بایگانی دسته بندی ها: سخت‌افزار

چاپگر Printer

چاپگر یا Printer چیست؟

چاپگر یا پرینتر (Printer) نوعی ابزار جانبی است که در مدل‌های مرسوم، امکان چاپ متن یا تصویر را روی کاغذ فراهم می‌آورد.

اولین پرینتر الکترونیک با نام EP-101 توسط شرکت EPSON در سال 1968 معرفی شد. نخستین چاپگرهای الکترونیکی که روانه بازار شدند براساس مکانیزم‌های مورد استفاده در ماشین‌های تحریر الکتریکی کار می‌کردند. اما به تدریج این روش‌ها جای خود را به روش‌های ویژه‌ای دادند که برای استفاده توسط رایانه‌ها طراحی شده بود. این سخت افزارهای جانبی با اتصال به یک دستگاه رایانه امکان چاپ را حتی برای کاربران معمولی رایانه های شخصی به آسانی فراهم کرده‌اند. گفتنی است برخی از چاپگرهای امروزی قادر هستند به طور مستقیم و بدون نیاز به رایانه یا دستگاهی دیگر اسنادی که روی کارت های حافظه یا دوربین های دیجیتال قرار دارند را نیز چاپ نمایند.

در گذشته ارسال اسناد از طریق ایمیل و سپس چاپ آن‌ها در مقصد یکی از کاربردهای رایج پرینترها به شمار می‌رفت. علاوه بر انتقال سریع اسناد کاغذی از یک مکان به مکانی دیگر، از پرینترها برای بایگانی فیزیکی اسناد دیجیتال نیز استفاده می‌شد. امروزه این کاربردها با وجود فضاهای ذخیره سازی قابل اعتماد و ایمن چندان قابل توجیه نیست. افزون بر این تمایل به چاپ اسناد رایانه‌ای برای مطالعه آسانتر نیز با ظهور کاغذهای الکترونیک و کتابخوان های الکترونیک به تدریج رو به کاهش است.

از بزرگترین تولید کننده‌های چاپگر می‌توان به اپسون (Epson)، اچ پی (Hewlett-Packard یا HP)، کانن (Canon)، لکسمارک (Lexmark)، سامسونگ (Samsung) و برادر (Brother) اشاره کرد.

انواع پرینترها

امروزه از نظر کاربرد، انواع مختلفی از چاپگرها در بازار وجود دارد. پرینترهای شخصی (Personal Printer) معمولا برای اتصال به یک رایانه و استفاده شخصی افراد طراحی می‌شوند. سرعت چاپ این پرینترها غالبا چیزی بین 5 تا 25 صفحه در دقیقه است. در برخی مدل‌ها (پرینتر چندکاره یا Multifunctional Printer) به منظور برطرف کردن نیاز کاربران معمولی، ویژگی چاپ با قابلیت‌های دیگری نظیر اسکن (پویش تصویر)، کپی و حتی ارسال دورنگار (Fax) در یک دستگاه واحد ادغام می‌شود. معمولا پرینترهای شخصی قیمت ارزان‌تری دارند و از سوی دیگر هزینه‌ای که کاربر برای چاپ هر صفحه متقبل می‌شود میزان بیشتری است.

در مقابل پرینترهای شخصی، پرینترهای اشتراکی (Shared Printer) یا پرینترهای تحت شبکه (Network Printer) قرار می‌گیرند که معمولا با قدرت و سرعت بالاتر و برای استفاده تعدادی از کاربران روی یک شبکه به کار می‌روند.

پرینترهای مجازی (Virtual Printer) در واقع نوعی نرم افزار رایانه‌ای هستند که عملکردی مشابه یک پرینتر واقعی ارائه می‌کنند و به جای چاپ اسناد و تصاویر روی کاغذ، خروجی چاپ را مشابه همان چیزی که در پرینترهای سخت افزاری روی کاغذ چاپ می‌شود در قالب فایل‌هایی با فرمتی مشخص ذخیره می‌کنند؛ PDF، انواع فرمت های تصاویر و همچنین XPS از جمله رایج‌ترین فرمت‌هایی هستند که توسط پرینترهای مجازی مخصوص قابل ایجاد می‌باشند.

پرینترهای سه بعدی (3D Printer) نمونه دیگری از چاپگرهای سخت افزاری هستند که تحت کنترل یک رایانه با افزودن لایه‌هایی از مواد اولیه (نظیر پلاستیک، فلز، مواد غذایی و …) روی یکدیگر، امکان ایجاد اشیاء سه بعدی را از روی مدل‌های سه بعدی فراهم می‌آورند. هرچند این ابزارها با مفهوم مرسوم پرینتر که عمل چاپ روی کاغذ را انجام می‌دهد متفاوت هستند اما به دلیل شباهت‌شان با پرینترهای جوهرافشان (که لایه‌ای از جوهر را روی کاغذ به جای می‌گذارند) در مورد آن‌ها نیز از واژه پرینتر استفاده می‌شود.

پرینتر، چاپگر Printer
یک پرینتر سه بعدی و مجسمه چاپ شده توسط آن

فناوری های به کار رفته در پرینترها

فناوری مورد استفاده در چاپگر می‌تواند روی کیفیت و سرعت چاپ، پایداری، قیمت نهایی چاپگر و حتی قیمت تمام شده برای چاپ روی هر برگه تأثیر بگذارد. چاپگرهای جوهرافشان (Inkjet Printer) را می‌توان رایج‌ترین نوع چاپگرها دانست که در آن‌ها با هدایت قطرات جوهر مایع روی سطح کاغذ (یا سطوح دیگر) عمل چاپ صورت می‌گیرد.

پرینترهای لیزری (Laser Printer) مشابه دستگاه‌های فتوکپی عمل می‌کنند و خروجی آن‌ها دارای کیفیت بسیار بالایی می‌باشد. در این چاپگرها با کمک پرتو لیزر و ایجاد الکتریسیته ساکن روی سیلندری به نام درام (Drum) و سپس جذب ذرات تونر (Toner) با بار مخالف، تصویر نهایی روی درام شکل می‌گیرد. در نهایت ذرات تونر تشکیل دهنده تصویر از درام به کاغذ منتقل می‌شود. این ذرات که در ابتدا متزلزل هستند با عبور کاغذ از میان دو غلطک تحت فشار و گرما قرار گرفته در میان بافت کاغذ نفوذ کرده و تصویر حاصل ماندگار می‌شود.

پرینتر، چاپگر Printer
نمونه ای از یک پرینتر چندکاره لیزری کانن، سیاه و سفید با قابلیت چاپ بی سیم و صفحه نمایش

پرینترهای حرارتی (Thermal Printer) معمولا برای چاپ رسید در دستگاه‌هایی نظیر خودپردازها، دستگاه‌های توزیع سوخت و … به کار می‌روند و بدون نیاز به جوهر با گرم کردن بخش‌هایی از یک کاغذ مخصوص (که به گرما حساس است) کار می‌کنند.

پرینترهای دیگری نیز وجود دارد که به پرینترهای جوهر جامد (Solid Ink) موسوم هستند. افزون بر این‌ها، پرینترهای فشاری (Impact Printer) یا ضربه‌ای نیز وجود دارد که امروزه رواج کمتری دارند و بسیاری از آن‌ها نیز کاملا منسوخ شده‌اند. این نوع چاپگرها در واقع با فشار (یا ضربه)، جوهر را به کاغذ منتقل می‌کنند. از جمله این پرینترها می‌توان به پرینترهای مبتنی بر ماشین تحریر، چاپگرهای Daisy Wheel (مجهز به یک چرخ، مشابه مرکز یک گل و تعدادی گلبرگ که در انتهای هرکدام کاراکتری ثبت شده است)، پرینترهای سوزنی (یا Dot Matrix Printer) که در آن‌ها مجموعه‌ای از پین‌های نازک برای انتقال جوهر به کاغذ مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین پرینترهای خطی (یا Line Printer) که متون را خط به خط چاپ می‌کنند اشاره نمود.

پلاتر یا رسام (Plotter) نیز نوع دیگری از پرینترهای رایانه‌ای است که معمولا برای کاربردهای تخصصی مهندسی و معماری استفاده می‌شود و با حرکت مناسب و دقیق یک قلم روی کاغذ، خروجی مورد نظر را ترسیم می‌کند. پلاترها غالبا برای چاپ گرافیک های برداری به کار می‌روند. این چاپگرها نوعی ابزار گرافیک برداری به شمار می‌روند در حالی که اغلب پرینترهای دیگری که امروزه استفاده می‌شود برای ایجاد خروجی نیازمند ورودی مبتنی بر گرافیک شطرنجی هستند.

ویژگی‌های چاپگرها

هر پرینتر دارای ویژگی‌های متعددی است که آگاهی از این ویژگی‌ها و نوع فناوری به کار رفته در آن می‌تواند در انتخاب و خرید مناسب‌تر مفید واقع شود. سرعت چاپ، یکی از مهم‌ترین این ویژگی‌هاست که امروزه معمولا برحسب واحد تعداد صفحه در دقیقه (Pages Per Minute – PPM) بیان می‌شود. تک رنگ یا رنگی بودن پرینتر، تعداد صفحات قابل چاپ با یک کارتریج جوهر یا تونر، هزینه تقریبی چاپ برای هر صفحه (Cost Per Page – CPP) و حتی نحوه اتصال به پرینتر (کابلی یا بی سیم) از دیگر ویژگی‌های قابل توجه چاپگرها به شمار می‌رود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

ردیاب فعالیت Activity Tracker

ردیاب فعالیت یا Activity Tracker چیست؟

ردیاب فعالیت (Activity Tracker) یا فعالیت سنج به دستگاه یا اپلیکیشن هایی گفته می‌شود که به منظور بررسی و پیگیری معیارهای تناسب اندام و فعالیت‌های ورزشی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این ابزارها معمولا با کمک حسگرهای خود قادر به اندازه‌گیری فاکتورهایی نظیر تعداد قدم‌ها (که در گام شمارها یا Pedometer ها نیز موجود است)، مسافت طی شده، میزان مصرف کالری، ضربان قلب و حتی آنالیز کیفیت خواب و … می‌باشند.

قابلیت‌های سنجش و ردیابی فعالیت معمولا در ابزارهای پوشیدنی نظیر ساعت‌ها و بندهای (مچ بند و بازوبند) هوشمند با ویژگی‌های بیشتری نظیر نمایش ساعت، امکان تنظیم هشدار برای بیدار کردن کاربر از طریق ایجاد لرزش یا صدا، نمایش اعلان‌های گوشی هوشمند و … ادغام می‌شوند. این ابزارها غالبا با اتصال بی سیم، اطلاعات خود را از طریق یک اپلیکیشن مخصوص با یک گوشی هوشمند یا رایانه همگام سازی می‌کنند تا به این ترتیب امکان نگه‌داری و آنالیز اطلاعات توسط اپلیکیشن در طول بازه‌های دراز مدت میسر شود.

ردیاب های فعالیت که با عنوان ردیاب تناسب اندام (Fitness Tracker) نیز شناخته می‌شوند در مدل‌های دارای صفحه نمایش و بدون صفحه نمایش تولید می‌شوند. در نمونه‌های بدون صفحه نمایش، تنها سنجش فعالیت‌ها توسط دستگاه صورت می‌گیرد و پس از اتصال دستگاه به اپلیکیشن و همگام سازی داده‌ها، وضعیت فعالیت‌های انجام شده قابل مشاهده و آنالیز خواهد بود.

گستره استفاده از ابزارهای فعالیت سنج از مدل‌های معمولی برای کاربردهای عادی و کاهش وزن گرفته تا مدل‌های حرفه‌ای برای ورزشکاران را در برمی‌گیرد. با توجه به اینکه این ابزارها غالبا باید در تمام طول روز همراه کاربر باشند تا بتوانند اطلاعات دقیق‌تری از تمامی فعالیت های او ارائه دهند معمولا در مقابل ورود قطرات آب، گرد و غبار و فرو رفتن در زیر آب تا حد قابل قبولی مقاوم هستند. جالب است بدانید تعداد معدودی از ردیاب های فعالیت برای پایش دقیق برخی معیارها به جای بازو یا مچ دست به نقاط دیگر بدن (نظیر مچ پا یا گوش) متصل می‌شوند.

پایش بدون زحمت و مداوم وضعیت جسمی کاربر توسط ردیاب های فعالیت، محققین را امیدوار کرده است تا با کمک حسگرهای پیشرفته‌ای که در این ابزارها تعبیه می‌شود و هم‌چنین الگوریتم‌های مناسب بتوانند در آینده‌ای نزدیک امکان تشخیص بسیاری از بیماری‌های شایع را پیش از رسیدن به وضعیت بحرانی فراهم نمایند. افزون بر این پایش وضعیت بیماران بدون نیاز به بستری شدن آن‌ها در بیمارستان از جمله مزایایی است که با کمک حسگرهای مختلف موجود در ابزارهای پوشیدنی میسر می‌شود.

برخی از ردیاب های فعالیت قادر هستند اطلاعات مرتبط با فعالیت‌های کاربر را از طریق شبکه های اجتماعی با دیگران به اشتراک بگذارند. این دستگاه‌ها بسته به اطلاعاتی که برای سرورها ارسال می‌کنند (نظیر نشانی و حتی فعالیت‌های جنسی فرد) می‌توانند بدون آگاهی کاربر، حریم خصوصی او را نقض کنند. از جمله مهم‌ترین برندهای تولید کننده ردیاب فعالیت می‌توان به Fitbit و Misfit و Garmin و Xiaomi اشاره کرد.

ردیاب فعالیت Activity Tracker
ردیاب فعالیت Fitbit Charge 2

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

صفحه نمایش تخت Flat Panel Display

صفحه نمایش تخت یا Flat Panel Display چیست؟

صفحه نمایش تخت یا مسطح (Flat Panel Display به اختصار FPD) گونه‌ای از صفحه نمایش‌هاست که نسبت به نمایشگرهای CRT از وزن و ضخامت کمتری برخوردار است و برای نمایش تصویر در دستگاه‌های مختلف الکترونیکی نظیر رایانه‌ها، دوربین‌های دیجیتال، گوشی‌های همراه و تبلت‌ها، تلویزیون‌ها و … مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این نوع صفحه نمایش‌ها که ساخت اولین نمونه‌های آن به دهه 1950 میلادی برمی‌گردد معمولا قطری کمتر از 10 سانتی‌متر دارند و ابعاد آن از صفحات کوچک ساعت‌های مچی دیجیتال تا تلویزیون‌های بسیار بزرگ را در برمی‌گیرد. این ضخامت اندک در کنار آسانی حمل و نقل و امکان تولید صفحه نمایش با رزولوشن بالاتر از جمله دلایل جایگزینی صفحه نمایش‌های CRT (که در آن‌ها از لامپ پرتو کاتدی استفاده می‌شد) با مدل‌های فلت به شمار می‌رود. بسیاری از نمایشگرهای مسطحی که امروزه در گوشی‌های هوشمند، تبلت‌ها و حتی برخی لپ‌تاپ‌ها و رایانه‌های رومیزی به کار برده می‌شود با بهره‌گیری از فناوری صفحات لمسی، امکان تعامل کاربر با دستگاه را از طریق لمس عناصر موجود در واسط کاربری فراهم آورده‌اند.

انواع رایج صفحه نمایش‌های تخت و مقایسه آن‌ها

LCD (Liquid Crystal Display) و LED (Light-Emitting Diode) را می‌توان رایج‌ترین و نام‌آشناترین فناوری‌های مورد استفاده در تولید صفحه نمایش‌های Flat به شمار آورد. در صفحه نمایش‌های LCD، از یک لایه نازک کریستال مایع استفاده می‌شود و از آنجایی که این لایه هیچ نوری از خود ساتع نمی‌کند در پشت آن از یک منبع نور پس زمینه کمک گرفته می‌شود تا تصویر برای بیننده قابل مشاهده شود. در حالت مرسوم این صفحه نمایش‌ها (که CCFL LCD نامیده می‌شوند)، لامپ‌های فلورسنت خاصی به نام CCFL نقش این منبع پس زمینه را ایفا می‌کنند.

جالب است بدانید تلویزیون‌ها و مانیتورهایی که در میان عامه مردم با نام LED شناخته می‌شوند در اصل همان پنل‌های LCD هستند که در آن‌ها نور پس زمینه به جای CCFL با کمک دیودهای نورافشان (LED) تأمین می‌شود. در واقع عنوان دقیق‌تر این صفحه نمایش‌ها LED-backlit LCD می‌باشد و نسبت به نمونه‌های CCFL LCD انرژی کمتری مصرف می‌کنند و هم‌چنین روشن‌تر و باریک‌تر هستند.

صفحه نمایش‌های پلاسما نیز نمونه‌ای دیگر از صفحه نمایش‌های فلت به شمار می‌روند که براساس برانگیختن بسته‌های بسیار کوچک گاز (زئون و نئون) و بردن آن‌ها به حالت پلاسما کار می‌کنند. پلاسماها از قیمت پایین‌تری نسبت به LED ها برخوردارند و در نمایش نقاط سیاه و زاویه دید نیز عملکرد بهتری دارند با اینحال از LED ها پرمصرف‌تر و ضخیم‌تر هستند و تقریبا سهم خود را در مقابل رقبای جدیدی همچون OLED و QLED از دست داده‌اند.

صفحه نمایش‌های تخت را می‌توان به دو گروه فرار (Volatile) و ایستا (Static) دسته‌بندی نمود. صفحه نمایش‌های فرار برای نمایش تصویر نیازمند تازه‌سازی مداوم پیکسل‌ها می‌باشند و از همین رو برای نمایش و نگه‌داری تصویر وابسته به منبعی جهت تأمین برق مورد نیاز خود هستند. در مقابل، صفحه نمایش‌های ایستا می‌توانند بدون مصرف انرژی، تصویر خود را ثابت نگه دارند و تنها برای تغییر محتوای خود به انرژی نیاز دارند. در حال حاضر از مدل‌های دسته دوم اغلب در کتاب‌خوان‌های الکترونیک استفاده می‌شود.

صفحه نمایش تخت Flat Panel Display
نمونه‌ای از صفحه نمایش تخت

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

ماشین مجازی Virtual Machine

ماشین مجازی یا Virtual Machine چیست؟

ماشین مجازی (Virtual Machine به اختصار VM) یک همسان‌سازی از سیستم‌های رایانه‌ای است. در واقع ماشین‌های مجازی می‌توانند رفتار و عملکرد یک رایانه فیزیکی را تقلید کنند. معمولا این همسان سازی حاصل ترکیبی از نرم‌افزار و سخت‌افزارهای ویژه می‌باشد.

به عبارت ساده‌تر، ماشین مجازی یک کامپیوتر نرم‌افزاری – سخت‌افزاری است که مشابه یک کامپیوتر فیزیکی می‌تواند برنامه یا یک سیستم عامل را اجرا کند. سابقه ماشین‌های مجازی به دهه 1960 میلادی برمی‌گردد.

اغلب ماشین‌های مجازی براساس یک معماری رایانه‌ای طراحی می‌شوند اما برخی از آنها قادر هستند رفتار معماری‌های مختلف را همسان‌سازی کنند و به این ترتیب از عهده اجرای نرم افزارها و سیستم عامل‌های طراحی شده برای چند معماری مختلف برمی‌آیند.

به نرم‌افزار یا سخت‌افزاری که امکان ایجاد و اجرای یک ماشین مجازی را فراهم می‌کند Hypervisor (هایپروایزر) گفته می‌شود. سیستم فیزیکی که ماشین مجازی روی آن اجرا می‌شود ماشین میزبان (Host Machine) نامیده می‌شود و هر ماشین مجازی را نیز یک ماشین مهمان (Guest Machine) می‌نامند.

انواع ماشین‌های مجازی و کاربردهای آن‌ها

شاید بتوان گفت محرک اصلی برای شکل‌گیری ماشین‌های مجازی، تمایل کاربران به اجرای همزمان چند سیستم عامل بوده است. ماشین‌های مجازی سیستمی (System Virtual Machine) که تحت عنوان ماشین‌های با مجازی‌سازی کامل (Full Virtualization) نیز شناخته می‌شوند با تقلید رفتار یک ماشین واقعی می‌توانند یک سیستم عامل کامل را اجرا کنند. در این مدل با روش‌های مختلف و بهره‌گیری از تکنیک‌های اشتراک زمانی (Time Sharing) امکان ایجاد ماشین‌های مجازی مجزا (مدیریت و اشتراک منابع سخت‌افزاری یک ماشین واقعی مابین VM ها) فراهم می‌شود. این نوع ماشین‌های مجازی را می‌توان توسعه‌ای از حافظه مجازی (Virtual Memory) به شمار آورد و در کنار کاربردهایی همچون امکان اجرای همزمان چند سیستم عامل، اشکال‌زدایی آسانتر و بوت سریعتر هنگام توسعه یک سیستم عامل، به منظور تست نرم‌افزارهای در حال توسعه روی سیستم‌های مختلف و هم‌چنین نصب نرم‌افزارهایی که هنوز در مراحل آزمایشی به سر می‌برند یا عملکردشان به طور کامل شناخته شده نیست نیز استفاده می‌شود. گفتنی است مجازی سازی با کمک سخت افزار (Hardware-assisted Virtualization) رویکردی است که در آن امکان مجازی سازی کامل و کارامد با بهره‌گیری از قابلیت‌های سخت‌افزار میزبان (به خصوص پردازنده) مهیا می‌شود. VMware Workstation و Oracle VM VirtualBox دو نمونه از مشهورترین هایپروایزرهای این دسته به شمار می‌روند.

ماشین مجازی فرایندی (Process Virtual Machine) که به ماشین مجازی اپلیکیشن نیز مشهور است گونه دیگری از VM هاست که مشابه یک اپلیکیشن معمولی در سیستم عامل رایانه میزبان اجرا می‌شود. هدف از طراحی این ماشین‌ها ایجاد محیطی مستقل از پلتفرم است که امکان اجرای یک برنامه روی هر پلتفرمی را فراهم می‌آورد. این VM ها بر اساس یک مفسر ساخته می‌شوند و از مشهورترین آن‌ها می‌توان به ماشین مجازی جاوا (Java Virtual Machine) و Common Language Runtime اشاره نمود که به ترتیب برای اجرای برنامه‌های جاوا و برنامه‌های مبتنی بر .Net Framework طراحی شده‌اند.

ماشین مجازی Virtual Machine
نمایی از یک ماشین مجازی در حال اجرای Windows 7 و نرم افزار Mozilla Firefox – همانطور که مشاهده می‌کنید این ماشین مجازی روی Windows 10 در حال اجراست.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

دانگل Dongle

دانگل یا Dongle چیست؟

دانگل (Dongle) یک قطعه کوچک سخت افزاری است که با اتصال به یک ابزار دیگر (نظیر رایانه، تلویزیون و …) قابلیتی را به آن اضافه می‌کند.

کاربردهای رایج دانگل‌ها

دانگل‌ها برای کاربردهای مختلفی طراحی می‌شوند. بسیاری از آن‌ها با اتصال به پورت USB یک دستگاه، قابلیت‌هایی چون ارتباط بی‌سیم (نظیر بلوتوث و Wi-Fi) را برای آن دستگاه فراهم می‌آورند. پخش‌کننده‌های چندرسانه‌ای دیجیتال کوچک و حتی رایانه‌های شخصی کوچکی که برای اتصال به ورودی HDMI تلویزیون (یا مانیتور) طراحی شده‌اند نیز نوعی دانگل به شمار می‌روند.

علاوه بر این‌ها برخی از دانگل‌ها برای محافظت از نسخه‌برداری غیرمجاز یک نرم‌افزار تجاری ساخته می‌شوند. به این ترتیب که نرم‌افزار همراه با یک دانگل سخت‌افزاری عرضه می‌شود و تا زمانی که این دانگل به دستگاه متصل نشده باشد نرم افزار کار نخواهد کرد. از نمونه‌های دیگر دانگل‌ها می‌توان به کارت‌خوان‌های اس دی (SD Card Reader)، آداپتورهای OTG و فلش درایوهای USB اشاره نمود.

مزایای دانگل‌ها

معمولا دانگل‌ها به دلیل اندازه کوچک به آسانی قابل حمل هستند. علاوه بر این دانگل‌ها برخلاف سخت‌افزارهای داخلی دستگاه‌ها می‌توانند روی چندین دستگاه مختلف مورد استفاده قرار گیرند. برای مثال شما می‌توانید تنها یک دانگل USB بلوتوث تهیه کنید و از آن روی رایانه‌های دسکتاپ مختلفی که به صورت داخلی مجهز به این سخت‌افزار نیستند برای انتقال فایل بین رایانه و گوشی هوشمندتان استفاده کنید (به این ترتیب لازم نیست برای خرید سخت‌افزارهای مجزا برای هر دستگاه، هزینه‌ای جداگانه بپردازید در حالی که تنها در مواقع ضروری از آن استفاده می‌کنید) یا به عنوان مثال می‌توانید از فلش درایو USB خود برای همراه داشتن و انتقال فایل‌هایتان در منزل و محل کار بهره ببرید.

از نظر امنیتی نیز استفاده از دانگل‌ها می‌تواند مفید واقع شود. برای مثال اگر از دانگل‌ها برای ارتباط بی‌سیم استفاده شود می‌توانند این اطمینان را برای کاربر به ارمغان بیاورند که هنگام متصل نبودن دانگل به دستگاه، دسترسی بی‌سیم به آن امکان‌پذیر نیست.

دانگل Dongle
رایانه شخصی کوچک Intel Compute Stick – دانگلی که با اتصال به پورت HDMI یک تلویزیون یا نمایشگر، آن را به یک رایانه کامل تبدیل می‌کند!
دانگل dongle
نمونه‌ای از یک دانگل Wi-Fi

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لییک واژه در ویکیپدیا

صفحه کلید عددی Numeric Keypad

صفحه کلید عددی یا Numeric Keypad چیست؟

صفحه کلید عددی (Numeric Keypad) بخشی از یک صفحه کلید استاندارد رایانه است که معمولا در سمت راست آن قرار گرفته و اغلب برای وارد کردن سریع حجم زیادی از اعداد توسط کاربران مورد استفاده قرار می‌گیرد. عناوینی نظیر Number pad و Numpad نیز به عنوان معادل‌های رایج برای این اصطلاح به شمار می‌روند. از آنجا که نحوه‌ی قرارگیری کلیدها در این بخش از صفحه کلید مشابه ماشین حساب است به آن صفحه کلید ماشین حسابی نیز گفته می‌شود. از نظر لغوی، واژه Keypad به معنای صفحه کلید کوچک است.

کلیدهایی که روی یک Numpad استاندارد قابل مشاهده است شامل کلید Num Lock، کلیدهای 0 تا 9، کلیدهای مربوط به چهار عمل اصلی، نقطه (یا ممیز) و Enter می‌باشد.

صفحه کلید عددی Numpad - Numeric Keypad
صفحه کلید عددی (Numeric Keypad)

در صفحه کلید لپ‌تاپ‌ها معمولا به علت فضای کمتر، خبری از بخش مجزایی تحت عنوان صفحه کلید عددی نیست. در عوض، عملکرد این کلیدها با کمک یک کلید تغییردهنده با نام Fn به کلیدهای دیگر موجود در صفحه کلید محول می‌شود.

در Numpad های معمولی، کلیدها متناسب با وضعیت روشن یا خاموش بودن Num Lock دارای دو عملکرد متفاوت می‌باشند. در صورتی که این کلید روی حالت روشن قرار داشته باشد کلیدهای ارقام، رقم متناظر خود را تولید می‌کنند. اما اگر Num Lock روی حالت Off باشد عملکرد کلیدهای 2 و 4 و 6 و 8 به ترتیب معادل با کلیدهای پایین، چپ، راست و بالا خواهد بود و رفتار کلیدهای 0 و 1 و 3 و 7 و 9 و نقطه (.) به ترتیب معادل کلیدهای Ins و End و PgDn و Home و PgUp و Del می‌باشد.

کاربردهای دیگر صفحه کلید عددی

هرچند از این صفحه کلید معمولا برای تایپ سریع اعداد استفاده می‌شود اما کاربردهای دیگری نیز برای کلیدهای موجود در این بخش وجود دارد. برای مثال کنترل حرکت کرسر ماوس از جمله کاربردهایی است که معمولا در نبود یک ماوس فیزیکی راهشگا خواهد بود.

در برخی از بازی‌های رایانه‌ای نیز از کلیدهای 1 تا 9 موجود در Numpad برای جابجانمودن کاراکترها و اشیا در قطرها و چهار جهت اصلی استفاده می‌شود. برخی از اوقات نیز به جای استفاده از کلیدهای WASD برای کنترل کاراکتر از کلیدهای چهار جهت در صفحه کلید عددی کمک گرفته می‌شود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

درجه حفاظت بین المللی – کد آی پی International Protection Marking – IP Code

کد آی پی یا IP Code چیست؟

کد آی پی (IP Code) کوتاه شده عبارت International Protection Marking به معنای “درجه حفاظت بین المللی” یا Ingress Protection Marking به معنای “درجه حفاظت در برابر ورود” می‌باشد. این کد میزان مقاومت یک دستگاه را در برابر عواملی از قبیل ذرات گرد و غبار، آب و … بر اساس استاندارد IEC 60529 بیان می‌کند.

در مقابل عبارات کلی و غیرفنی همانند ضد آب (Waterproof) بودن، IP Code می‌تواند اطلاعاتی با جزئیات بیشتر در اختیار کاربر یا خریدار دستگاه‌ها قرار دهد. برای مثال اینکه یک دستگاه نظیر ساعت، گوشی هوشمند، تبلت یا دوربین دیجیتال تا چه مدتی و تا چه عمقی می‌تواند زیر آب سالم باقی بماند از جمله اطلاعاتی است که پس از تست‌های استاندارد در قالب کد آی پی روی کاتالوگ یا جعبه آن محصول درج می‌شود.

معمولا کد IP با دو رقم اجباری مشخص می‌شود و ممکن است با یک حرف نیز تکمیل شود. رقم اول که عددی بین 0 تا 6 می‌باشد میزان مقاومت محصول در برابر جامدات از قبیل ذرات گرد و غبار یا برخورد اعضای بدن و … را نشان می‌دهد. این رقم هرچه بزرگتر باشد از مقاومت بیشتر محصول حکایت می‌کند. در جدول زیر می‌توانید مفهوم هر عدد را برای این رقم مشاهده کنید:

سطح محافظتمیزان مقاومت توضیحات
0بدون مقاومت در برابر نفوذ یا برخورد جامدات –
1اجسام بزرگتر از 50 میلی‌مترمقاوم در برابر برخورد تصادفی اجسام و بخش‌های بزرگ بدن نظیر دست‌ها
2اجسام بزرگتر از 12.5 میلی‌مترمقاوم در برابر برخورد تصادفی انگشتان و اجسام متوسط
3اجسام بزرگتر از 2.5 میلی‌مترمقاوم در برابر ابزاری نظیر پیچ گوشتی و سیم‌های کلفت
4اجسام بزرگتر از 1 میلی‌مترمقاوم در برابر اغلب سیم‌ها و ابزارهای باریک
5مقاومت معمولی در برابر گرد و غبارمقاوم در برابر ورود مقدار معمولی ذرات گرد و غبار
6مقاومت کامل در برابر گرد و غبار

رقم دوم نیز که عددی مابین 0 تا 8 را شامل می‌شود میزان مقاومت محصول در برابر مایعات (آب) را نشان می‌دهد. ذکر این نکته در مورد رقم دوم ضروری است که اگر یک محصول پس از تست شناور شدن در آب، درجه مقاومت 7 را به دست آورد الزاما در مقابل جهش آب نیز مقاوم نخواهد بود. در صورتی که این محصول درجه مقاومت 5 و 7 را در تست‌های خود با موفقیت کسب کرده باشد نتیجه در قالب دو کد آی پی در کنار یکدیگر (نظیر IP65/IP67) درج می‌شود. در جدول زیر می‌توانید مفهوم هر عدد را برای رقم دوم مشاهده کنید:

سطح محافظتمیزان مقاومتتوضیحات
0بدون مقاومت در برابر نفوذ مایعات
1مقاومت در برابر ورود عمودی قطرات آبمدت زمان تست 10 دقیقه – معادل با بارش یک میلی‌متر در دقیقه
2مقاومت در برابر ورود قطرات آب با زاویه 15 درجهمدت زمان تست 2.5 دقیقه برای جهات مختلف با زاویه 15 درجه – معادل با بارش 3 میلی‌متر در دقیقه
3مقاومت در برابر اسپری آب با زاویه 60 درجه از خط عمود –
4مقاومت در برابر ریزش صدادار آب در تمامی جهات –
5مقاومت در برابر جهش آب از گلوگاه 6.3 میلی‌متری –
6مقاومت در برابر جهش قوی آب از گلوگاه 12.5 میلی‌متری –
7مقاومت در برابر فرو رفتن در عمق یک متری آبمدت زمان تست: 30 دقیقه
8مقاومت در برابر فرو رفتن طولانی مدت زیر آب با عمق بیش از یک مترمدت زمان تست، فشار و عمق، توسط تولیدکننده محصول مشخص می‌شود.

حروفی نظیر f (برای مقاومت در برابر نفوذ نفت)، M (برای حالتی که محصول هنگام تست ورود آب در حال حرکت است)، S (برای حالتی که محصول هنگام تست ورود آب ساکن است) و … نیز ممکن است در کد آی پی مشاهده شود. توجه داشته باشید نباید این اصطلاح با نشانی IP (یا IP Address) اشتباه گرفته شود.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

کلاینت Client

کلاینت یا Client چیست؟

کلاینت (Client) یا سرویس گیرنده به یک نرم افزار یا دستگاه رایانه‌ای گفته می‌شود که از خدمات ارائه شده توسط یک سرور (Server) استفاده می‌کند. سرور معمولا روی دستگاهی متمایز از کلاینت قرار می‌گیرد و کلاینت نیز برای دریافت خدمات مورد نیاز خود از طریق یک شبکه با سرور ارتباط برقرار می‌کند. این خدمات می‌تواند شامل اشتراک گذاری داده‌ها، اشتراک منابع سخت افزاری نظیر پردازنده، فضای ذخیره سازی و … باشد.

معماری مورد استفاده در ارتباط مابین Server و Client، مبتنی بر ساختاری است که از آن با عنوان مدل کلاینت – سرور یاد می‌شود. در رایج‌ترین نوع سناریوی ارتباطی، ابتدا Client درخواستی را برای Server ارسال می‌کند و سرور نیز پس از انجام عمل مورد نظر، پاسخی را برای Client ارسال می‌کند که معمولا در آن نتیجه انجام عمل درخواستی نیز گنجانده شده است.

به عنوان نمونه، مرورگرهای وب کلاینت‌هایی هستند که برای دریافت محتوای یک صفحه وب درخواست خود را به یک وب سرور ارسال کرده و سپس محتوای دریافت شده را در قالب یک صفحه وب به کاربر نمایش می‌دهند و یا یک کلاینت ایمیل (نظیر نرم افزار Mozilla Thunderbird) برای دریافت یا ارسال نامه‌های جدید به سرورهای ایمیل متصل می‌شود.

ذکر این نکته ضروری است که الزاما تمام اعمال مورد نیاز Client توسط Server انجام نمی‌شود. به عنوان مثال ممکن است یک Client پس از آنکه پاسخ موردنیاز خود را از Server دریافت نمود اقدام به انجام پردازش‌ها یا اعمالی روی این پاسخ نماید یا حتی نتیجه پردازش‌های خود را برای سرور ارسال نماید.

انواع کلاینت

بسته به اینکه چه حجم از کل عملیات توسط Client انجام می‌شود می‌توان آن‌ها را به سه دسته تقسیم نمود:

  • کلاینت فربه (Fat Client) یا ضخیم (Thick Client): به کلاینتی گفته می‌شود که بدون وابستگی شدید و بدون نیاز به ارتباط مداوم با سرور نیز قابلیت‌های فراوانی داشته باشد و حجم عمده‌ی فرایند پردازشی را خودش انجام دهد. برای مثال در یک برنامه کاربردی وب ممکن است پس از لود شدن برنامه، تمام اعمال مورد نیاز توسط Client و بدون آنکه داده‌ای با سرور رد و بدل کند انجام شود و در انتها نتیجه روی سرور ذخیره و با دیگران به اشتراک گذاشته شود. عدم نیاز به برقراری ارتباط مداوم و کاهش ترافیک مورد نیاز از یک سو و از سوی دیگر به کارگیری سرورهایی با سخت افزارهای ساده‌تر از مزیت‌های این مدل به شمار می‌رود.
  • کلاینت لاغر (Thin Client): کوچکترین و ساده‌ترین نوع Client هاست و بخش عمده‌ی اعمال مورد نیازش توسط سرور انجام می‌شود. برخلاف نوع فربه در کلاینت‌های لاغر وابستگی شدید به سرور وجود دارد و از لحاظ سخت افزاری باید سرور قدرتمندتری در اختیار داشته باشیم. برای مثال ممکن است یک Thin Client تنها به نمایش نتیجه دریافتی از سرور خود بپردازد و حتی نگه‌داری نتیجه نیز برعهده سرور باشد.
  • کلاینت مرکب (Hybrid Client): ترکیبی میانه از دو حالت پیشین در این نوع مشاهده می‌شود. چنین کلاینتی ممکن است پردازش‌ها را همانند Fat Client به صورت داخلی انجام دهد و از سوی دیگر برای نگه‌داری داده‌ها به سرور وابسته باشد.

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

سرور Server

سرور یا Server چیست؟

سرور (Server) یا سرویس دهنده به یک برنامه یا دستگاه رایانه‌ای گفته می‌شود که برای سایر برنامه‌ها یا دستگاه‌ها که کلاینت (Client یا سرویس گیرنده) نامیده می‌شوند خدمات (یا سرویس‌هایی) را ارائه می‌کند. این خدمات می‌تواند شامل اشتراک داده، اشتراک منابع سخت‌افزاری، انجام محاسبات و … باشد.

معماری مورد استفاده در ارتباط Server و Client، مبتنی بر ساختاری است که از آن با عنوان مدل کلاینت – سرور یاد می‌شود. در رایج‌ترین نوع سناریوی ارتباطی، ابتدا کلاینت درخواستی را برای سرور ارسال می‌کند و سرور نیز پس از انجام عمل مورد نظر، پاسخی را برای کلاینت ارسال می‌کند که معمولا در آن نتیجه انجام عمل درخواستی نیز گنجانده شده است.

هرچند از نظر فنی اصطلاح Server به یک برنامه یا فرایند رایانه‌ای اطلاق می‌شود اما در فرهنگ عامه دستگاهی که برای اجرای برنامه‌های Server مورد استفاده قرار می‌گیرد نیز Server نامیده می‌شود. با توجه به اینکه دسترسی به سرورها معمولا از طریق شبکه رخ می‌دهد عملا اکثر آن‌ها به نمایشگر، ماوس، کیبورد، ورودی و خروجی صوتی و … مجهز نیستند و حتی سیستم عامل آن‌ها معمولا فاقد واسط کاربری گرافیکی (GUI) می‌باشد.

سخت افزارهایی که برای اجرای برنامه‌های Server طراحی می‌شوند معمولا در مقایسه با یک رایانه شخصی قوی‌تر و قابل اعتمادتر هستند. اجرای این برنامه‌ها باید بدون وقفه و با دسترس‌پذیری بالایی همراه باشد. استفاده از منابع برق بدون قطعی، خنک کننده‌های قدرتمند، بک آپ گیری متناوب و … از جمله ویژگی‌هایی است که برای یک Server نقشی حیاتی را ایفا می‌کند. در حال حاضر سیستم عامل‌های مبتنی بر UNIX و Windows Server بازار سرورها را در دست دارند.

انواع رایج سرورها

امروزه سرورهای گوناگونی بسته به کاربردهای مختلف در حال سرویس‌دهی هستند. از جمله رایج‌ترین Server ها می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • سرور وب (Web Server): این Server ها برای میزبانی صفحات وب مورد استفاده قرار می‌گیرند. هر وبسایتی به حداقل یک وب سرور نیاز دارد.
  • سرورهای محاسباتی: این نوع سرویس‌دهنده‌ها امکان انجام پردازش‌های سنگین را با به اشتراک‌گذاری منابعی همچون پردازنده و حافظه RAM بر بستر یک شبکه برای کلاینت‌ها فراهم می‌آورند. سیستم‌های رایانه‌ای و نرم‌افزارهایی که به پردازش‌های سنگینی نیاز دارند از چنین سرورهایی خدمات دریافت می‌کنند.
  • سرور پایگاه داده (Database Server): نگه‌داری و به اشتراک‌گذاری پایگاه داده بر بستر یک شبکه توسط این Server ها انجام می‌شود.
  • سرورهای فکس و پرینت: این سرورها با به اشتراک‌گذاری دستگاه‌های فکس و پرینتر این امکان را فراهم می‌آورند که یک رایانه کلاینت بدون اینکه به صورت فیزیکی و از طریق کابل‌های واسط به دستگاه دسترسی داشته باشد از طریق شبکه، نیازهای خود به این دستگاه‌ها را برطرف نماید. به این ترتیب لازم نیست در یک اتاق اداری برای هر سیستم رایانه‌ای یک دستگاه پرینتر یا فکس مجزا تهیه شود.
  • سرورهای ایمیل (Mail Server): این نوع از Server ها امکان ارسال و دریافت ایمیل را فراهم می‌آورند. دریافت کنندگان و ارسال کنندگان ایمیل کلاینت‌های این دسته به شمار می‌روند.
  • سرور فایل (File Server): اشتراک فایل و فضای ذخیره‌سازی فایل خدماتی است که توسط این Server ها ارائه می‌شود.
  • سرور اپلیکیشن (Application Server): نوعی سرور که به کلاینت‌های خود اجازه می‌دهد برنامه‌های کاربردی تحت وب را از طریق یک مرورگر وب اجرا نمایند.
سرور Server
مجموعه‌ای از  Server ها در کنار یکدیگر

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا

ارتباط حوزه نزدیک Near Field Communication – NFC

ارتباط حوزه نزدیک یا Near Field Communication – NFC چیست؟

ارتباط حوزه نزدیک (Near Field Communication یا به اختصار NFC) به مجموعه‌ای از پروتکل‌های ارتباطی گفته می‌شود که دو ابزار الکترونیکی را هنگامی که در مجاورت یکدیگر قرار می‌گیرند (در حدود چند سانتی‌متری) قادر به ارتباط با یکدیگر می‌سازد. معمولا یکی از این ابزارها یک دستگاه قابل حمل نظیر گوشی هوشمند است.

ریشه‌های NFC را باید در فناوری RFID (شناسایی با امواج رادیویی) جستجو کرد. به مرور زمان ان‌اف‌سی توانست به یک استاندارد عمومی تبدیل شود و روز به روز بر تعداد دستگاه‌هایی که از آن پشتیبانی می‌کنند افزوده می‌شود. گفتنی است در ان اف سی از القای الکترومغناطیسی بین دو آنتن استفاده می‌شود.

از مشخصه‌های NFC می‌توان به سرعت پایین ارتباط و راه‌اندازی (Setup) ساده اشاره نمود. ان اف سی (با نرخ انتقال 106 تا 424 کیلوبیت بر ثانیه) حتی در مقایسه با بلوتوث هم از سرعت پایین‌تری برخوردار است و در بازه کوتاهتری عمل می‌کند. این فناوری که روی فرکانس 13.56 مگاهرتز عمل می‌کند به انرژی بسیار اندکی نیاز دارد.

در ارتباط حوزه نزدیک همواره با یک آغازگر ارتباط و یک هدف سر و کار داریم. دیوایس آغازگر می‌تواند انرژی لازم برای یک هدف غیرفعال (یا Passive که فاقد منبع تغذیه می‌باشد) را فراهم آورد؛ از اینرو در سال‌های اخیر استفاده از قطعات ارزان قیمتی همچون برچسب (تگ) و استیکرهای NFC با استقبال فراوانی روبرو بوده است.

دستگاه‌های مجهز به این فناوری می‌توانند همانند یک کارت هوشمند به منظور انجام تراکنش‌های مالی مورد استفاده قرار گیرند، اطلاعات ثبت شده در تگ‌های NFC (که به عنوان مثال در یک پوستر هوشمند جاسازی شده است) را بخوانند و (حتی در برخی نمونه‌ها روی آن‌ها بنویسند) یا به صورت ارتباطات همتا به همتا (Peer to Peer) به تبادل اطلاعات با یک دستگاه NFC دیگر بپردازند.

امنیت NFC

هرچند بازه فعالیت ان اف سی به فاصله‌ای بسیار کوتاه (چیزی کمتر از 10 سانتی‌متر) محدود می‌شود اما NFC ساده به خودی خود ارتباطی ایمن را تضمین نمی‌کند و مطابق استاندارد ISO هیچ راهکاری جهت جلوگیری از استراق سمع حین برقراری ارتباط ارائه نمی‌کند. از آن جایی که دستگاه‌های غیرفعال، فیلدهای RF (فرکانس رادیویی) مختص خودشان را تولید نمی‌کنند ایمن‌تر هستند. با اینحال فرد متجاوز می‌تواند از فواصل حدود 10 متری برای دستگاه‌های فعال و 1 متری برای دستگاه‌های غیرفعال اقدام به استراق سمع یک ارتباط NFC نماید. بنابراین در مورد دستگاه‌های غیرفعال، ضرورت حضور هکر در فاصله‌ای بسیار نزدیک به شما می‌تواند خیالتان را از نظر امنیتی تا حدی آسوده نماید.

کاربردهای NFC

از دستگاه‌های مجهز به ان اف سی می‌توان در سامانه‌های پرداخت بدون تماس (Contact-less Payment) به عنوان جایگزینی برای کارت‌های اعتباری و بلیط‌های الکترونیک جهت پرداخت موبایلی (Mobile Payment) و انجام تراکنش‌های مالی استفاده نمود.

فناوری ارتباط حوزه نزدیک با توجه به ساده بودن فرایند ستاپ می‌تواند برای راه‌اندازی ارتباطات بی‌سیم توانمندتری از جمله بلوتوث مورد استفاده قرار گیرد. از NFC برای اشتراک عکس، کانتکت و انتقال فایل نیز استفاده می‌شود. همچنین دستگاه‌های مجهز به ان اف سی را می‌توان به عنوان اسناد هویت الکترونیک مورد استفاده قرار داد. امروزه کاربرد این فناوری آنچنان گسترش یافته است که پای آن به دنیای بازی‌های ویدیویی نیز باز شده است.

ارتباط حوزه نزدیک - ان اف سی NFC
پرداخت موبایلی از طریق NFC

پیوندهای پیشنهادی تک دیک

لینک واژه در ویکیپدیا