفی برای ایجاد خط جدید به کار می‌رود.

کلید اینتر - کلید ریترن Enter Key - Return Key
مکان رایج قرارگیری کلید Enter یا Return در صفحه کلید

کاربردهای رایج کلید Enter

همان‌طور که گفته شد یکی از کاربردهای رایج کلید اینتر انجام یک عمل پیش فرض است. برای مثال در واسط خط فرمان (برای اجرای دستور تایپ شده کنونی)، در فرم های تحت وب (برای ارسال محتویات فرم پس از تکمیل آن)، در جعبه‌های گفتگو (به عنوان راهکاری میانبر به جای کلیک کردن روی دکمه OK، دکمه Open یا Save و تأیید محتوا در جعبه‌های گفتگو یا جعبه‌های هشدار)، در فیلدهای جستجو (برای آغاز عمل جستجو) و در نوار آدرس مرورگرهای وب (برای تأیید نشانی وب و بارگیری منبع موردنظر) از این کلید استفاده می‌شود.

یکی دیگر از کاربردهای متداول کلید Enter در ویرایشگرهای متنی و واژه پردازها مشاهده می‌شود. در این نرم افزارها و همچنین در فیلدهای متنی با قابلیت تایپ چند پاراگرافی از کلید Enter برای ایجاد خط جدید (Carriage Return) استفاده می‌شود. با فشردن این کلید، در موقعیت کنونیِ کرسر متنی – پاراگراف جاری پایان یافته و یک پاراگراف جدید ایجاد می‌شود.

در برنامه‌های ماشین حساب، معمولا کلید اینتر بخش صفحه کلید عددی به عنوان میانبری برای دکمه تساوی (به منظور محاسبه نتیجه یک عبارت ریاضی) به کار می‌رود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید دیلیت Delete Key

کلید دیلیت یا Delete Key چیست؟

کلید دیلیت (Delete Key) یکی از کلیدهای پرکاربرد در صفحه کلیدهای رایانه ای است که معمولا به هنگام تایپ کردن برای حذف کاراکتری که پس از کرسر متنی قرار گرفته به کار می‌رود و در برخی از واسط های کاربری گرافیکی نیز به منظور حذف آبجکت انتخاب شده استفاده می‌شود.

معمولا این کلید روی صفحه کلیدها با لیبل Delete یا به طور خلاصه شده Del مشخص می‌شود. از آنجایی که در زبان‌های چپ به راست (از جمله انگلیسی) عملکرد کلید دیلیت معادل حذف کاراکتر سمت راست کرسر می‌باشد گاهی اوقات یک فلش مستقیم به سمت راست (حاوی یک علامت ضربدر) به عنوان نماد روی این کلید درج می‌شود. فراموش نکنید در زبان فارسی (که متن از سمت راست به چپ نوشته می‌شود) فشار دادن این کلید باعث حذف کاراکتر سمت چپ کرسر خواهد شد.

در صفحه کلیدهایی که دارای یک بخش عددی مجزا هستند علاوه بر کلید Delete اصلی یک نمونه از این کلید نیز در ردیف پایین بخش عددی وجود دارد.

استثنائا در برخی از صفحه کلیدهای رایانه‌های اپل (مانند مک بوک)، کلید Backspace با نام Delete مشخص شده است؛ توجه داشته باشید این کلید برخلاف نامش نقش کلید Backspace را ایفا می‌کند و برای حذف کاراکتر پیش از کرسر به کار می‌رود! در عوض در مورد مک بوک ها فشردن این کلید همراه با کلید Fn برای حذف کاراکتر پس از کرسر استفاده می‌شود.

کلید دیلیت Delete Key
مکان رایج کلید Delete در صفحه کلیدهای استاندارد مرسوم – معمولا یک نسخه اضافه از این کلید در بخش عددی تعبیه شده است.

کاربردهای کلید Delete

هرچند کلید Delete نیز همانند کلید بک اسپیس (Backspace) برای حذف کردن یک کاراکتر به کار می‌رود اما تفاوت‌های مهمی میان عملکرد این دو کلید وجود دارد. در واقع فشردن کلید Delete در فیلدهای متنی باعث می‌شود کاراکتری که پس از کرسر قرار گرفته است حذف شود و همزمان کاراکترهای پس از آن نیز یک واحد به سمت عقب جابجا می‌شوند؛ این درحالیست که کلید Backspace برای حذف کردن کاراکتری به کار می‌رود که قبل از کرسر قرار گرفته است. به همین دلیل برای ایجاد تمایز میان این دو کلید گاهی اوقات به کلید دیلیت، دیلیت رو به جلو یا فوروارد دیلیت (Forward Delete) نیز گفته می‌شود.

به علاوه از کلید Delete برای حذف کردن شی انتخاب شده نظیر یک المان تصویری در ویرایشگرهای اسناد یا حذف فایل و فولدر در پنجره مدیریت فایل استفاده می‌شود در حالی که بک اسپیس معمولا چنین کاربردی ندارد. در عین حال در صورتی که قطعه‌ای از یک متن انتخاب شده باشد فشردن کلید دیلیت نیز همانند کلید بک اسپیس آن قطعه از متن را حذف می‌کند.

اگر کاربر بخواهد هنگام تایپ کردن، کلمه پس از کرسر را به طور کامل حذف کند کافی است از ترکیب Ctrl + Delete استفاده نماید. معمولا ترکیب مشابه Ctrl + Backspace نیز برای حذف کامل کلمه پیش از کرسر به کار می‌رود.

همچنین از کلید دیلیت در اغلب مادربوردهای امروزی برای ورود به صفحه ستاپ بایوس هنگام بوت شدن سیستم استفاده می‌شود. یکی دیگر از کاربردهای رایج این کلید در ترکیب Ctrl + Alt + Delete برای دسترسی به نرم افزار Task Manager است.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید فاصله Space bar

کلید فاصله یا Space bar چیست؟

کلید فاصله (Space bar یا Space Key) یکی از کلیدهای پرکاربرد روی ماشین های تحریر و صفحه کلیدهای رایانه ای است که از سایر کلیدها پهن‌تر (و بزرگ‌تر) بوده و بخش قابل توجهی از پایین‌ترین ردیف کلیدها را به خود اختصاص می‌دهد. کاربرد اصلی این کلید، ایجاد فاصله میان دو کلمه حین تایپ کردن است.

هنگام تایپ حرفه ای با ده انگشت، انگشت‌های شست هر دو دست روی کلید Space استراحت می‌کنند و معمولا یکی از این دو انگشت، وظیفه فشار دادن کلید Space را بر عهده می‌گیرند.

مکان قرارگیری کلید Space

هرچند محل دقیق قرارگیری کلید فاصله در صفحه کلیدهای مختلف ممکن است اندکی با یکدیگر متفاوت باشد اما این کلید غالبا جایی در مرکز پایین‌ترین ردیف از کلیدها قرار می‌گیرد. در کیبوردهای استاندارد QWERTY، کلید اسپیس از سمت راست و چپ توسط کلیدهای Alt محاصره شده است و معمولا کلیدهای C و V و B و N و M بالای آن تعبیه شده‌اند.

مکان و حتی بزرگی کلید اسپیس متناسب با میزان کاربرد بالای آن درنظر گرفته شده است؛ به این ترتیب هنگام تایپ کردن متون، دسترسی به این کلید توسط اغلب انگشت‌ها به آسانی امکان‌پذیر است.

کاربردهای رایج کلید فاصله

همان‌طور که گفته شد کاربرد اصلی Space bar ایجاد فاصله هنگام تایپ کردن است اما کاربردهای متعدد دیگری نیز برای این کلید به ظاهر متمایز وجود دارد. به عنوان مثال در اغلب پخش کننده های چندرسانه‌ای از Space bar برای مکث (Pause) و ادامه (Resume) پخش موسیقی، اسلایدشو یا ویدیو استفاده می‌شود.

فشار دادن این کلید همزمان با کلیدهای دیگر نظیر Alt یا Ctrl در سیستم عامل‌ها و نرم افزارهای گوناگون برای انجام امور مختلف به کار می‌رود. برای مثال از ترکیب Alt + Space در سیستم عامل ویندوز برای باز کردن منوی پنجره (به منظور انجام اعمالی نظیر تغییر اندازه، تمام صفحه کردن و بستن پنجره با کمک صفحه کلید) استفاده می‌شود. از ترکیب کلیدهای Win + Space نیز می‌توانید به عنوان میانبری جهت سوئیچ کردن میان زبان‌های نصب شده برای صفحه کلید سیستم خود استفاده کنید.

در برخی از مرورگرهای وب نیز با فشار دادن کلید Space، صفحه به پایین اسکرول می‌شود و در صورتی که کلید Shift نیز همراه با آن نگه داشته شود صفحه به سمت بالا اسکرول می‌شود.

کلید فاصله Spacebar
مکان کلید فاصله (Spacebar) در صفحه کلید استاندارد QWERTY

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید شیفت Shift Key

کلید شیفت یا Shift Key چیست؟

کلید شیفت (Shift Key) یکی از کلیدهای تغییردهنده (Modifier Key) در صفحه کلید است که برای تایپ حروف بزرگ و کاراکترهایی که در بخش بالایی برخی از کلیدها نقش بسته‌اند (نظیر نماد $ که همراه با عدد 4 روی یک کلید قرار گرفته است) استفاده می‌شود. به این کلید، کلید انتخاب سطح دو (Level 2 Select Key) نیز گفته می‌شود.

معمولا دو عدد کلید شیفت یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ صفحه کلید قرار دارد. در چینش استاندارد QWERTY معمولا شیفت سمت چپ زیر کلید Caps Lock و بالای کلید Ctrl چپ قرار دارد و شیفت سمت راست نیز زیر کلید Enter و بالای Ctrl سمت راست قرار می‌گیرد. همانطور که گفته شد افزون بر حروف بزرگ، بسیاری از علائم پرکاربرد از جمله پرانتزهای باز و بسته، *، @، !، “، ؟ و علائم کوچکتر و بزرگتر و … به فشرده شدن کلید Shift احتیاج دارند. بنابراین وجود دو نمونه از این کلید در دو طرف کیبورد می‌تواند به تایپ آسانتر این کاراکترها کمک کند.

لازم به ذکر است در بسیاری از سیستم‌عامل‌ها از جمله ویندوز اگر کلید Caps Lock روی حالت روشن قرار داشته باشد فشرده شدن کلید Shift همراه با کلیدهای حروف باعث کوچک نوشته شدن آن حرف می‌شود.

معمولا در صفحه کلیدها از یک فلش روبه بالا (مشابه آنچه در تصویر زیر دیده می‌شود) به عنوان نماد این کلید استفاده می‌شود.

کلید شیفت Shift Key
موقعیت کلید Shift سمت چپ در یک صفحه کلید

کاربردهای کلید Shift

کلید شیفت دارای کاربردهای متعددی در سیستم‌عامل‌ها و نرم‌افزارهای مختلف می‌باشد که در ادامه به برخی از رایج‌ترین آن‌ها اشاره شده است:

  • انتخاب بخشی از متن یا اشیا: با کلیک روی نقطه آغازین، فشردن کلید شیفت و پایین نگه‌داشتن آن و سپس انتخاب نقطه انتهایی می‌توانید در واسط‌های کاربری گرافیکی نرم‌افزارهای مختلف (نظیر واژه‌پردازها، ویرایشگرهای متن، مرورگرهای وب، نرم‌افزارهای مدیریت فایل و …) بخشی از متن یا فایل‌ها و اشیا موردنظرتان را انتخاب کنید.
  • تسهیل ترسیم خطوط صاف، دایره و مربع: در نرم‌افزارهای ترسیمی معمولا با پایین نگه‌داشتن کلید Shift، استفاده از ابزارهای خط، مستطیل و بیضی به رسم خطوط صاف، مربع و دایره محدود می‌شود.
  • باز کردن پیوند در پنجره جدید مرورگر: در بسیاری از مرورگرهای وب با پایین نگه‌داشتن این کلید هنگام کلیک روی لینک‌ها، محتوای مقصد در پنجره‌ای جدید باز می‌شود.
  • باز کردن Task Manager: با فشردن همزمان کلیدهای Ctrl + Shift + Esc می‌توان به این برنامه دسترسی پیدا نمود.
  • حذف بدون بازگشت فایل‌ها و فولدرها: در صورتی که در برنامه File Explorer (یا Windows Explorer در نسخه‌های قدیمی‌تر ویندوز) هنگام پاک کردن فایل‌ها یا فولدرها همراه با فشردن کلید Delete کلید Shift را نیز پایین نگه‌دارید فایل یا فولدرهای موردنظر به صورت آنی و بدون ارسال به Recycle Bin حذف می‌شوند.
  • بازگشت به شئ قبلی: همانطور که می‌دانید معمولا در نرم‌افزارهای مختلف و فرم‌های اینترنتی با استفاده از کلید Tab می‌توان فوکوس را به المان (یا فیلد) بعدی منتقل نمود. برای انتقال فوکوس به المان قبلی کافی است کلید Shift را همراه با Tab فشار دهید.
  • باز کردن Context Menu با فشردن همزمان Shift + F10

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلید مکان نما Cursor Key

کلید مکان نما یا Cursor Key چیست؟

کلید انتقال مکان نما (Cursor Movement Key) یا به اختصار کلید مکان نما (Cursor Key) به کلیدهایی در صفحه کلید گفته می‌شود که برای جابجا کردن مکان نما مورد استفاده قرار می‌گیرند. با توجه به اینکه معمولا از این کلیدها می‌توان برای حرکت در میان محتوای اسناد و … نیز استفاده نمود به آن‌ها کلیدهای ناوبری (Navigation Keys) هم گفته می‌شود.

کلیدهای پیکانی (Arrow Keys) که شامل چهار کلید با فلش‌هایی در جهات مختلف می‌شود یکی از رایج‌ترین انواع کلیدهای مکان نما به شمار می‌رود که قادر هستند کرسر را در یکی از چهار جهت بالا، پایین، راست یا چپ حرکت دهند. این کلیدها معمولا در بخش پایینی کیبورد و سمت چپ بخش صفحه کلید عددی (Numeric Keypad) با چینشی به شکل حرف T معکوس قابل مشاهده هستند. کلیدهای پیکانی علاوه بر جابجایی مکان نمای متنی، برای حرکت در میان لیستی از آیتم‌ها، انجام بازی‌های رایانه‌ای و … نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.

در گذشته زمانی که هنوز استفاده از ماوس‌ها فراگیر نشده بود از کلیدهای پیکانی برای حرکت دادن مکان نمای ماوس استفاده می‌شد. اما امروزه برای جابجایی کرسر ماوس توسط کیبورد از کلیدهایی موسوم به کلیدهای ماوس (Mouse Keys) استفاده می‌شود. این کلیدها در واقع همان کلیدهای اصلی (کلیدهای 1 تا 9) موجود در بخش صفحه کلید عددی هستند. مزیت جایگزینی کلیدهای پیکانی با کلیدهای ماوس در اینست که امکان کلیک کردن و جابجایی کرسر ماوس در جهت‌های اصلی و راستاهای میانی آن‌ها با کمک کلیدهای ماوس امکان‌پذیر می‌باشد (درحالیکه کلیدهای پیکانی، تنها چهار کلید برای جهت‌های اصلی در اختیار کاربر قرار می‌دهند).

با اینکه اصطلاح کلیدهای مکان نما از دید عامه‌ی مردم معادل با همان کلیدهای پیکانی هستند اما این کلیدها تنها کلیدهای مکان نما نیستند. کلیدهای Home و End (برای انتقال مکان‌نمای متنی به ابتدا و انتهای خط) و کلید Tab (برای انتقال مکان‌نما به نقطه‌ی توقف بعدی) از جمله کلیدهای کرسر پرکاربرد به شمار می‌روند. از این کلیدها معمولا به منظور حرکت در میان لیستی از آیتم‌ها نیز استفاده می‌شود. کلیدهای Page Up و Page Down به منظور اسکرول (حرکت در میان محتوای صفحه یا رفتن به صفحه قبل و بعد) به کار می‌روند. کلیدهای Delete و Backspace نیز برای حذف کاراکتر بعد یا قبل از کرسر استفاده می‌شوند که طبیعتا همزمان با این حذف، مکان نمای متنی نیز جابجا می‌شود. البته از کلید Delete معمولا برای هر نوع حذفی (از حذف فایل‌ها گرفته تا حذف اشکال موجود در برخی نرم‌افزارهای ترسیمی و اشیاء قابل ویرایش در یک واسط کاربری گرافیکی) نیز استفاده می‌شود.

کلید مکان نما Cursor Key
کلیدهای پیکانی (Arrow Keys) نمونه‌ای پرکاربرد از کلیدهای کرسر (Cursor Keys) به شمار می‌روند.

صفحه کلید مجازی Virtual Keyboard

صفحه کلید مجازی یا Virtual Keyboard چیست؟

صفحه کلید مجازی (Virtual Keyboard) یا صفحه کلید نرم‌افزاری (Software Keyboard) یک ابزار نرم‌افزاری است که می‌تواند با شبیه‌سازی اجزای یک صفحه کلید معمولی امکان وارد کردن کاراکترها، علائم، دستورات و … را فراهم آورد.

در این نوع از کیبوردها کاربر می‌تواند با ضربه زدن (در صفحه نمایش‌های لمسی) یا کلیک کردن روی تصویر هر کلید، عمل متناظر با فشردن آن در کیبورد فیزیکی را انجام دهد.

کاربردهای صفحه کلید مجازی

معمولا استفاده از صفحه کلیدهای مجازی روی دستگاه‌های با صفحه نمایش لمسی (نظیر تبلت‌ها و گوشی‌های هوشمند) رایج‌تر می‌باشد چرا که این دستگاه‌ها اغلب فاقد صفحه کلید فیزیکی هستند. با این وجود استفاده از این صفحه کلیدها در رایانه‌های معمولی نیز می‌تواند برای افراد نابینا یا مبتلایان به ناتوانی‌های جسمی که قادر به کار با صفحه کلیدهای فیزیکی نیستند مفید واقع شود.

علاوه بر این بسیاری از کاربران برای جلوگیری از ثبت و تهیه گزارش از کلیدهای فشرده شده توسط جاسوس افزارها، رمزهای عبور و کلمات حساس خود را از طریق صفحه کلیدهای مجازی وارد می‌کنند. در اغلب سامانه‌های بانکداری اینترنتی برای پرداخت یا نقل و انتقال وجه، صفحه‌کلیدهای مجازی کوچکی درنظر گرفته شده است که برای وارد کردن اطلاعات کارت‌های اعتباری مورد استفاده قرار می‌گیرند. هرچند در این مدل نیز بدافزار می‌تواند با تهیه اسکرین شات از کلیدهای فشرده شده اقدام به تهیه گزارش نماید اما به هرحال استفاده از این روش می‌تواند منجربه پیچیده‌تر شدن فرایند گزارش‌گیری شده و از نظر امنیتی تا حد قابل قبولی مفید واقع شود.

صفحه کلید Keyboard
کیبورد مجازی (نرم افزاری) در سیستم عامل ویندوز 10
صفحه کلید مجازی virtual keyboard
نمونه یک کیبورد مجازی برای وارد کردن رمز دوم کارت اعتباری

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا