بایگانی برچسب‌ها : سرور وب

دان تایم Downtime

دان تایم یا Downtime چیست؟

دان تایم یا دانتایم (Downtime) به مدت زمانی اشاره می‌کند که طی آن یک ماشین (به ویژه یک سیستم رایانه‌ای) غیرقابل دسترسی است یا قادر به انجام وظیفه اصلی خود نیست. در چنین حالتی اصطلاحا گفته می‌شود سیستم در وضعیت دان (Down) قرار دارد. متضاد اصطلاح دان تایم، آپتایم (Uptime) می‌باشد.

در مورد وبسایت ها معمولا برای آگاهی به موقع از دان بودن سرور وب و برطرف کردن مشکل از سرویس‌های مانیتورینگی استفاده می‌شود که با بررسی و نظارت مداوم، به محض از دسترس خارج شدن وبسایت هشداری برای تیم فنی یا مالک آن ارسال می‌کنند.

دان تایم پیش بینی نشده و برنامه ریزی شده

دان شدن یک سیستم یا سرویس ممکن است ناشی از عوامل پیش بینی نشده‌ای باشد که بدون برنامه ریزی قبلی مانع از عملکرد صحیح سیستم شده‌اند. باگ های نرم افزاری، خطاهای انسانی، قطعی برق، مشکلات سخت افزاری، خرابی‌های ارتباطی (قطعی شبکه) و … از جمله عوامل پیش بینی نشده برای بروز این وضعیت در یک سیستم یا سرویس به شمار می‌رود.

در کنار این عوامل ممکن است برای انجام امور مرتبط با نگه داری (نظیر بروزرسانی نرم افزاری یا ارتقاء قطعات سخت افزاری) نیز سیستم با برنامه ریزی قبلی از دسترس خارج شود. در این حالت، معمولا کاربران (یا مشتریان سرویس) از پیش در جریان این تغییرات قرار می‌گیرند. البته ممکن است ارائه کننده سرویس برای جلوگیری از دان شدن سرویس از سیستم‌های جایگزین برای انجام وظایف سیستم‌هایی که در حال بروزرسانی هستند استفاده نماید.

خارج شدن سیستم از وضعیت طبیعی خود به خصوص در حالت پیش بینی نشده می‌تواند در مواردی نظیر سیستم‌های پزشکی و سلامت، بانک‌ها و سیستم‌های کنترل حمل و نقل روی کاربران و افرادی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم با این سیستم‌ها در ارتباط بوده‌اند اثراتی غیرقابل جبران داشته باشد. از سوی دیگر ممکن است بسته به مدت زمان غیرقابل دسترس بودن (برای مثال یک دقیقه یا یک روز) یا زمانی که سیستم از دسترس خارج شده است (مانند زمان پیک تقاضا برای یک سرویس یا زمان‌های معمولی) خسارت ناشی از این رخداد متفاوت باشد.

محاسبه نرخ دان تایم

همانند آپتایم، نرخ دان تایم نیز در قالب درصد زمانی که سیستم قادر به انجام فعالیت اصلی خود نبوده است یا غیرقابل دسترسی بوده است تعریف می‌شود. بسته به نوع کاربرد و اهمیت آن ممکن است حداکثر نرخ‌های مختلفی برای دان تایم (معمولا کمتر از 0.1 درصد) در توافق نامه سطح سرویس (Service Level Agreement – SLA) تضمین شود.

برای محاسبه نرخ دان تایم کافی است مجموع مدت زمانی که سیستم غیرقابل دسترس بوده یا قادر به انجام وظیفه مورد نظر نبوده را بر کل زمان مورد بررسی تقسیم کرده و نتیجه را در عدد 100 ضرب کنید. به عنوان مثال فرض کنید یک سرور میزبانی وب در طول مدت یک سال (365 روز معادل با 8760 ساعت) در مجموع تنها برای 5 ساعت به دلایل مختلفی مثل بروزرسانی های نرم افزاری، ارتقای سخت افزاری و یا رفع خطاها قابل دسترسی نباشد. به این ترتیب نرخ دانتایم مطابق محاسبه زیر چیزی حدود 57 هزارم درصد خواهد بود.

5 / 8760 x 100 = 0.057%
دان تایم Downtime
دان تایم ها ممکن است پیش بینی نشده و یا با برنامه ریزی قبلی رخ دهند.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

سرور Server

سرور یا Server چیست؟

سرور (Server) یا سرویس دهنده به یک برنامه یا دستگاه رایانه‌ای گفته می‌شود که برای سایر برنامه‌ها یا دستگاه‌ها که کلاینت (Client یا سرویس گیرنده) نامیده می‌شوند خدمات (یا سرویس‌هایی) را ارائه می‌کند. این خدمات می‌تواند شامل اشتراک داده، اشتراک منابع سخت‌افزاری، انجام محاسبات و … باشد.

معماری مورد استفاده در ارتباط Server و Client، مبتنی بر ساختاری است که از آن با عنوان مدل کلاینت – سرور یاد می‌شود. در رایج‌ترین نوع سناریوی ارتباطی، ابتدا کلاینت درخواستی را برای سرور ارسال می‌کند و سرور نیز پس از انجام عمل مورد نظر، پاسخی را برای کلاینت ارسال می‌کند که معمولا در آن نتیجه انجام عمل درخواستی نیز گنجانده شده است.

هرچند از نظر فنی اصطلاح Server به یک برنامه یا فرایند رایانه‌ای اطلاق می‌شود اما در فرهنگ عامه دستگاهی که برای اجرای برنامه‌های Server مورد استفاده قرار می‌گیرد نیز Server نامیده می‌شود. با توجه به اینکه دسترسی به سرورها معمولا از طریق شبکه رخ می‌دهد عملا اکثر آن‌ها به نمایشگر، ماوس، کیبورد، ورودی و خروجی صوتی و … مجهز نیستند و حتی سیستم عامل آن‌ها معمولا فاقد واسط کاربری گرافیکی (GUI) می‌باشد.

سخت افزارهایی که برای اجرای برنامه‌های Server طراحی می‌شوند معمولا در مقایسه با یک رایانه شخصی قوی‌تر و قابل اعتمادتر هستند. اجرای این برنامه‌ها باید بدون وقفه و با دسترس‌پذیری بالایی همراه باشد. استفاده از منابع برق بدون قطعی، خنک کننده‌های قدرتمند، بک آپ گیری متناوب و … از جمله ویژگی‌هایی است که برای یک Server نقشی حیاتی را ایفا می‌کند. در حال حاضر سیستم عامل‌های مبتنی بر UNIX و Windows Server بازار سرورها را در دست دارند.

انواع رایج سرورها

امروزه سرورهای گوناگونی بسته به کاربردهای مختلف در حال سرویس‌دهی هستند. از جمله رایج‌ترین Server ها می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • سرور وب (Web Server): این Server ها برای میزبانی صفحات وب مورد استفاده قرار می‌گیرند. هر وبسایتی به حداقل یک وب سرور نیاز دارد.
  • سرورهای محاسباتی: این نوع سرویس‌دهنده‌ها امکان انجام پردازش‌های سنگین را با به اشتراک‌گذاری منابعی همچون پردازنده و حافظه RAM بر بستر یک شبکه برای کلاینت‌ها فراهم می‌آورند. سیستم‌های رایانه‌ای و نرم‌افزارهایی که به پردازش‌های سنگینی نیاز دارند از چنین سرورهایی خدمات دریافت می‌کنند.
  • سرور پایگاه داده (Database Server): نگه‌داری و به اشتراک‌گذاری پایگاه داده بر بستر یک شبکه توسط این Server ها انجام می‌شود.
  • سرورهای فکس و پرینت: این سرورها با به اشتراک‌گذاری دستگاه‌های فکس و پرینتر این امکان را فراهم می‌آورند که یک رایانه کلاینت بدون اینکه به صورت فیزیکی و از طریق کابل‌های واسط به دستگاه دسترسی داشته باشد از طریق شبکه، نیازهای خود به این دستگاه‌ها را برطرف نماید. به این ترتیب لازم نیست در یک اتاق اداری برای هر سیستم رایانه‌ای یک دستگاه پرینتر یا فکس مجزا تهیه شود.
  • سرورهای ایمیل (Mail Server): این نوع از Server ها امکان ارسال و دریافت ایمیل را فراهم می‌آورند. دریافت کنندگان و ارسال کنندگان ایمیل کلاینت‌های این دسته به شمار می‌روند.
  • سرور فایل (File Server): اشتراک فایل و فضای ذخیره‌سازی فایل خدماتی است که توسط این Server ها ارائه می‌شود.
  • سرور اپلیکیشن (Application Server): نوعی سرور که به کلاینت‌های خود اجازه می‌دهد برنامه‌های کاربردی تحت وب را از طریق یک مرورگر وب اجرا نمایند.
سرور Server
مجموعه‌ای از  Server ها در کنار یکدیگر

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا