بایگانی برچسب‌ها : کلاینت

وب میل Webmail

وب میل یا Webmail چیست؟

وب میل (Webmail) به کلاینت های ایمیلی گفته می‌شود که در قالب یک وب اپلیکیشن در مرورگرهای وب اجرا می‌شوند و امکان دسترسی، مدیریت، ارسال و دریافت پیام های ایمیل را فراهم می‌آورند. به این نوع از کلاینت ها، کلاینت ایمیل مبتنی بر وب (Web-based Email Client) نیز گفته می‌شود.

معمولا وبمیل ها هم مشابه با سایر کلاینت های ایمیل، افزون بر قابلیت‌های پیشفرضی نظیر نگارش و ارسال پیام جدید، مشاهده، حذف و پاسخگویی به پیام ها امکانات متعدد دیگری نظیر جستجو، فیلتر کردن، مسدودسازی و سازماندهی پیام ها در فولدرهای مختلف را در اختیار کاربر قرار می‌دهند.

بسیاری از سرویس های معتبر ایمیل نظیر سرویس ایمیل گوگل موسوم به جیمیل (Gmail)، سرویس ایمیل یاهو موسوم به یاهو میل (Yahoo! Mail)، سرویس ایمیل مایکروسافت (Outlook.com) و AOL Mail وب میل های اختصاصی خود را در اختیار کاربران قرار می‌دهند. علاوه بر این Roundcube و SquirrelMail نیز دو نمونه مشهور از نرم افزارهای کلاینت ایمیل مبتنی بر وب به شمار می‌روند.

در کنار فراهم کنندگان شناخته شده سرویس‌های ایمیل، بسیاری از سازمان‌ها، شرکت‌ها، دانشگاه ها و … نیز از وبمیل ها برای دسترسی داخلی به سرویس های ایمیل خود بهره می‌برند.

وب میل Webmail
نمایی از واسط کاربری Zoho Webmail

مزایا و معایب وبمیل

از جمله مزایای وب میل ها در مقایسه با کلاینت های ایمیل دسکتاپ (نظیر Mozilla Thunderbird) می‌توان به این موضوع اشاره کرد که کاربر با کمک آن‌ها قادر خواهد بود روی انواع سیستم ها (از جمله رایانه های دسکتاپ و لپ تاپ، گوشی های هوشمند و تبلت ها) فارغ از سیستم عاملی که روی آن نصب شده است و بدون نیاز به نصب نرم افزاری مجزا از طریق یک مرورگر وب به ارسال، دریافت و مدیریت پیام های ایمیل بپردازد.

از سوی دیگر، کاربر حتی برای مشاهده پیام های قبلی خود در این کلاینت ها می‌بایست به اینترنت متصل باشد در حالیکه بسیاری از کلاینت های ایمیل دسکتاپ قادر هستند پیام هایی که در گذشته دانلود شده‌اند را روی حافظه دستگاه ذخیره کرده و برای مشاهده مجدد بدون نیاز به ارتباط اینترنت آن‌ها را بازیابی کنند.

از نظر امنیتی نیز هرچند این روزها دسترسی به اغلب وبمیل های معتبر از جمله جیمیل براساس پروتکل HTTPS انجام می‌شود اما لازم است بدانید در صورت استفاده از ارتباط HTTP، شنود پیام ها برای افراد سودجو امکان پذیر خواهد بود.

وب میل Webmail
نمایی از واسط کاربری Roundcube

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

ایمیل Email

ایمیل یا Email چیست؟

ایمیل (Email یا E-mail) که در واقع کوتاه شده عبارت Electronic Mail است روشی برای انتقال پیام میان افراد با استفاده از دستگاه های الکترونیکی و شبکه های رایانه ای است. رایانامه، پست الکترونیک یا نامه الکترونیک معادل‌هایی هستند که در زبان فارسی برای این واژه به کار می‌رود.

امروزه ایمیل ها معمولا بر بستر شبکه اینترنت فعالیت می‌کنند و سامانه های ایمیل نیز از مدلی موسوم به Store and Forward تبعیت می‌کنند. در این مدل، سرورهای ایمیل مسئولیت دریافت، ارسال و نگه داری پیام ها را برعهده دارند؛ این درحالیست که در نخستین روزهای شکل گیری این سیستم ها، دریافت کننده و ارسال کننده پیام هر دو مجبور بودند برای ارتباط با یکدیگر به طور همزمان آنلاین باشند.

نماد at sign در نشانی های ایمیل
نماد at sign به عتوان بخشی از نشانی های ایمیل امروزی شناخته می‌شود.

پست الکترونیک توسط یکی از پیشتازان دانش رایانه با نام ری تاملینسون (Ray Tomlinson) اختراع شده است و بارقه‌هایی از نمونه‌های امروزی آن را می‌توان در دهه‌های 1960 و 1970 میلادی جستجو کرد. هرچند در ابتدا تنها متون ASCII از طریق ایمیل ها قابل ارسال و دریافت بودند اما با ظهور استاندارد MIME (کوتاه شده عبارت Multipurpose Internet Mail Extensions)، فرمت ایمیل ها برای پشتیبانی از انواع کاراکترها و ارسال فایل های صوتی، تصویری و … در قالب ضمیمه ها (Attachment) گسترش یافته است.

این روزها با توسعه استفاده از اینترنت و تعدد فراهم کنندگان سرویس های پست الکترونیک، داشتن حداقل یک حساب کاربری ایمیل برای اغلب کاربران، امری کاملا بدیهی تلقی می‌شود. بسیاری از فراهم کنندگان پرآوازه این سرویس‌ها، مجموعه‌ای از خدمات خود را به صورت رایگان در اختیار کاربران قرار می‌دهند و متقاضیان می‌توانند تنها در عرض چند دقیقه با ثبت نام در این سرویس‌ها به حجم قابل قبولی از فضا برای ذخیره سازی پیام ها و همچنین امکانات متعدد دسترسی پیدا کنند. از جمله این سرویس‌ها می‌توان به سرویس ایمیل گوگل موسوم به جیمیل (Gmail)، سرویس ایمیل مایکروسافت (که با نشانی Outlook.com قابل دسترسی است)، سرویس یاهو میل (Yahoo! Mail) و AOL Mail اشاره کرد.

کلاینت ایمیل

کاربران یک سرویس پست الکترونیک می‌توانند از نرم افزارهایی موسوم به کلاینت ایمیل (Email Client) یا عامل کاریری ایمیل (Mail User Agent – MUA) برای دسترسی به رایانامه خود و مدیریت پیام ها، ارسال یا مشاهده آن‌ها استفاده نمایند. از جمله مشهورترین کلاینت های ایمیل قابل استفاده روی رایانه می‌توان به Mozilla Thunderbird, Mailbird و eM Client اشاره کرد.

علاوه بر این، وب میل (Webmail) ها نیز نوع خاصی از کلاینت های ایمیل هستند که در قالب یک وب اپلیکیشن، امکانات موردنظر را بدون نیاز به نصب یک نرم افزار مجزا از طریق مرورگرهای وب در اختیار کاربران قرار می‌دهند. فراهم کنندگان سرویس های پست الکترونیکی که در بالا به آن‌ها اشاره شد وب میل‌های اختصاصی خود را نیز برای کاربرانشان فراهم کرده‌اند.

نشانی ایمیل

هر رایانامه با یک رایانشانی یا آدرس ایمیل (Email Address) مخصوص به خود شناخته می‌شود که از آن (مشابه با یک کد پستی در دنیای سنتی نامه های پستی) برای دریافت پیام استفاده می‌شود. این نشانی در حال حاضر دارای فرمتی مشابه با [email protected] می‌باشد. بخش اول این نشانی که پیش از علامت @ قرار گرفته است (در اینجا Ali.Reza76) مشخص کننده میل باکس می‌باشد و معمولا همان نام کاربری صاحب آنست. بخش دوم که پس از علامت @ قرار می‌گیرد (در اینجا example.com) بیانگر نام دامنه ای است که ایمیل به آن منتسب می‌باشد.

پیام های ایمیل

پیام های ایمیل شامل دو بخش اصلی موسوم به هدر پیام (Message Header) و بدنه پیام (Message Body) هستند. هدر، اطلاعات مختلفی را در قالب مجموعه‌ای از فیلدها (که با نام فیلدهای هدر شناخته می‌شوند) در خود نگه داری می‌کند. این فیلدها شامل فیلد From (نشانی ایمیل و احتمالا نام فرستنده پیام که معمولا توسط کلاینت ایمیل به طور خودکار تکمیل می‌شود)، فیلد To (نشانی ایمیل و احتمالا نام گیرنده یا گیرندگان پیام)، فیلد Cc و Bcc (نشانی گیرندگان ثانویه پیام)، فیلد Subject (موضوع پیام)، تاریخ ارسال پیام (که معمولا توسط کلاینت به صورت خودکار هنگام ارسال پیام تکمیل می‌شود) و … می‌باشد. بدنه پیام ها نیز حاوی محتوای پیام در قالب متنی ساده یا با فرمت HTML است.

ارسال و دریافت پیام ایمیل

فرض کنید مریم می‌خواهد پیامی را برای دوستش سمیرا ارسال کند. در این سناریو، مریم می‌بایست ابتدا به کلاینت ایمیل (MUA) خود مراجعه کند و در صورت لزوم وارد حساب کاربری خود شود. مریم در کلاینت خود پس از ورود به بخش نگارش پیام که معمولا با واژه Compose مشخص می‌شود می‌تواند متن پیام خود را در بخش مربوطه وارد کند و احتمالا با کمک ابزارهای موجود، نوع و اندازه قلم، نحوه چینش، رنگ متن پیام خود و … را تغییر دهد. سپس کافی است فیلد ویژه‌ای که معمولا در کلاینت ها با لیبل To مشخص می‌شود را با نشانی پست الکترونیک گیرنده تکمیل نماید. علاوه بر این مریم می‌تواند متناسب با متن پیام خود عنوانی را در بخش Subject وارد کند.

در کنار این دو فیلد اصلی و پرکاربرد، معمولا فیلدهایی با لیبل های Cc و Bcc نیز در اغلب کلاینت ها تعبیه شده است که برای وارد کردن نشانی گیرندگان فرعی پیام مورد استفاده قرار می‌گیرد. در نهایت اگر مریم نیاز به ارسال فایل به عنوان ضمیمه (Attachment) همراه با پیام داشته باشد کافیست از گزینه‌ای که معمولا با عنوان Attach Files با نماد گیره کاغذ در اکثر کلاینت ها وجود دارد فایل یا فایل های مورد نظر خود را به پیام پیوست کند. پس از اتمام کار، مریم می‌تواند با کلیک روی دکمه ای که معمولا با عنوان Send مشخص شده است پیام را برای سمیرا ارسال نماید.

در سمت مقابل، سمیرا نیز با ورود به کلاینت ایمیل خود و مراجعه به صندوق ورودی که معمولا با عنوان اینباکس (Inbox) مشخص می‌شود می‌تواند پیام‌های دریافتی خود (از جمله پیام مریم) را مشاهده کند و به آن پاسخ دهد (Reply) و یا حتی آن را برای فرد دیگری ارسال کند (Forward). در صورتی که پیامی به عنوان هرزنامه (Email Spam) تشخیص داده شود معمولا در بخشی به نام Spam یا Junk قابل مشاهده است.

بخش نوشتن پیام ایمیل Compose
بخش نگارش پیام جدید در وب میل Gmail – فیلدهای پرکاربرد همراه با ابزارهایی که به کاربر در نگارش پیام کمک می‌کنند در تصویر قابل مشاهده است.
پیام ایمیل Email Message
نمونه ای از یک پیام آماده ارسال در وب میل Gmail – در این تصویر تنها فیلد To با یک نشانی پست الکترونیک تکمیل شده است که به صورت مبهم نمایش داده شده است و فیلدهای Cc و Bcc به دلیل خالی بودن پنهان شده است. فیلد Subject نیز با عنوان “دعوت به جشن دوستانه آخر سال” تکمیل شده است. در قسمت محتوا یا بدنه پیام متنی کوتاه را مشاهده می‌کنید که با “سلام سمیرای عزیز…” آغاز شده است.

هرچند فرایند ساده‌ای که به آن اشاره شد تنها اعمالی است که لازم است مریم و سمیرا به عنوان فرستنده و گیرنده برای ارسال و مشاهده پیام انجام دهند اما جالب است بدانید در مسیر رسیدن پیام از مبدأ به مقصد، جزئیات فنی زیادی وجود دارد که در ادامه به صورت مختصر به آن اشاره می‌کنیم.

ایمیل چگونه کار می کند؟

مجددا سناریوی فوق را در نظر بگیرید. زمانی که مریم پیام خود را ارسال می‌کند ابتدا این پیام برای سروری موسوم به SMTP Server (کوتاه شده عبارت Simple Mail Transfer Protocol Server) ارسال می‌شود. این سرور نقش یک دفتر پستی در دنیای نامه های سنتی را ایفا می‌کند و برای آنکه متوجه شود پیام مریم را باید به کجا ارسال کند لازم است ابتدا با DNS Server ارتباط برقرار کند.

DNS Server نیز مشابه با یک دفترچه آدرس عمل می‌کند و برای دامنه ای که ایمیل گیرنده (سمیرا) به آن تعلق دارد در پاسخ، رکوردهایی از نوع MX (یا Mail Exchanger record) را در اختیار SMTP Server قرار می‌دهد. این رکوردها لیستی از سرورهای تبادل ایمیل موسوم به عامل انتقال پیام (Message Transfer Agent – MTA) را مشخص می‌کنند. به این ترتیب SMTP Server براساس پروتکل SMTP پیام مریم را برای MTA ارسال می‌کند و MTA پیام دریافتی را در اختیار عامل تحویل پیام (Mail Delivery Agent – MDA) قرار می‌دهد. MDA نیز وظیفه دارد پیام دریافتی از MTA را سازماندهی کرده و در جعبه پیام های ورودی سمیرا قرار دهد. در نهایت سمیرا با استفاده از پروتکل هایی نظیر IMAP (کوتاه شده عبارت Internet Message Access Protocol) یا POP3 (نسخه سوم پروتکل POP – کوتاه شده عبارت Post Office Protocol)، پیام مریم را در کلاینت پست الکترونیک خود دریافت می‌کند.

ایمیل Email
مسیری که یک پیام ایمیل از مبدأ (با نشانی فرضی [email protected]) تا مقصد (با نشانی [email protected]) طی می‌کند. ترجمه شده و ویرایش شده از نسخه انگلیسی ویکیپدیا

کاربردهای ایمیل

این روزها کاربرد پست الکترونیک به حوزه‌های مختلف زندگی انسان‌ها ورود پیدا کرده است. هرچند استفاده از پیام رسان های فوری و رسانه های اجتماعی در سال‌های اخیر به مرور باعث کاهش محبوبیت ایمیل ها به خصوص در میان کاربران مبتدی و جوانان شده است اما همچنان در حوزه کسب و کارها و وبسایت ها ایمیل به عنوانی راهکاری ارزان قیمت به منظور ارتباط با مشتریان و مخاطبان شناخته می‌شود. علاوه بر این بازاریابی ایمیلی (Email Marketing) نیز موضوعی است که در صورت استفاده صحیح و عدم ارسال هزرنامه ها می‌تواند در موفقیت کسب و کارها مفید واقع شود. از سوی دیگر بسیاری از کاربران برای استفاده‌های شخصی نظیر ارتباط با دوستان و آشنایان از ایمیل استفاده می‌کنند.

مزایای استفاده از ایمیل و چالش های مرتبط با آن

امروزه پیام های ایمیل برخلاف نامه های سنتی پستی نه تنها با سرعت بیشتری (تقریبا در همان لحظه) به دست گیرنده ها در هر نقطه از جهان می‌رسند بلکه با وجود ده‌ها سرویس رایگان معتبر می‌توان بدون هزینه یا با صرف هزینه بسیار پایینی به تبادل پیام از طریق پست الکترونیک پرداخت. به علاوه کاربران با کمک ایمیل می‌توانند علاوه بر متن، فایل‌های خود را نیز به عنوان ضمیمه برای مخاطب ارسال کنند. عدم نیاز به استفاده از کاغذ یکی دیگر از مزایای استفاده از پست های الکترونیک است.

با وجود تمامی این مزایا، همواره کاربران با مسائل آزاردهنده مختلفی در حوزه رایانامه روبرو بوده‌اند. هرزنامه ها که برای حجم عظیمی از کاربران به شکل ناخواسته ارسال می‌شود، ایمیل‌های حاوی بدافزار، بمباران ایمیلی با ارسال پیام‌های متعدد به یک نشانی ایمیل، محدودیت در حداکثر حجم و نوع فایل های ضمیمه، ارسال پیام‌های ایمیلی با نشانی ارسال کننده جعلی (Email Spoofing) و مسائل مرتبط با حریم خصوصی و امنیت افراد (نظیر ارسال بدون رمزنگاری پیام ها، نیاز به عبور پیام ها از یک سرور میانجی و امنیت سرویس) از جمله این مسائل به شمار می‌رود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

سمت کلاینت Client-Side

سمت کلاینت یا Client-Side چیست؟

سمت کلاینت (Client-Side) اصطلاحی در مورد اعمالی است که در یک ارتباط کلاینتسرور توسط کلاینت انجام می‌شود.

در یک ارتباط کلاینت – سرور، کلاینت اصولا در قالب یک نرم افزار روی سیستم محلی کاربر اجرا می‌شود و در مواقع لزوم با سرور ارتباط برقرار می‌کند. اینکه بخشی از دستورات و اعمال در چنین ارتباطی به وسیله کلاینت اجرا می‌شود و به طور کامل به سرور واگذار نمی‌شود می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. ممکن است اعمالی که قرار است انجام شود نیازمند اطلاعاتی باشد که تنها روی سیستم کلاینت قابل دسترسی هستند و یا این اعمال به حدی زمانبر باشند که اجرای آن‌ها توسط سرور بار اضافی روی آن ایجاد می‌کند یا زمان پاسخگویی به کلاینت‌ها را افزایش می‌دهد. به علاوه در بسیاری از کاربردها (نظیر وب اپلیکیشن ها)، انجام حجم قابل توجهی از اعمال توسط کلاینت باعث کاهش تبادل داده با سرور می‌شود و در نتیجه به افزایش سرعت و بهبود عملکرد (کاهش میزان تأخیر) مورد انتظار کاربر ختم می‌شود.

به عنوان نمونه در مورد صفحات وب، جاوا اسکریپت یکی از مهم‌ترین زبان‌هایی به شمار می‌رود که دستوراتش در سمت کلاینت اجرا می‌شود. به این معنا که ابتدا فایل حاوی کد جاوا اسکریپت از سرور دانلود می‌شود و سپس توسط کلاینت (در اینجا مرورگر وب که روی سیستم کاربر نصب شده است) اجرا می‌شود. HTML و CSS نیز از جمله دیگر زبان‌های وب هستند که محتوای آن‌ها توسط کلاینت رندر و اجرا می‌شود.

زمانی که از آسیب پذیری ها و حملات سمت کلاینت سخن به میان می‌آید دسته‌ای از آن‌ها مدنظر است که روی سیستم کلاینت رخ می‌دهند. برای مثال اگر هکری با کمک یک جاسوس افزار یا کی لاگر که روی سیستم کاربر فعال شده است، از طریق ثبت کلیدهای فشرده شده توسط کاربر به نام کاربری و کلمه عبور او در یک سامانه تحت وب دسترسی پیدا کند این حمله، نوعی حمله سمت کلاینت به شمار می‌رود چرا که در آن سرور عملا هیچ نقشی نداشته است.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

پروکسی سرور Proxy Server

پروکسی سرور یا Proxy Server چیست؟

پروکسی سرور (Proxy Server) سروری میانجی برای درخواست‌هایی است که از سوی کلاینت ها به منظور دریافت منابع از سرورهای دیگر ارسال می‌شود.

به عبارت بهتر، کلاینت به جای ارتباط مستقیم با سرور اصلی به پروکسی سرور متصل شده و منبعی (نظیر صفحه وب، فایل و …) که روی سرور اصلی قابل دسترسی است را تقاضا می‌کند. Proxy Server در صورت موافقت پس از انجام اعمال خاصی درخواست را برای سرور اصلی ارسال کرده، منبع را دریافت و در نهایت برای کلاینت ارسال می‌کند.

مفهوم Forward Proxy و Reverse Proxy

واژه Proxy در زبان انگلیسی به معنای نماینده یا وکیل می‌باشد. Proxy Server ها نیز مشابه همان کاری را انجام می‌دهند که یک نماینده در زندگی معمولی برای شما انجام می‌دهد. در میان عامه مردم زمانی که سخن از پروکسی ها به میان می‌آید غالبا منظور نوع متداول آن‌ها یعنی فوروارد پروکسی (Forward Proxy یا پروکسی ارسال کننده) می‌باشد. این نوع Proxy ها به عنوان یک نماینده یا واسطه برای کلاینت به شمار می‌روند. کلاینت درخواست خود را که مربوط به یک سرور معین است برای فوروارد پروکسی ارسال می‌کند. Proxy نیز در نقش یک کلاینت، درخواست را برای سرور مدنظر می‌فرستد و پس از دریافت پاسخ، نتیجه را به کلاینت خود تحویل می‌دهد. در این حالت کلاینت باید برای استفاده از Proxy به شکل مناسبی تنظیم شده باشد؛ این تنظیمات معمولا توسط یک نرم افزار ویژه به صورت خودکار انجام می‌شود.

نوع دیگری از Proxy ها نیز تحت عنوان پروکسی های معکوس (Reverse Proxy) وجود دارد که برخلاف Forward Proxy ها به عنوان میانجی برای یک یا چند سرور معین عمل می‌کنند. در واقع در این مدل، Proxy Server بخشی از شبکه داخلی سرورهای اصلی است و درخواست‌های دریافتی از کلاینت‌های خارجی را به سروری که باید آن را پاسخ دهد ارسال می‌کند و سپس پاسخ دریافتی را به شکلی که گویا مستقیما از سرور اصلی دریافت می‌شود برای کلاینت برمی‌گرداند. کلاینت معمولا در چنین حالتی متوجه وجود سرور اصلی (که در پشت Proxy پنهان شده است) و ویژگی‌های آن نخواهد شد و تصور می‌کند درخواست خود را برای سرور اصلی ارسال کرده است. به عبارت بهتر برخلاف فوروارد پروکسی ها که هویت کلاینتشان را مخفی می‌کنند (گمنامی)، پروکسی معکوس هویت سرور را پنهان می‌کند. صاحبان این پروکسی ها می‌توانند با پیکربندی مناسب آن‌ها، سرورهای اصلی خود را در مقابل حملاتی نظیر DDoS محافظت کرده و از مزایای دیگری نظیر توزیع و توزین بار (Load Balancing) روی چند سرور اصلی نیز بهره ببرند.

وب پروکسی

از لحاظ نوع خدمات، وب پروکسی (Web Proxy) ها از رایج‌ترین انواع Proxy ها به شمار می‌روند که امکان دسترسی به محتوای وب را با اهدافی نظیر گمنامی (یا ناشناس بودن) و عبور از فرایندهای مسدودسازی مبتنی بر نشانی IP فراهم می‌کنند. اغلب این Proxy ها از طریق تمامی کاربران اینترنت در دسترس هستند و به آن‌ها اجازه می‌دهند نشانی IP خود را هنگام استفاده از خدمات اینترنت پنهان کنند.

از Web Proxy ها می‌توان برای کنترل، نظارت و فیلتر نمودن منابع و محتوای قابل استفاده توسط کاربران بهره برد. علاوه بر این ممکن است این Proxy ها محتوای دریافتی از سرور اصلی را از نظر امنیتی و بدافزارهای مختلف (با کمک آنتی ویروس ها و دیوارهای آتش) بررسی نموده و سپس در اختیار کاربر قرار دهند. در بسیاری از سازمان‌ها، مدارس و حتی دولت‌های سراسر جهان نیز معمولا با کمک پروکسی های محدودکننده محتوا و استفاده از روش‌هایی نظیر لیست سیاه نشانی های وب یا وجود کلمات کلیدی خاص، دسترسی به منابع نامناسب یا خلاف قوانین را محدود می‌کنند.

پروکسی سرور Proxy Server
Proxy Server به عنوان واسطی میان کلاینت و سرور اصلی عمل می‌کند.

سایر کاربردهای رایج پروکسی

علاوه بر مواردی که به آن اشاره شد از Proxy ها برای اهداف دیگری نیز استفاده می‌شود. تصور کنید سرور یک وبسایت، بنابه دلایلی (نظیر تحریم) دسترسی به محتوا را براساس مبدأ درخواست کننده مسدود کرده باشد. غالبا این کار با مسدودسازی دسترسی براساس بازه‌ای از نشانی‌های IP که متعلق به یک کشور می‌باشد انجام می‌گیرد. استفاده از Proxy Server هایی که در منطقه‌ای دیگر واقع شده‌اند می‌تواند برای عبور از چنین محدودیت‌هایی مفید واقع شود.

این نکته را نیز همیشه به خاطر داشته باشید؛ ممکن است از فوروارد پروکسی ها برای گزارش گیری و استراق سمع داده‌هایی که میان کلاینت و سرور اصلی رد و بدل می‌شود استفاده شود. در چنین شرایطی کاربر به اشتباه تصور می‌کند به دلیل ناشناس بودن در مقابل سرور اصلی از نظر حفظ حریم خصوصی موفق‌تر بوده است در حالی که کلیه اطلاعاتش از جمله کلمه عبور (در صورتی که از ارتباطات رمزنگاری شده نظیر SSL استفاده نشود) توسط اپراتورهای Proxy به راحتی قابل مشاهده و تجزیه و تحلیل می‌باشد.

کشینگ پروکسی (Caching Proxy) ها نیز نوع رایج دیگری از این سرورها هستند که با نگه‌داری نسخه‌ای از منابع که با درخواست بیشتری مواجه بوده‌اند قادر هستند پاسخگویی به درخواست‌ها را سرعت بخشیده و مصرف پهنای باند را نیز کاهش دهند.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلاینت Client

کلاینت یا Client چیست؟

کلاینت (Client) یا سرویس گیرنده به یک نرم افزار یا دستگاه رایانه‌ای گفته می‌شود که از خدمات ارائه شده توسط یک سرور (Server) استفاده می‌کند. سرور معمولا روی دستگاهی متمایز از کلاینت قرار می‌گیرد و کلاینت نیز برای دریافت خدمات مورد نیاز خود از طریق یک شبکه با سرور ارتباط برقرار می‌کند. این خدمات می‌تواند شامل اشتراک گذاری داده‌ها، اشتراک منابع سخت افزاری نظیر پردازنده، فضای ذخیره سازی و … باشد.

معماری مورد استفاده در ارتباط مابین Server و Client، مبتنی بر ساختاری است که از آن با عنوان مدل کلاینت – سرور یاد می‌شود. در رایج‌ترین نوع سناریوی ارتباطی، ابتدا Client درخواستی را برای Server ارسال می‌کند و سرور نیز پس از انجام عمل مورد نظر، پاسخی را برای Client ارسال می‌کند که معمولا در آن نتیجه انجام عمل درخواستی نیز گنجانده شده است.

به عنوان نمونه، مرورگرهای وب کلاینت‌هایی هستند که برای دریافت محتوای یک صفحه وب درخواست خود را به یک وب سرور ارسال کرده و سپس محتوای دریافت شده را در قالب یک صفحه وب به کاربر نمایش می‌دهند و یا یک کلاینت ایمیل (نظیر نرم افزار Mozilla Thunderbird) برای دریافت یا ارسال نامه‌های جدید به سرورهای ایمیل متصل می‌شود.

ذکر این نکته ضروری است که الزاما تمام اعمال مورد نیاز Client توسط Server انجام نمی‌شود. به عنوان مثال ممکن است یک Client پس از آنکه پاسخ موردنیاز خود را از Server دریافت نمود اقدام به انجام پردازش‌ها یا اعمالی روی این پاسخ نماید یا حتی نتیجه پردازش‌های خود را برای سرور ارسال نماید.

انواع کلاینت

بسته به اینکه چه حجم از کل عملیات توسط Client انجام می‌شود می‌توان آن‌ها را به سه دسته تقسیم نمود:

  • کلاینت فربه (Fat Client) یا ضخیم (Thick Client): به کلاینتی گفته می‌شود که بدون وابستگی شدید و بدون نیاز به ارتباط مداوم با سرور نیز قابلیت‌های فراوانی داشته باشد و حجم عمده‌ی فرایند پردازشی را خودش انجام دهد. برای مثال در یک برنامه کاربردی وب ممکن است پس از لود شدن برنامه، تمام اعمال مورد نیاز توسط Client و بدون آنکه داده‌ای با سرور رد و بدل کند انجام شود و در انتها نتیجه روی سرور ذخیره و با دیگران به اشتراک گذاشته شود. عدم نیاز به برقراری ارتباط مداوم و کاهش ترافیک مورد نیاز از یک سو و از سوی دیگر به کارگیری سرورهایی با سخت افزارهای ساده‌تر از مزیت‌های این مدل به شمار می‌رود.
  • کلاینت لاغر (Thin Client): کوچکترین و ساده‌ترین نوع Client هاست و بخش عمده‌ی اعمال مورد نیازش توسط سرور انجام می‌شود. برخلاف نوع فربه در کلاینت‌های لاغر وابستگی شدید به سرور وجود دارد و از لحاظ سخت افزاری باید سرور قدرتمندتری در اختیار داشته باشیم. برای مثال ممکن است یک Thin Client تنها به نمایش نتیجه دریافتی از سرور خود بپردازد و حتی نگه‌داری نتیجه نیز برعهده سرور باشد.
  • کلاینت مرکب (Hybrid Client): ترکیبی میانه از دو حالت پیشین در این نوع مشاهده می‌شود. چنین کلاینتی ممکن است پردازش‌ها را همانند Fat Client به صورت داخلی انجام دهد و از سوی دیگر برای نگه‌داری داده‌ها به سرور وابسته باشد.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا