زبان همه منظوره General-Purpose Language – GPL

زبان همه منظوره یا General-purpose language چیست؟

زبان همه منظوره (General-purpose language به اختصار GPL) یا زبان با اهداف عمومی به گونه‌ای از زبان‌های رایانه‌ای گفته می‌شود که دارای بازه‌ی گسترده‌ای از کاربردها در حوزه‌های مختلف می‌باشند. با توجه به این که چنین زبان‌هایی به طور اختصاصی برای یک حوزه‌ی مشخص طراحی نشده‌اند الزاما شامل ویژگی‌ها و قابلیت‌های تخصصی برای حوزه‌های مجزا نمی‌باشند.

هرچند در اغلب موارد، این مفهوم در مورد زبان‌های برنامه نویسی به کار می‌رود اما علاوه بر زبان‌های برنامه نویسی، زبان‌هایی همچون زبان‌های نشانه گذاری همه منظوره (نظیر XML) و زبان‌های مدل سازی همه منظوره (نظیر UML) را نیز دربرمی‌گیرد. از جمله زبان‌های برنامه نویسی General-purpose پرکاربرد نیز می‌توان به C، جاوا (Java)، پرل (Perl) و پایتون (Python) اشاره نمود.

گفتنی است این اصطلاح در نقطه‌ی مقابل زبان‌های خاص دامنه یا مخصوص یک حوزه (Domain-Specific Language) (نظیر HTML که به منظور ایجاد صفحات وب استفاده می‌شود) قرار می‌گیرد. البته ممکن است یک زبان همه منظوره در عین حالی که دارای کاربرد گسترده‌ای است شامل قابلیت‌های مناسب و ویژه برای یک حوزه مشخص نیز باشد و یا از سوی توسعه دهندگان معمولا در یک حوزه‌ی مشخص مورد استفاده قرار بگیرد. به علاوه در مواردی که یک زبان General-purpose از محبوبیت بالایی برخوردار می‌باشد ممکن است یک کتابخانه الحاقی برای یک حوزه خاص توسط اشخاص ثالث منتشر شود که امکانات تخصصی آن حوزه را به زبان مورد نظر می‌افزاید.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *